Tommy Knudsen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tommy Knudsen

Tommy Knudsen (ur. 9 listopada 1961 w Roager) – duński żużlowiec.

Pierwszy znaczący sukces w swojej karierze osiągnął w roku 1978, zwyciężając w Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach Danii[1]. Dwa lata później zdobył w Pocking tytuł Mistrza Świata Juniorów. W tym samym roku zadebiutował w finale Indywidualnych Mistrzostw Danii, do roku 1997 zdobywając w finałowych turniejach 5 medali: złoty (1997), srebrny (1993) i trzy brązowe (1981, 1985, 1986)[2].

Od pierwszych lat 80. należał do podstawowych zawodników reprezentacji Danii. Dziewięciokrotnie zdobył tytuł Drużynowego Mistrza Świata (1981, 1983, 1985, 1986, 1987, 1988, 1991, 1995, 1997), dwukrotnie medale srebrne (1982, 1993) i brązowe (1990, 1994)[3]. Był również dwukrotnym Mistrzem Świata Par (1985, 1991), jak również brązowym medalistą tych rozgrywek (1993)[4].

Pomiędzy 1981 a 1994 rokiem sześciokrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Świata, za każdym razem zajmując miejsce w czołowej szóstce turnieju. Największy sukces osiągnął w roku 1981, zdobywając na Wembley brązowy medal. Bardzo blisko powtórzenia tego wyniku był w roku roku 1991 w Göteborgu, ale w dodatkowym biegu przegrał z Hansem Nielsenem i nie stanął na podium[5]. W latach 1995 i 1996 startował w cyklu Grand Prix, zajmując w końcowej klasyfikacji odpowiednio X i XI miejsce. Odniósł trzy indywidualne zwycięstwa w poszczególnych rundach Grand Prix: w roku 1995 w Abensbergu i Linköping, a w 1996 - we Wrocławiu. W 1995 roku wygrał turniej CAMEL CUP składający się z czterech imprez na torach w Gdańsku, Bydgoszczy, Tarnowie i Wrocławiu zdobywając łącznie w 4 turniejach 48 punktów, wyprzedzając Tomasza Golloba z 47 punktami oraz Hansa Nielsena z 46+3 punktami oraz Tonyego Rickardsona z 46+2. Turniej ten jest ważny ze względu na obsadę, którą stanowili głównie zawodnicy czołówki Grand Prix oraz najlepsi zawodnicy ligi polskiej. Dlatego też mimo, że Tommy Knudsen nigdy nie zdobył tytułu indywidualnego mistrza świata to jednak wygrał turniej o analogicznej obsadzie i prestiżu w tamtych czasach.

W latach 1979 - 1990 startował w brytyjskiej lidze żużlowej, we wszystkich 11 sezonach reprezentując barwy klubu Coventry Bees, z którym zdobył trzy tytuły mistrzowskie (1979, 1987, 1988) oraz dwa medale brązowe (1983, 1985)[6]. W drużynowych rozgrywkach w Polsce pojawił się w roku 1991, reprezentując klub Polonez Poznań. W latach 1992 - 1997 startował w barwach Sparty/WTS Wrocław, trzykrotnie (1993, 1994, 1995) zdobywając złote medale Drużynowych Mistrzostw Polski.

W roku 1997 zakończył karierę sportową.

Starty w Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Sezon Numer 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Msc. Pkt.
1995 5 POL
2
AUT
2
DEU
20
SWE
20
DNK
12
GBR
11
10 67
1996 11 POL
25
ITA
16
DEU SWE GBR
1
DNK
2
11 44
Statystyki
Starty 10
Zwycięstwa 3
Miejsca na podium 3
Finalista 4
Punkty 111

Starty w lidze[edytuj | edytuj kod]

Liga polska

Liga duńska

Liga angielska

Inne ważniejsze turnieje[edytuj | edytuj kod]

http://www.speedway.hg.pl/torunianie_w_turniejach_krajowych/turnieje_towarzyskie_krajowe/1990/1995_Camel_Cup.htm

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]