Trzcinnik (ryba)
| Trzcinnik | |
| Erpetoichthys calabaricus[1] | |
| Smith, 1865 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Rząd | wielopłetwcokształtne |
| Rodzina | wielopłetwcowate |
| Rodzaj | Erpetoichthys Smith, 1865 |
| Gatunek | trzcinnik |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Trzcinnik[3] (Erpetoichthys calabaricus) – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny wielopłetwcowatych (Polypteridae), jedyny przedstawiciel rodzaju Erpetoichthys. Stanowi przedmiot handlu dla potrzeb akwarystyki.
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Wolno płynące rzeki i wody stojące Afryki Zachodniej i Środkowej – od Beninu po Gabon[2] i Brazzaville w Kongo[4]. Preferuje zamulone i niezbyt głębokie wody[3]. Toleruje zbiorniki o niskiej zawartości tlenu[2].
Budowa [edytuj]
Od pozostałych wielopłetwców odróżnia go długie, węgorzowate ciało i brak płetw brzusznych. Ubarwienie oliwkowozielone, brzuch pomarańczowożółty. Płetwa grzbietowa złożona z serii wyraźnie oddzielonych promieni twardych. Trzcinnik dorasta do około 40 cm długości[5][3][4][6].
Dymorfizm płciowy: samiec w okresie tarła ma powiększoną płetwę odbytową.
Biologia i ekologia [edytuj]
Żeruje w nocy[2]. Zjada różne bezkręgowce, głównie larwy owadów i skorupiaki[5], które odnajduje za pomocą elektroreceptorów, a także mniejsze ryby, martwe organizmy i części roślin[7].
Biologia rozrodu tego gatunku nie została jeszcze poznana. Wiadomo jedynie, że jest to gatunek o zapłodnieniu zewnętrznym[7].
Przypisy
- ↑ Erpetoichthys calabaricus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Erpetoichthys calabaricus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, seria: Mały słownik zoologiczny.
- ↑ 4,0 4,1 Erpetoichthys calabaricus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 3 lutego 2013]
- ↑ 5,0 5,1 G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970, s. 104.
- ↑ Stanislav Frank: Wielki atlas ryb. Przekład: Henryk Szelęgiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974, s. 41.
- ↑ 7,0 7,1 Susan Miedler: Erpetoichthys calabaricus (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 3 lutego 2013].