Uchyłek Meckela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Uchyłek Meckela
diverticulum Meckeli, ductus omphaloentericus*
Uchyłek Meckela
ICD-10 Q43.0

Uchyłek Meckela, uchyłek jelita krętego (łac. diverticulum Meckeli s. ilei) (ang. Meckel's diverticulum, w polskiej literaturze chirurgicznej nazywany też uchyłkiem Meckla) – pozostałość przewodu pępkowo-jelitowego (żółtkowego) o długości zwykle 5–6 cm, znajdująca się w końcowym odcinku jelita krętego (około 60–100 cm od ujścia jelita krętego do jelita ślepego w miejscu zastawki krętniczo-kątniczej). Uchyłek wysłany jest często ektopiczną błoną śluzową o morfologii błony śluzowej żołądka, ale może to też być błona śluzowa jelita czczego, dwunastnicy, odbytnicy, trzustki, a nawet tkanek spoza układu pokarmowego. Może ulegać owrzodzeniu i być przyczyną krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Występuje u około 2% populacji i jest najczęstszą wadą wrodzoną jelita cienkiego. Trzy razy częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet, w zdecydowanej większości przypadków nie daje dolegliwości.

Objawowy uchyłek Meckela[edytuj | edytuj kod]

Może być przyczyną bólów brzucha i wskazywać na ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, choroby wrzodowej lub chorób zapalnych jelit.

W ostrych przypadkach daje objawy ostrego brzucha, zwykle wymagające laparotomii, która zwykle pozwala postawić rozpoznanie.

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

W przypadku przebiegu pod postacią przewlekłych bolów brzucha w rozpoznaniu pomocna jest scyntygrafia z użyciem technetu 99m, lub też endoskopia kapsułkowa.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie polega na chirurgicznym usunięciu uchyłka. Ponadto przy każdej appendektomii, chirurg sprawdza czy obecny jest uchyłek Meckela i w przypadku jego obecności zostaje on usunięty.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy przypadek uchyłku opisał Lavater w 1699, ale nazwa która się przyjęła pochodzi od innego anatoma, Johanna Friedricha Meckela młodszego (1781–1833).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Wśród chirurgów w krajach anglosaskich popularna jest regułka "sześciu dwójek" pomagająca zapamiętać najważniejsze fakty dotyczące uchyłku:

  • uchyłek zwykle znajduje się 2 stopy od zastawki krętniczo-kątniczej
  • ma 2 cale długości
  • występuje u 2% populacji
  • w 2% jest objawowy
  • pacjenci mają poniżej 2 lat
  • najczęściej spotyka się 2 rodzaje ektopicznej tkanki w uchyłku (trzustkową i żołądkową)
  • występuje 2-krotnie częściej u mężczyzn niż u kobiet[1].

Jako pozostałość życia płodowego, uchyłek Meckela może być obecny zaraz po porodzie[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Oxford Handbook of Clinical Surgery

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.