Krwawienie z przewodu pokarmowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krwawienie z przewodu pokarmowego
Haemorrhagia e tractu digestivo
ICD-10 K92
K92.0 Haematemesis
K92.1 Melaena

Krwawienie z przewodu pokarmowego – (łac. haemorrhagia e tractu digestivo, ang. gastrointestinal hemorrage) krwawienie, w wyniku którego krew przedostaje się do światła przewodu pokarmowego.

Krwawienia z przewodu pokarmowego dzieli się na:

  • krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, gdy źródło krwawienia zlokalizowane jest powyżej więzadła Treitza dwunastnicy
  • krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego w przypadkach niższej lokalizacji źródła krwawienia

Inny podział krwawień w zależności od intensywności krwawienia:

  • krwawienie ostre, gdy jednorazowa utrata krwi przekracza 500 ml
  • krwawienie przewlekłe – utrata dzienna krwi wynosi około 50 ml
  • krwawienia utajone – wykrywalne tylko metodami laboratoryjnymi

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego[edytuj | edytuj kod]

Krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego[edytuj | edytuj kod]

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego[edytuj | edytuj kod]

  • wymioty fusowate (łac. melaenemesis) czyli wymiotów zawierających fusowatą ("jak fusy z kawy") treść, powstałą w wyniku oddziaływania soku żołądkowego na krew
  • wymioty krwiste (łac. haematemesis)
  • stolec smolisty (łac. melaena), występują, gdy ilość krwi w świetle przekracza 100ml
  • stolec zmieszany z krwią (łac. haematocheza) w przypadku masywnych krwawień

Krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego[edytuj | edytuj kod]

  • stolec zmieszany z krwią, stopień zmieszania jest tym większy, im wyżej znajduje się miejsce krwawienia. W przypadkach krwawień z żylaków odbytu, krew jedynie pokrywa powierzchnię stolca

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Diagnostyka opiera się na stwierdzeniu powyższych objawów. W przypadku podejrzenia krwawienia z przewodu pokarmowego, należy wykonać badanie kału na krew utajoną, gdyż może być jedynym potwierdzeniem tego faktu. W każdym przypadku należy także wykonać morfologię krwi obwodowej, na podstawie której można określić w sposób przybliżony objętość utraconej krwi.

Celem lokalizacji i rozpoznania przyczyny krwawienia konieczne jest wykonanie badania endoskopowego przewodu pokarmowego. W przypadkach diagnostyki górnego odcinka przewodu pokarmowego wykonywana jest gastroskopia, w przypadkach dolnego – kolonoskopia. Konieczne jest też bezwzględnie wykonanie badania palcem przez odbyt, które pozwala wykryć najczęstszą przyczynę krwawienia z dolnego odcinka czyli żylaki odbytu. Niewykrycie przyczyny powyższymi metodami stanowi wskazanie do dalszej diagnostyki z zastosowaniem: enteroskopii, endoskopii kapsułkowej, angiografia, scyntygrafia z użyciem znakowanych erytrocytów.

Narzędziem do klasyfikowania pacjentów z krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego pod względem ryzyka zgonu jest skala Forresta.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie jest uzależnione od przyczyny.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Stwierdzenie obecności krwi w wydzielinach bądź wydalinach przewodu pokarmowego, zarówno sposobem mikro- (krew utajona) jak i makroskopowym, stwierdzenie niedokrwistości zwłaszcza niedobarwliwej (z niedoboru żelaza), zawsze powinno być przyczyną zgłoszenia się do lekarza i wnikliwej diagnostyki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.