Żołądek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żołądek
Tractus intestinalis ventriculus.svg
Przewód pokarmowy z zaznaczonym żołądkiem
Łacina Gaster, Ventriculus
Angielski Stomach
Narządy Układ pokarmowy
Budowa żołądka - podział szczegółowy na części anatomiczne
Schemat budowy błony śluzowej żołądka z uwzględnieniem mechanizmów bariery śluzowo-alkalicznej
Przekrój przez zdrowy żołądek człowieka

Żołądek (łac. ventriculus, stomachus, gr. gaster) – narząd stanowiący część przewodu pokarmowego, którego zasadniczą rolą jest trawienie zawartych w pokarmie białek, a trawienie cukrów jest wręcz hamowane przez niskie pH żołądka. Żołądek wydziela sok żołądkowy zawierający enzymy trawienne:

  • podpuszczka – ścina białko w mleku (obecna tylko u niemowląt),
  • pepsynogen – w obecności HCl zostaje przekształcony do pepsyny, która odpowiada za trawienie białek.

Żołądek wydziela kwas solny, który uaktywnia enzymy trawienne oraz zabija drobnoustroje.

U kręgowców jest to rozszerzona część pomiędzy przełykiem i jelitem.

Szczególną budowę ma żołądek przeżuwaczy; podobnie skomplikowany i wyspecjalizowany jest żołądek leniwców.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

U człowieka żołądek znajduje się w jamie brzusznej na wysokości od 11. kręgu piersiowego (Th11), gdzie położony jest wpust żołądka do 3. bądź 4. kręgu lędźwiowego (L3-L4).

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Żołądek jest workiem mięśniowym o hakowatym kształcie, z przełykiem łączy się przez wpust żołądka (cardia), a z dwunastnicą (duodenum) łączy go odźwiernik (pylorus), otwór otoczony silną mięśniówką okrężną, która rozszerza się i zwęża w zależności od różnicy pH między środowiskami.

Wielkość[edytuj | edytuj kod]

Wielkość żołądka jest zmienna i zależy od jego wypełnienia, napięcia ścian oraz pozycji ciała.

Długość żołądka: 25–30 cm
Szerokość żołądka: 12–14 cm
Pojemność: 1000-3000 ml

Podział anatomiczny[edytuj | edytuj kod]

W budowie makroskopowej żołądka można wyróżnić następujące elementy:

  • wpust żołądka (łac. cardia ventriculi)
  • dno żołądka (fundus ventriculi)
  • trzon żołądka (corpus ventriculi)
    • krzywizna mniejsza (curvatura minor)
    • krzywizna większa (curvatura major)
  • część przedodźwiernikową (pars prepylorica)
  • odźwiernik (pylorus ventriculi).

Budowa histologiczna[edytuj | edytuj kod]

Ściana żołądka zbudowana jest z następujących warstw (od wewnątrz):

Mięśniówka żołądka zbudowana jest z trzech warstw mięśni; (od zewnątrz) podłużnej, okrężnej i skośnej. Warto zauważyć że różne warstwy występują w różnych częściach żołądka:

  • warstwa podłużna - na krzywiźnie mniejszej i większej
  • warstwa okrężna - w części odźwiernikowej
  • warstwa skośna - w rejonie dna żołądka.

Komórki żołądka[edytuj | edytuj kod]

Wewnętrzną warstwę wyścielającą wnętrze żołądka stanowi błona śluzowa. W błonie śluzowej znajdują się gruczoły, które zawierają następujące rodzaje komórek:

  • okładzinowe - wydzielające kwas solny oraz czynnik Castle'a, wiążący witaminę B12
  • główne - wydzielające enzym pepsynę, a dokładniej pepsynogen (nieaktywny prekursor, który pod wpływem kwasu solnego przechodzi w aktywną pepsynę) trawiący białko
  • śluzowe - wydzielające śluz, który chroni komórki okładzinowe, główne oraz inne wchodzące w skład błony śluzowej przed trawiącym działaniem kwasu solnego
  • macierzyste - z nich powstają wszystkie komórki nabłonka śluzówki
  • dokrewne - wydzielają serotoninę
  • komórki APUDkomórki G wydzielające gastrynę.

W błonie śluzowej żołądka rozróżniamy następujące rodzaje gruczołów:

  • gruczoły żołądkowe właściwe – jest ich duża liczba (ok. 100 na 1mm².), w okolicach dna i trzonu
  • gruczoły wpustowe - w części wpustowej żołądka, wydzielają obojętny śluz i niewielkie ilości lizozymu
  • gruczoły odźwiernikowe – występują w części odźwiernikowej żołądka.

Przez to, że błona śluzowa żołądka wydziela kwas solny, pH treści żołądkowej może dochodzić nawet do 4. Pokarm, zbierający się w żołądku, jest trawiony przez sok żołądkowy. Z zewnątrz żołądek pokryty jest błoną surowiczą.

Funkcje[edytuj | edytuj kod]

  • rozdrabnia pokarm;
  • wyjaławia pokarm;
  • trawi białka a lipaza żołądkowa zapoczątkowuje trawienie tłuszczów;
  • w żołądku odbywa się trawienie cukrów przez amylazę ślinową - do momentu obniżenia pH pokarmu do wartości dezaktywującej enzym[1].

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Do żołądka dochodzą włókna współczulne i przywspółczulne. Włókna przywspółczulne dochodzą do żołądka drogą nerwu błędnego (tzw. pni nerwu błędnego). Pnie nerwu błędnego leżą w dolnej części przełyku, przechodzą one do żołądka tworząc sploty żołądkowe na przedniej i tylnej ścianie. W ścianie żołądka tworzą się 3 sploty autonomiczne:

  • splot podśluzowy - w tkance podśluzowej
  • splot warstwy mięśniowej - między warstwami błony mięśniowej
  • splot podsurowiczy - pod otrzewną

Unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Pień trzewny wraz z unaczynieniem żołądka

Żołądek jest unaczyniony od tętnic pochodzących z pnia trzewnego.
Dno żołądka jest zaopatrywane przez tętnice żołądkowe krótkie - gałązki tętnicy śledzionowej.
Reszta naczyń biegnie wzdłuż krzywizn żołądka - tętnice żołądkowe wzdłuż krzywizny mniejszej a tętnice żołądkowo-sieciowe wzdłuż krzywizny większej. Tętnica żołądkowa lewa odchodzi bezpośrednio od pnia trzewnego natomiast tętnica żołądkowa prawa od tętnicy wątrobowej właściwej. Tętnica żołądkowo-sieciowa lewa odchodzi od tętnicy śledzionowej a tętnica żołądkowo-sieciowa prawa od żołądkowo-dwunastniczej (jedna z gałęzi końcowych). Tak więc tętnice mające określenie "lewa" zaopatrują górną część krzywizny natomiast "prawa" - dolną (oddając gałązki do przedniej i tylnej powierzchni żołądka). Tętnice łączą się pośrodku krzywizny zespoleniami (anastomozami). Określenie granic unaczynienia pomiędzy tętnicami prawa i lewa jest umowne.

Przypisy

  1. Zakres aktywności przy dla amylazy wynosi pH 4-11 (optimum 7). Fizjologia układu trawiennego, S. Konturek. Warszawa 1985. PZWL. Strona 101, 470 (ISBN 83-200-0897-2)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.