Zapalenie uchyłków
| Zapalenie uchyłków | |||||||||||||||||||
| diverticulitis | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
Zapalenie uchyłków (łac. diverticulitis) – jedno z najczęstszych powikłań uchyłkowatości jelita grubego. Rozwija się u 10-25% chorych.
Spis treści |
Czynniki ryzyka [edytuj]
Zapalenie uchyłków (i inne powikłania uchyłkowatości) występuje częściej u:
- osób otyłych
- stosujących ubogobłonnikową dietę
- palaczy tytoniu
- pacjentów zażywających niesteroidowe leki przeciwzapalne
Powikłania są szczególnie groźne u ludzi:
- starych
- niedożywionych
- z obniżoną odpornością
- z chorobami towarzyszącymi
- poddawanych przewlekłej steroidoterapii lub chemioterapii
Objawy [edytuj]
- ból w okolicy lewego dołu biodrowego, może promieniować do okolicy nadłonowej, pachwiny i pleców
- guz zlokalizowany w jamie brzusznej lub miednicy
- gorączka
- leukocytoza
- niedrożność jelit
- rozlane zapalenie otrzewnej
- przetoka okrężniczo-pęcherzowa:
Powikłania [edytuj]
- ropowica okołookrężnicza
- ropień okołojelitowy
- rozlane zapalenie otrzewnej spowodowane pęknięciem ropnia
- kałowe zapalenie otrzewnej spowodowane wyciekiem kału przez przedziurawiony uchyłek
- przetoka okrężniczo-pęcherzowa, okrężniczo-pochwowa i skórna
Klasyfikacja zasięgu zmian w następstwie perforacji wg Hincheya [edytuj]
| Stopień | Opis |
|---|---|
| I | ograniczony ropień okołookrężniczy |
| II | ropień odległy (zazwyczaj w obrębie miednicy małej) |
| III | uogólnione ropne zapalenie otrzewnej |
| IV | kałowe zapalenie otrzewnej |
Rozpoznanie [edytuj]
Tomografia komputerowa z kontrastem jest metodą z wyboru. Jako uzupełniające - badanie USG.
Wlew doodbytniczy i kolonoskopia są przeciwwskazane w ostrym stadium choroby - niebezpieczeństwo perforacji!
Diagnostyka różnicowa [edytuj]
Zapalenie uchyłków należy różnicować z następującymi chorobami:
- ostre zapalenie wyrostka robaczkowego
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- rak jelita grubego
- niedokrwienne zapalenie jelita grubego
- rzekomobłoniaste zapalenie jelit
- choroby narządu rodnego
Leczenie [edytuj]
Pacjenci bez gorączki, w dobrym stanie ogólnym, z niepowikłanym zapaleniem uchyłków, bez innych poważnych chorób współistniejących, którzy mają zapewnioną odpowiednią opiekę w domu, mogą być leczeni ambulatoryjnie:
- dieta - płyny
- antybiotyki doustnie o szerokim spektrum działania. Zalecane są:
- amoksycylina z kwasem klawulanowym
- kotrimoksazol z metronidazolem
- chinolon z metronidazolem
Antybiotykoterapia powinna być kontynuowana przez 7-10 dni.
Chorzy w podeszłym wieku, gorączkujący, z poważnymi chorobami towarzyszącymi, wyniszczeni lub z osłabioną odpornością wymagają leczenia szpitalnego:
- dieta zerowa
- płyny i antybiotyki tylko drogą dożylną
- metronidazol lub klindamycyna
- chinolony (ciprofloksacyna)
- cefalosporyna III generacji (ceftazydym, cefotaksym, ceftriakson)
- amininoglikozyd (gentamycyna, tobramycyna)
- monobaktam (aztreonam)
Terapia powinna być kontynuowana przez 7-10 dni.
Brak poprawy po leczeniu zachowawczym wymaga pilnej diagnostyki w kierunku powikłań zapalenia uchyłków.
Bibliografia [edytuj]
- Choroba uchyłkowa jelita grubego
- Chirurgia Bruce E. Jarrel, R. Anthony Carabasi, III, str. 256-258 ISBN 83-85842-56-X
- Medycyna wewnętrzna Gerd Herold i współautorzy, str. 569-571 ISBN 83-200-3322-5