HR 8799

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 23h07m28,715s; +21°08'03,31"

HR 8799
Cztery planety układu, zdjęcie z Teleskopu Kecka
Cztery planety układu, zdjęcie z Teleskopu Kecka
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Pegaza
Rektascensja 23h 07m 28,715s[1]
Deklinacja +21° 08' 03,31"[1]
Odległość 128,5 ± 3 ly
39,4 ± 1[2] pc
Wielkość obserwowana 5,96[2]m
Charakterystyka fizyczna
Typ widmowy A5V[1]
Masa 1,56[2] M
Promień 1,5 ± 0,3[2] R
Metaliczność [Fe/H] -0,47[2]
Wiek 0,06 +0,1−0,03 mld lat[2]
Alternatywne oznaczenia

HR 8799 – młoda gwiazda zmienna należąca do typu widmowego A, położona w gwiazdozbiorze Pegaza, odległa o 129 lat świetlnych (40 parseków) od Ziemi, posiadająca przynajmniej cztery egzoplanety.

Zdjęcie trzech zewnętrznych planet układu w podczerwieni, wykonane przy użyciu koronografu
Wizja artystyczna planety b

W płaszczyźnie ekliptyki tej gwiazdy, w odległości ~60 j.a. orbituje nieco podobny do pasa Kuipera, choć około 50 razy młodszy, toroidalny pas materii. W 2008 odkryto młody system planetarny tej gwiazdy, a w nim początkowo 3 znacznie masywniejsze od Jowisza planety. Jest to pierwszy w historii pozasłoneczny układ planetarny zaobserwowany bezpośrednio w podczerwieni[3].

W 2010 ogłoszono odkrycie czwartej planety. Układ planetarny HR 8799 jest niezwykły, żadna ze współczesnych teorii na temat powstawania planet nie tłumaczy w jaki sposób tak duże planety mogłyby powstać w tak znacznej odległości od ich gwiazdy[4].

Towarzysz
Masa
(MJ)
Okres orbitalny
(dni)
Półoś wielka
(j.a.)
Ekscentryczność
e 9 ± 4 ~18 000 14,5 ± 0,5
d 10 ± 3 36 500 24 < 0,4
c 10 ± 3 69 000 38 < 0,4
b 7 +4−2 170 000 68 < 0,4


Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 HR 8799 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Planet HR 8799 b (ang.). The Extrasolar Planets Encyclopaedia. [dostęp 2013-07-23].
  3. Astronomers capture first images of newly-discovered planetary system (ang.). W: Informacja prasowa W. M. Keck Observatory [on-line]. 13.11.2008. [dostęp 2011-04-20].
  4. Quartet of giant planets puzzles astronomers (ang.). 2010-12-08. [dostęp 2010-12-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]