Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ulica Kopernika w Warszawie)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica Mikołaja
Kopernika
Śródmieście Północne
Długość: 600m
Kopernika u wylotu Szczyglej, widok w kierunku Ordynackiej
Kopernika u wylotu Szczyglej, widok w kierunku Ordynackiej
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Foksal
Ikona ulica z lewej.svg 70m ul. Przybosia
Ikona ulica z prawej.svg 90m ul. Szczygla
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 250m ul. Ordynacka
Ikona ulica rondo z ulicą z prawej.svg 300m ul. Tamka
Ikona ulica z prawej.svg 350m ul. Konopczyńskiego
Ikona ulica rondo z ulicą z lewej.svg 410m ul. Świętokrzyska
Ikona ulica z prawej.svg 460m ul. Bartoszewicza
Ikona ulica z prawej.svg 480m ul. Karasia
Ikona ulica w prawo L z odchodzacym deptakiem.svg 600m ul. Krakowskie Przedmieście/ul. Oboźna
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Kopernika
ulica Kopernika
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Kopernika
ulica Kopernika
Ziemia 52°14′09,5″N 21°01′13,4″E/52,235972 21,020389Na mapach: 52°14′09,5″N 21°01′13,4″E/52,235972 21,020389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ulica Mikołaja Kopernika – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Na całej długości jest ulicą jednojezdniową, o dwóch pasach ruchu. Składa się z trzech odcinków.

  • Odcinek południowy od ul. Foksal do Tamki jest jedynym dojazdem w rejon Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina (dawniej Akademii Muzycznej) i ulicy Foksal (dojazd od Nowego Światu nie jest możliwy).
  • Odcinek środkowy, od Tamki do Świętokrzyskiej ma wydzielone pasy dla rowerów i jest częścią ciągu komunikacyjnego łączącego ulicę Świętokrzyską przez Tamkę z mostem Świętokrzyskim. Do czasu rozpoczęcia budowy II linii metra w 2011 stanowił fragment drogi wojewódzkiej nr 719. W 2013 jezdnia na tym odcinku została zwężona, równocześnie wybudowano na nim dwa ronda – na skrzyżowaniach z ul. Tamką i z ul. Świętokrzyską[1].
  • Odcinek północny, biegnący obok szpitala dziecięcego. Przedłużeniem ulicy Kopernika na wprost jest ulica Karasia, sama ulica Kopernika skręca na zachód w stronę Krakowskiego Przedmieścia. Na ostatnim odcinku od Karasia do pomnika Kopernika jest jednokierunkowa i wjechać na nią można tylko od ulicy Oboźnej. Od 2006 nie ma drogowego połączenia z Krakowskim Przedmieściem.

Pochodzenie nazwy[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości drogi biegnące wzdłuż dzisiejszej ulicy Kopernika nosiły nazwy: Zjawienie, Aleksandria, Wróbla (odcinek od Foksal do Ordynackiej). Połączenie dwóch ostatnich w jedną ulicę i nadanie jej nazwy na cześć Mikołaja Kopernika nastąpiło w 1907[2].

W listopadzie 2012 Rada Warszawy zmieniła brzmienie nazwy ulicy z Kopernika na Mikołaja Kopernika[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1670 książę Aleksander Zasławski założył jurydykę przy drodze Zjawienie, później od jego imienia nazwaną Aleksandrią. W XVIII wieku stało w okolicy 7 murowanych domów i 12 drewnianych dworków oraz ocalałe z pożaru w 1788 skrzydło pałacu księcia de Nassau. Następnie przy Aleksandrii miał swoją rezydencję i sklepy Seweryn Uruski. W latach 1874-1875 zbudowano w Aleksandrii szpital dla dzieci, który istnieje do dziś. Po połączeniu dróg w jedną ulicę Kopernika wzniesiono kilka wielopiętrowych kamienic, m.in. w 1911 budynek Centralnego Towarzystwa Rolniczego (obecnie Kopernika 30). W latach 20. XX wieku zbudowano gmach zaprojektowany przez Antoniego Jaworznickiego do pełnienia funkcji hotelowych, którego pierwszym gospodarzem stał się Powszechny Zakład Ubezpieczeń Wzajemnych (Kopernika 36-40). Po II wojnie światowej przedłużono ulicę Świętokrzyską, łącząc ją z ulicą Kopernika (wcześniej kończyła się przy Nowym Świecie).

Według koncepcji z początku lat pięćdziesiątych[4] ulica Kopernika miała stanowić odciążenie Nowego Światu i przejąć ruch w kierunku północnym. W tym celu przewidziano jezdnię między Domem Partii i Muzeum Narodowym, która miała wiaduktem przechodzić nad Alejami Jerozolimskimi i dalej po wyburzeniu domów przy Smolnej i Foksalu przebiegać poszerzoną ulicą Kopernika, dalej po wyburzeniu szpitala dziecięcego dochodzić przy pomniku Kopernika do Krakowskiego Przedmieścia. Stąd wynikł kształt rozbudowy Pałacu Staszica na planie trapezu dochodzącego do przedłużonej ulicy Świętokrzyskiej.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Pomnik Mikołaja Kopernika przed Pałacem Staszica, przy Krakowskim Przedmieściu i końcu ulicy Kopernika

Przypisy

  1. Krzysztof Śmietana: Za miesiąc Świętokrzyska będzie węższa. warszawa.gazeta.pl, 2013-09-09. [dostęp 2013-10-08].
  2. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 367. ISBN 83-86619-97X.
  3. Uchwała N r XLVI/1259/2012 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 8 listopada 2012 r. w sprawie nazw niektórych ulic, placów, ronda i skwerów w Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy. W: Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego [on-line]. mazowieckie.pl, 21 listopada 2012. [dostęp 2013-10-10]. s. 2.
  4. Wacław Ostrowski: Zespoły zabytkowe a urbanistyka, "Arkady", Warszawa: 1980 ISBN 83-213-2973-X
  5. Michał Wojtczuk: Apartamentowiec z ekranami zamiast kina Skarpa (pol.). [dostęp 5 kwietnia 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]