Volker Schlöndorff
| Volker Schlöndorff | |||||||||
 |
|||||||||
| Volker Schlöndorff Łódź, 29 listopada 2009 |
|||||||||
| Prawdziwe nazwisko | Volker Schlöndorff | ||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 31 marca 1939 Wiesbaden |
||||||||
|
|||||||||
| Odznaczenia | |||||||||
  |
|||||||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||||||
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|||||||||
| Profil w bazie IMDb | |||||||||
| Profil w bazie Filmweb.pl | |||||||||
Volker Schlöndorff (ur. 31 marca 1939 w Wiesbaden) – niemiecki reżyser filmowy. Działa w Niemczech i USA. W filmach przeciwstawia humanizm i wrażliwość moralną jednostki tradycji niemieckiego rygoru i presji autorytetów (Niepokoje wychowanka Törlessa (1966) według Roberta Musila, Utracona cześć Katarzyny Blum (1975) według Heinricha Bölla).
Twórca głośnej adaptacji powieści Güntera Grassa Blaszany bębenek (1979, nagrodzony Oscarem w 1980) oraz wybranych wątków powieści Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu (Miłość Swanna (1983), także powieści Maxa Frischa Homo Faber (1990). Próby odnowienia wątków romantycznych w zachodnioniemieckim kinie. Nowa formuła kryminału (Morderstwo i zabójstwo (1967), Moralność Ruth Halbfass (1971). W 2006 r. nakręcił Strajk (tytuł oryg. Strajk – Die Heldin von Danzig), którego fabuła osadzona jest w realiach walki o upadek komunizmu w Polsce lat 80., jednak nie bazuje na faktach.
W 2008 ukazała się jego autobiografia pt. Licht, Schatten und Bewegung (Carl Hanser Verlag, Monachium 2008; wydanie polskie: Światło, cień i ruch. Moje życie i moje filmy, tłum. Ryszard Turczyn, Wydawnictwo Propaganda 2009, ISBN 978-83-60711-22-4).
W grudniu 2009 otrzymał na Festiwalu Camerimage w Łodzi Nagrodę za Całokształt Twórczości dla Reżysera.
Mieszka w Berlinie.
[edytuj] Filmografia
- 1966 – Niepokoje wychowanka Törlessa (Der junge Törless) – na podstawie powieści Niepokoje wychowanka Törlessa Roberta Musila
- 1967 – Morderstwo i zabójstwo (Mord und Totschlag)
- 1969 – Michael Kohlhaas, buntownik (Michael Kohlhaas – der Rebell) – na podstawie opowiadania Heinricha von Kleista
- 1970 – Baal
- 1971 – Nagłe wzbogacenie się biednych ludzi z Kombach (Der plötzliche Reichtum der armen Leute von Kombach)
- 1972 – Moralność Ruth Halbfass (Die Moral der Ruth Halbfass)
- 1972 – Słomiany ogień (Strohfeuer)
- 1974 – Nocleg w Tyrolu (Übernachtung in Tirol)
- 1975 – Utracona cześć Katarzyny Blum – na podstawie powieści Heinricha Bölla
- 1976 – Łaska śmierci (Der Fangschuß)
- 1977 – Tylko dla zabawy, tylko dla sztuki (Nur zum Spaß – Nur zum Spiel) (film dokumentalny)
- 1978 – Niemcy jesienią (Deutschland im Herbst)
- 1979 – Blaszany bębenek – na podstawie powieści Blaszany bębenek Güntera Grassa
- 1980 – Kandydat (Der Kandidat) (film dokumentalny)
- 1981 – Fałszerstwo (Die Fälschung) - na podstawie powieści Nicolasa Borna
- 1982 – Krieg und Frieden (Dokumentation)
- 1983 – Miłość Swanna (Un amour de Swann – na podstawie fragmentów W poszukiwaniu straconego czasu Marcela Prousta
- 1985 – Śmierć komiwojażera – adaptacja sztuki Śmierć komiwojażera Arthura Millera
- 1990 – Opowieść podręcznej (The Handmaid's Tale na podstawie powieści Opowieść podręcznej Margaret Atwood
- 1991 – Homo Faber – na podstawie powieści Maxa Frischa
- 1996 – Król Olch (Der Unhold)
- 1998 – Palmetto
- 1999 – Legenda Rity (Die Stille nach dem Schuss)
- 2002 – 10 minut później (Ten Minutes Older)
- 2004 – Dziewiąty dzień (Der neunte Tag)
- 2005 – Enigma – Eine uneingestandene Liebe
- 2006 – Strajk (film 2006) (Strajk - Die Heldin von Danzig)
- 2007 – Ulzhan – Das vergessene Licht
[edytuj] Polskie publikacje poświęcone Volkerowi Schlöndorffowi
- Krzysztof Stanisławski, Volker Schlöndorff (monografia krytyczna; Wydawnictwo NOTORO - Filmoteka Narodowa - Goethe-Institut, Warszawa 2009, ISBN 978-83-60711-22-4)
- Volker Schlöndorff. Lifetime Achievement (album; Plus Camerimage, Łódź 2009)
|
|||||||||||||||||||
