Włodzimierz Zakrzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Zakrzewski
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1916 w Petersburgu
Data i miejsce śmierci 1992 w Warszawie
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal za Warszawę 1939-1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

Włodzimierz Zakrzewski (ur. 1916 w Petersburgu, zm. 1992 w Warszawie) – polski malarz, grafik, plakacista. Jeden z inicjatorów i propagatorów socrealizmu w malarstwie i plakacie polskim.

Pierwsze lekcje rysunku pobierał podczas nauki w gimnazjum, po którym rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie, gdzie wykładowcą był m.in. Edward Butrymowicz (1879-1944). Podczas II wojny światowej przebywał w Moskwie, gdzie kontynuował naukę. Również tam tworzył projekty plakatów i malował obrazy o tematyce militarnej. Po powrocie do kraju pełnił funkcję kierownika Pracowni Plakatu Frontowego Ludowego Wojska Polskiego (1944–1948), był członkiem Grupy Realistów. W latach 1950-1952 był profesorem warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W latach następnych całkowicie poświęcił się malarstwu, po 1956 uprawiał postimpresjonizm. Wiele podróżował m.in. do Włoch, Francji, Stanów Zjednoczonych – powstały wtedy pejzaże i weduty z wielu odwiedzanych miast.

W latach 1933–1936 należał do KZMP, był sekretarzem Komitetu Miejskiego KZMP w Bielsku Podlaskim, w latach 1945–1948 był członkiem PPR, od 1948 roku należał do PZPR[1].

Odznaczony m.in.: Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi (1952)[2] (dwukrotnie), Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem za Warszawę 1939–1945, Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk i Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945[1].

Główne dzieła: Olbrzym i zapluty karzeł reakcji (1945), Towarzysz Bierut wśród robotników (1950).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 1122. ISBN 8322320736.
  2. 22 lipca 1952 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1076

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]