Włodzimierz Zakrzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Zakrzewski
Data i miejsce urodzenia 1916 w Petersburgu
Data i miejsce śmierci 1992 w Warszawie
Dziedzina sztuki malarstwo
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Włodzimierz Zakrzewski (ur. 1916 w Petersburgu, zm. 1992 w Warszawie) – polski malarz, grafik, plakacista. Jeden z inicjatorów i propagatorów socrealizmu w malarstwie i plakacie polskim.

Pierwsze lekcje rysunku pobierał podczas nauki w gimnazjum, po którym rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie, gdzie wykładowcą był m.in. Edward Butrymowicz (1879-1944). Podczas II wojny światowej przebywał w Moskwie, gdzie kontynuował naukę. Również tam tworzył projekty plakatów i malował obrazy o tematyce militarnej. Po powrocie do kraju pełnił funkcję kierownika Pracowni Plakatu Frontowego Ludowego Wojska Polskiego (19441948), był członkiem Grupy Realistów. W latach 1950-1952 był profesorem warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W latach następnych całkowicie poświęcił się malarstwu, po 1956 uprawiał postimpresjonizm. Wiele podróżował m.in. do Włoch, Francji, Stanów Zjednoczonych – powstały wtedy pejzaże i weduty z wielu odwiedzanych miast.

Odznaczony m. in. Złotym Krzyżem Zasługi (1952)[1].

Główne dzieła: Olbrzym i zapluty karzeł reakcji (1945), Towarzysz Bierut wśród robotników (1950).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 22 lipca 1952 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1076

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]