Włoska Partia Republikańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Włoska Partia Republikańska
Lider Francesco Nucara
Data założenia 12 kwietnia 1895
Deklarowana
ideologia polityczna
liberalizm, socjalliberalizm

Włoska Partia Republikańska (wł. Partito Repubblicano Italiano, PRI) – mała włoska liberalna partia polityczna, członek Partii Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Włoska Partia Republikańska została założona na kongresie w Bolonii 12 kwietnia 1895. Zakazano jej działalności w okresie dyktatury Benito Mussoliniego, następnie w czasie II wojnie światowej w 1943. Od 1947 do 1953 uczestniczyła w koalicjach rządowych, ponownie współtworzyła liczne gabinety głównie od 1981[1].

W pierwszej połowie lat 90. PRI utraciła większość wyborców w związku z serią afer korupcyjnych (tzw. Tangentopoli)[2]. Znaczna część działaczy przeszła do innych ugrupowań (w tym do Forza Italia i Demokratów Lewicy). Jednak w przeciwieństwie do innych ugrupowań PRI pozostała przy dotychczasowej nazwie i nie uległa rozwiązaniu. W 1994 kilku jej kandydatów zostało wybranych do parlamentu z różnych list wyborczych. Od 1996 partia wchodziła w skład centrolewicowej koalicji pod nazwą Drzewo Oliwne[1], w tym samym roku uzyskała po 2 mandaty w Izbie Deputowanych i Senacie.

W 2001 PRI przeszła na stronę Domu Wolności. Zmiana koalicji doprowadziła do rozłamu w partii i powołania przez część działaczy Europejskiego Ruchu Republikańskiego. W wyborach w 2001 partia zdobyła po jednym mandacie w każdej izbie. W trzecim rządzie Silvia Berlusconiego jej lider Giorgio La Malfa został ministrem do spraw europejskich, a Francesco Nucara wiceministrem środowiska. W 2004 na stronę centrolewicy przeszła kolejna grupa członków PRI, tworząc własne marginalne ugrupowanie pod nazwą Demokratyczni Republikanie. W wyborach parlamentarnych w 2006 PRI wystawiła własne listy (zblokowane z innymi partiami w ramach Domu Wolności), które nie odniosły sukcesu. Jednocześnie z ramienia Forza Italia partia zdobyła 1 mandat senatorski i 2 mandaty poselskie, które objęli Giorgio La Malfa i Francesco Nucara (od 2006 lider ugrupowania). W 2008 formacja podpisała porozumienie o starcie z list federacji Lud Wolności w przedterminowych wyborach, w których obaj liderzy ponownie dostali się do parlamentu. W 2009 republikanie zdecydowali się zachować odrębność organizacyjną od PdL, współpracując z Ludem Wolności. W 2011 do PRI powróciły środowiska MRE i Demokratycznych Republikanów[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Italian Republican Party (ang.). britannica.com. [dostęp 2013-01-26].
  2. Partito repubblicano italiano (wł.). treccani.it. [dostęp 2013-01-26].
  3. Un solo partito, quello dei repubblicani italiani (wł.). pri.it. [dostęp 2013-01-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]