Walabia Bennetta
| Walabia Bennetta | |
| Macropus rufogriseus | |
| (Desmarest, 1817) | |
Samica z młodym w torbie lęgowej |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | ssaki niższe |
| Rząd | dwuprzodozębowce |
| Rodzina | kangurowate |
| Rodzaj | Macropus |
| Gatunek | walabia Bennetta |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
| Zasięg występowania | |
Walabia Bennetta, kangur Bennetta (Macropus rufogriseus syn. Protemnodon rufogrisea) – gatunek torbacza z rodziny kangurowatych. Średniego rozmiaru ssak roślinożerny żyjący samotnie lub tworzący stada. Samce mogą osiągać ponad 20 kg wagi i długość ciała 90 cm. Młode wielkości orzecha wędruje po porodzie do torby lęgowej matki, gdzie rozwija się jeszcze przez osiem miesięcy. Walabie Bennetta występują na terenach przybrzeżnych wschodniej Australii i Tasmanii. Są aktywne nocą, nad ranem lub późnym popołudniem. Żywią się głównie liśćmi i trawą. Są poławiane dla mięsa i futra, a w pobliżu farm hodowlanych są tępione jako szkodniki.
Walabie Benetta zbiegłe z niewoli tworzą trwałą populację w Wielkiej Brytanii. Przed 1945 stado walabii hodowano też we Francji i w Sudetach celem aklimatyzacji[2].
Wyróżniono trzy podgatunki[3]:
- M. r. rufogriseus
- M. r. banksianus
- M. r. fruticus
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Macropus rufogriseus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ L. Solski, 2008: Przewodnik Zoo Wrocław.
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Macropus (Notamacropus) rufogriseus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 grudnia 2008]
Bibliografia [edytuj]
- Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
- Macropus rufogriseus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 24 grudnia 2008]