Wapnowanie gleby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wapnowanie gleby

Wapnowanie gleby – stosowanie nawozów wapniowych w celu odkwaszenia gleby oraz poprawienia jej właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych.

W glebach kwaśnych fosfor pozostaje w postaciach trudno przyswajalnych dla roślin. Zabieg wapnowania gleb ułatwia roślinom pobieranie fosforu, będącego jednym z makroelementów i odpowiedni wzrost. W Polsce około połowy gleb użytkowanych rolniczo ma odczyn kwaśny lub bardzo kwaśny[1]. W przypadku łąk wapnowanie nie wpływa znacząco na ilość plonu. Rośliny trawiaste dobrze rosną także na glebach kwaśnych. Jednak wapnowanie prowadzi do zwiększenia różnorodności gatunkowej łąk oraz obniżenia zawartości potasu, manganu i glinu w roślinach, co prowadzi do poprawy właściwości produkowanej paszy[2]. Dodatkowym efektem wapnowania jest ograniczenie dostępności dla roślin jonów glinu, które są dla nich toksyczne[3]. Dodatkowym efektem zmniejszenia ilości rozpuszczalnych związków glinu jest poprawa struktury gleby związana ze zmniejszeniem kleistości[4].

Efektem wapnowania jest też zmniejszenie przyswajania przez rośliny jonów kadmu, niklu i cynku, co umożliwia przywrócenie wartości użytkowej glebom skażonym tymi metalami[5]. Podniesienie pH gleby prowadzi także do zwiększenia liczby mikroorganizmów w niej występujących[6].

Chociaż doświadczenia nie wykazały przyspieszenia mineralizacji azotu w wyniku wapnowania, to prowadzi do zwiększenia wychwytu azotu przez glebę[7].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bednarek Wiesław, Reszka Renata. Wpływ wapnowania i nawożenia różnymi formami azotu. „ANNALES UNIVERSITATIS MARIAE CURIE-SKŁODOWSKA LUBLIN–POLONIA”. LXII (1), s. 69-76, 2007. 
  2. Kasperczyk M., Szewczyk W.. Skuteczność wapnowania łąki górskiej. „Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie”. 6 (1), s. 153-159, 2006. 
  3. R. J. Haynes. Effects of liming on phosphate availability in acid soils. „Plant and Soil”. 68 (3), s. 289–308, 1982. doi:10.1007/BF02197935. ISSN 0032-079X (ang.). 
  4. M. L. Jackson. Aluminum Bonding in Soils: a Unifying Principle in Soil Science1. „Soil Science Society of America Journal”. 27 (1), s. 1, 1963. doi:10.2136/sssaj1963.03615995002700010008x. ISSN 0361-5995 (ang.). 
  5. Sara Brallier, Robert B. Harrison, Charles L. Henry, Xue Dongsen. Liming effects on availability of Cd, Cu, Ni and Zn in a soil amended with sewage sludge 16 years previously. „Water, Air, and Soil Pollution”. 86 (1-4), s. 195–206, 1996. doi:10.1007/BF00279156. ISSN 0049-6979 (ang.). 
  6. E. Baas, K. Arnebrant. Growth rate and response of bacterial communities to pH in limed and ash treated forest soils. „Soil Biology and Biochemistry”. 26 (8), s. 995–1001, 1994. doi:10.1016/0038-0717(94)90114-7. ISSN 00380717 (ang.). 
  7. M. Nyborg, P. B. Hoyt. Effects of soil acidity and liming on mineralization of soil nitrogen. „Canadian Journal of Soil Science”. 58 (3), s. 331–338, 1978. doi:10.4141/cjss78-040. ISSN 0008-4271 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]