Winian sodowo-potasowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Winian sodowo-potasowy
Winian sodowo-potasowy
Winian sodowo-potasowy
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny KNaC4H4O6
Inne wzory KNaC4H4O6·4H2O (tetrahydrat)
KOOCC(OH)C(OH)COONa
Masa molowa bezwodny: 210,16 g/mol
tetrahydrat: 282,22 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 304-59-6
PubChem 9855836[1]
Podobne związki
Podobne związki wodorowinian potasu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Winian sodowo-potasowy (sól Seignette'a, sól z Rochelle; numer E: E337), NaKC4H4O6•4H2O – organiczny związek chemiczny, sól sodowo-potasowa kwasu winowego. Stosowany jest m.in. jako stabilizator kationów miedziowych (Cu2+) w reakcjach na wykrywanie obecności aldehydowych grup redukujących, np. przy próbach na wykrywanie właściwości redukujących aldozFehlinga czy Nylandera.

Winian sodowo-potasowy jest również stosowany w lecznictwie, m.in. jako środek przeczyszczający. Znany pod farmaceutyczną nazwą: Natrium Kalium tartaricum FP III vel Sal Seignetti.

Sól z La Rochelle otrzymał po raz pierwszy ok. roku 1675 aptekarz Ellie Seignette na podstawie sugestii swojego starszego brata, doktora Pierre'a Seignette'a[2]. W 1920 r. Joseph Valasek odkrył w tej substancji zjawisko ferroelektryczności[3][4].

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Sól Seignette'a można otrzymać z wodorowinianu potasu (KHC4H4O6) i węglanu sodu (Na2CO3). Najpierw zagotowuje się roztwór wodorowinianu potasu. Następnie do gorącego roztworu dodaje się węglanu sodu do momentu całkowitego przereagowania (roztwór przestaje się pienić). Gorący roztwór się następnie odsącza i odparowuje wodę. Podczas ciągłego ogrzewania z roztworu wytrąca się winian sodowo-potasowy.

Przypisy

  1. Winian sodowo-potasowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Arne Lüker: Sol-Gel derived Ferroelectric Thin Films for Voltage Tunable Applications. University of Cranfield, Anglia (rozprawa doktorska), 2009, s. 7. [dostęp 2013-10-14].
  3. Jan Fousek. Joseph Valasek and the discovery of ferroelectricity. „Applications of Ferroelectrics”, s. 1-5, 1994. doi:10.1109/ISAF.1994.522283. 
  4. Joseph Valasek. Piezoelectric and allied phenomena in Rochelle salt. „Phys.Rev.”. 17 (4), s. 475-481, 1921. doi:10.1103/PhysRev.17.475.