Wyspa Króla Jerzego
| Wyspa Króla Jerzego | |
 Kolonia pingwinów na Wyspie Króla Jerzego, w tle stacja polarna im. Arctowskiego |
|
| Kontynent | Antarktyda |
| Państwo |  brak |
| Akwen | Ocean Południowy |
| Powierzchnia | 1150 km² |
| Populacja • liczba ludności |
ok. 500 |
|
Położenie na mapie Półwyspu Antarktycznego
  Wyspa Króla Jerzego
|
|
|
Położenie na mapie Antarktyki
 Wyspa Króla Jerzego
|
|
 62°02′S 58°21′W / -62.033333333333, -58.35Na mapach: 62°02′S 58°21′W / -62.033333333333, -58.35 |
|
Mapa wyspy |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wyspa Króla Jerzego – największa wyspa w archipelagu Szetlandów Południowych, odkryta przez Williama Smitha w 1819. Została nazwana na cześć Jerzego III, króla Wielkiej Brytanii.
Wyspa położona jest 120 km od wybrzeży Antarktydy na Oceanie Południowym, ma długość około 95 km i szerokość 25 km. Powierzchnia wyspy wynosi 1150 km² i w 90% jest pokryta lodem. Średnia roczna temperatura powietrza wynosi -1,6 °C. Najniższa zanotowana temperatura wynosiła -32,3 °C, a najwyższa +16,7 °C. Średnia temperatura gleby na głębokości 5 cm wynosi +4,0 °C w styczniu i -1,8 °C we wrześniu[1].
Na wyspie znajdują się stacje badawcze Argentyny, Brazylii, Chile, Chin, Korei Południowej, Peru, Rosji i Urugwaju oraz polska stacja im. Arctowskiego nad Zatoką Admiralicji. 19 stycznia 1979 r. na wyspie zmarł podczas kręcenia filmu Włodzimierz Puchalski, polski fotografik i dokumentalista. Jego grób, wpisany na listę pamiątkowych miejsc Antarktyki, znajduje się na wyspie w pobliżu polskiej stacji.
W lecie organizuje się pewną liczbę specjalistycznych wycieczek turystycznych na wyspę.
Przypisy
- ↑ Grzegorz Gryziak. Colonization by mites of glacier-free areas in King George Island, Antarctica. „Pesquisa Agropecuária Brasileira”. 44, s. 891-895, sierpień 2009. doi:10.1590/S0100-204X2009000800013.
Zobacz też [edytuj]
|
||||||||||
