Zapach kobiety (film 1992)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zapach kobiety
Scent of a Woman
Gatunek dramat
Data premiery Polska 31 grudnia 1992
Ziemia 23 grudnia 1992
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 157 min.
Reżyseria Martin Brest
Scenariusz Bo Goldman
Główne role Al Pacino, Chris O'Donnell
Muzyka Thomas Newman
Zdjęcia Donald E. Thorin
Scenografia Angelo P. Graham
Kostiumy Aude Bronson Howard
Montaż Harvey Rosenstock, William Steinkamp, Michael Tronick
Produkcja Martin Brest
Wytwórnia City Light Films
Universal Pictures
Dystrybucja Universal Pictures

Zapach kobiety (tytuł oryginalny Scent of a Woman) – amerykański dramat w reżyserii Martina Bresta z 1992 roku na podstawie powieści Giovanniego Arpino. Remake filmu z 1974 roku.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Charlie jest uczniem prestiżowej szkoły, w której uczy się dzięki przyznanemu stypendium. Postanawia podjąć dorywczą pracę z ogłoszenia, jako opiekun niewidomego emerytowanego pułkownika (Al Pacino). Jego podopieczny okazuje się niezbyt sympatycznym, niepogodzonym ze swym losem zrzędą. Podpułkownik z pomocą swojego opiekuna chce odbyć ostatnią podróż, użyć pełni życia, potem popełnić samobójstwo. Podczas podróży po luksusowych hotelach i restauracjach między chłopakiem a mężczyzną rodzi się przyjaźń, co komplikuje samobójcze plany pogrążonego w depresji pułkownika.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Al Pacino jako podpułkownik Frank Slade
  • Chris O'Donnell jako Charlie Simms
  • James Rebhorn jako Pan Trask
  • Gabrielle Anwar jako Donna
  • Philip Seymour Hoffman jako George Willis jr
  • Richard Venture jako W.R. Slade
  • Bradley Whitford jako Randy
  • Rochelle Oliver jako Gretchen
  • Margaret Eginton jako Gail
  • Tom Riis Farrell jako Garry
  • Nicholas Sadler jako Harry Havemeyer
  • Todd Louiso jako Trent Potter
  • Matt Smith jako Jimmy Jameson
  • Gene Canfield jako Manny

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 1993 film otrzymał Oscara w kategorii Najlepszy Aktor Pierwszoplanowy oraz 3 nominacje (najlepszy film, reżyseria i scenariusz adaptowany).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

W ścieżce dźwiękowej filmu wykorzystano utwory innych autorów, m.in.:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]