Tajemnica Brokeback Mountain (film)
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Ograniczyć liczbę cytatów, rozwinąć zalążkowe sekcje. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Tajemnica Brokeback Mountain Brokeback Mountain |
|
| Gatunek | dramat, romans, western |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 134 min. |
| Reżyseria | Ang Lee |
| Scenariusz | Diana Ossana, Larry McMutry |
| Główne role | Heath Ledger Jake Gyllenhaal |
| Muzyka | Gustavo Santaolalla |
| Zdjęcia | Rodrigo Prieto |
| Scenografia | Judy Becker |
| Kostiumy | Marit Allen |
| Montaż | Gustavo Santaolalla, Geraldine Peroni, Dylan Tichenor |
| Produkcja | Diana Ossana, James Schamus, Murray Ord |
| Wytwórnia | Alberta Film Entertainment Focus Features Good Machine Paramount Pictures River Road Entertainment |
| Dystrybucja | |
| Budżet | 14 mln USD |
| Nagrody | Złoty Lew, 3 Oscary, 2 BAFTA, 4 Złote Globy |
Tajemnica Brokeback Mountain (ang. Brokeback Mountain) – amerykańsko-kanadyjski dramat filmowy nakręcony w 2005 roku przez Anga Lee, zdobywca wielu nagród, m.in. trzech Oscarów, dwóch nagród BAFTA i czterech Złotych Globów – w sumie osiemdziesiąt branżowych nagród i sześćdziesiąt cztery nominacje[1].
Spis treści |
Opis fabuły [edytuj]
Akcja rozgrywa się w Wyoming i Teksasie, na zachodzie Stanów Zjednoczonych. Jack Twist i Ennis Del Mar spotykają się w 1963 roku mając po dziewiętnaście lat. Film prowadzi widza przez kilkanaście lat ich życia. Obaj wynajęli się do sezonowej pracy – niemal odcięci od świata, w górach u stóp Brokeback Mountain wspólnie mają pilnować owiec na letnim wypasie. Początkowa nieufność zmienia się w sympatię, a ta w namiętność i głębokie uczucie, jakiego obaj zupełnie się nie spodziewali i przed którym się bronią.
Po opuszczeniu gór rozpoczynają nowe życie, wymazując z pamięci namiętny epizod. Ennis realizuje swój wcześniejszy zamysł i poślubia Almę, wkrótce rodzą się im dwie córki, znajduje swoje miejsce w życiu. Jack początkowo próbuje dorobić się szukając szczęścia na rodeo. Spotyka w końcu Laureen, bogatą córkę handlarza maszyn rolniczych, z którą żeni się i płodzi syna. Pracuje w firmie teścia, z trudem znosząc jego apodyktyczność i drwiny.
Pewnego dnia żona przynosi Ennisowi pocztówkę od Jacka, który chce go odwiedzić w Wyoming. Ponowne spotkanie uświadamia im, że nie mogą bez siebie żyć. Wybucha romans, który ożywać będzie kilka razy w roku podczas wypadów pod Brokeback Mountain. Trwać tak będą przez kolejne lata, przez zmiany w życiu obu bohaterów, dorastanie dzieci i małżeńskie kłopoty. Z biegiem czasu coraz więcej zaczyna ich dzielić. Wspólna tajemnica zaczyna rzucać się cieniem na "normalne" życie, oraz losy ich rodzin. Brak przyszłości tego związku, strach przed "porządnymi obywatelami", którzy przyjdą wymierzyć sprawiedliwość, powoduje, że ich uczucie gorzknieje i doprowadza do rozstania. Wikłają się w końcu w sytuacje bez wyjścia, które doprowadzają do upadku i tragedii.
Oddźwięk filmu [edytuj]
Entuzjastyczne oceny [edytuj]
Wśród krytyków i recenzentów pojawiały się opinie o porywającej historii miłosnej[2], o pięknym, mądrym i wzruszającym obrazie[3], przełomowości, wejściu filmu do klasyki kina[4] oraz porównania do szekspirowskiej tragedii, mitycznych dramatów takich jak Tristan i Izolda, czy Romeo i Julia lub filmowych "zakazanych miłości" – Lolita i Kochanek Lady Chatterlay[5].
W Polsce Brokeback Mountain został uznany za film roku 2006 przez krytyków czasopism Film, Przekrój, Esensja oraz portali Stopklatka.pl[6] oraz Innastrona.pl[3].
Kontrowersje i dyskusje [edytuj]
Film choć wielokrotnie uhonorowany nagrodami filmowymi i przychylnymi recenzjami, wzbudził jednocześnie oburzenie ze strony środowisk konserwatywnych. Ze względu na temat i oskarżenia o zgniliznę moralną próbowano zdyskredytować go przed jego obejrzeniem; m.in. zakazano dystrybucji filmu w amerykańskim stanie Utah, w Chinach[7] i w Malezji[8]. Ze względu na tematykę zrezygnowano z prób dystrybucji filmu w krajach muzułmańskich[9]. Przeciwko nominacji filmu do Oscara protestowali chrześcijańscy konserwatyści z USA. Pod listem do członków Amerykańskiej Akademii Filmowej udało im się zebrać 60 tysięcy podpisów[10].
Brokeback Mountain zasłynął jako pierwsza oscarowa produkcja, która otwarcie podjęła temat związków homoseksualnych i homofobii. Okazał się również najgłośniejszą i najczęściej dyskutowaną premierą filmową 2005 roku[7].
Filmowy pocałunek [edytuj]
O pewnym wyłomie obyczajowym w kinematografii, jakiego dokonał Brokeback Mountain, może świadczyć również to, że w 2006 r. podczas przyznawania MTV Movie Awards Jake Gyllenhaal i Heath Ledger otrzymali nagrodę w kategorii "najlepszy pocałunek"[1]. Do podobnej nagrody byli nominowani w tym samym roku do NRJ Ciné Awards[1]. W 2007 r. serwis lovefilm.com uznał pocałunek głównych bohaterów za "najlepszy filmowy pocałunek wszech czasów" (w rankingu wyprzedził on heteroseksualne pocałunki ze Śniadania u Tiffany'ego oraz Pana i Pani Smith[10]). W ankiecie przeprowadzonej przez londyńską klinikę kosmetyki dentystycznej Glee pocałunek z Brokeback Mountain znalazł się na piątym miejscu "najbardziej pamiętnych pocałunków filmowych"[10].
W materiałach dystrybutora filmu można znaleźć informację, że podczas kręcenia tej sceny Jake Gyllenhaal omal nie złamał Heathowi Ledgerowi nosa[10].
Wyraz artystyczny [edytuj]
Wymowa filmu [edytuj]
Film przedstawia emocjonującą, choć dającą się prosto streścić opowieść, której głównym wątkiem jest miłość. Mimo to scenariusz i reżyseria stworzyły wieloznaczną i niedopowiedzianą historię na miarę eposu, przez co film zupełnie wymyka się wszelkiemu szufladkowaniu i przyczepianiu etykiet. Gorące dyskusje, które towarzyszyły dystrybucji filmu, udowodniły tę tezę i przyniosły wiele interesujących, choć czasem sprzecznych interpretacji.[potrzebne źródło]
- Egzystencjalna udręka i walka o wolność
| „ |
Dość krzywdząca etykietka "gejowskiego westernu" zupełnie do obrazu Anga Lee nie pasują. A to dlatego, że niespodziewanie gorzki to film. Ten z pozoru romantyczny i poetycki, na swój sposób subtelnie opowiadający o uczuciach dramat okazuje się być czymś więcej niż manifestem homoseksualnej miłości. [...] Dla mnie "Brokeback Mountain" to przede wszystkim historia o próbie uwolnienia się z otaczającej bohaterów beznadziei i powierzchowności, wiecznego udawania, odgrywania życiowej roli przykładnego ojca i męża. Góra Brokeback staje się dla nich symbolem wolności, czegoś naprawdę czystego, nienaruszonego przez ludzkie prawa. Zostaje ich prywatnym azylem, jedynym miejscem gdzie mogą być sobą. [...] Ennis i Jack są w nim zagubieni, nie potrafią znaleźć swojego miejsca. Obserwujemy jak przez lata świat obu bohaterów zmienia się. Ennis traci zaufanie żony, a po pewnym czasie sam odwraca się od niej zupełnie. Jack natomiast trzyma Laureen na dystans, nie pozwala jej się do siebie zbliżyć, ich kontakty są chłodne i bardzo oficjalne. Wspólna tajemnica zaczyna męczyć Jacka i Ennisa, wypalać od środka, siać spustoszenie w ich życiu. Poznają bolesną rzeczywistość. Taką, w której ich świat, świat Góry Brokeback, oraz ten zwykły, codzienny, nie mogą współistnieć. Obaj mężczyźni są skazani na wieczną samotność, niezrozumienie. Przez całe życie usiłują dotknąć nieosiągalnego raju, żyć w pełni szczęścia i wolności. [...] Ich związek stopniowo traci swoją wartość. Staje się dla nich udręką i nie pozwala ułożyć sobie życia. [...] Homoseksualizm jest tu tylko pretekstem do ukazania walki o życie w wolności i szczerości, o szukaniu miłości i kontaktu z drugim człowiekiem. [...] A cały dramatyzm filmu, jego pesymistyczną, przygnębiającą wymowę ukazuje dopiero ostatnia scena. |
” |
| — Karol Baluta, Klub Miłośników Filmu[11] | ||
- Opowieść o miłości w gejowskim westernie
| „ |
Uczucie łączące Jacka i Ennisa, choć szczere, nigdy nie zostaje nazwane. Tradycyjna dla westernu męska przyjaźń płynnie przeradza się w miłość. Przyznanie się do homoseksualnej orientacji przed innymi, ale przede wszystkim przed samym sobą, jest dla bohaterów bardzo trudne. Czują wstyd spowodowany swą "innością", tak zostali wychowani. Tytułową tajemnicę Brokeback Mountain wyznają jednak widzowi: potrafią "być sobą" w relacjach z ukochaną osobą. |
” |
| — Piotr Guszkowski, Recenzenci.pl[12] | ||
- Uniwersalny dramat miłosny
| „ |
"Tajemnica Brokeback Mountain" [...] zaskakująco silnie uderza w psychikę widza nieprzygotowanego na ściśnięcie własnego serca. Dlaczego bowiem miałoby go to obchodzić? Przecież to film o gejach! Western o miłości dwóch kowbojów, którzy pilnowali owiec na górskiej połoninie. Rzecz odległa, wręcz egzotyczna. Widzowie idą więc do kina raczej z ciekawości niż z pragnienia przeżycia wielkiego wzruszenia. Ale go doznają. Zaskoczeni, zdumieni, nie rozumiejący dlaczego. Nie wiedzą skąd bierze się to uczucie, że film o nieszczęśliwej miłości dwóch młodych mężczyzn – którzy żyjąc na konserwatywnej amerykańskiej prowincji w latach 60. i 70. XX wieku złamali sobie życie, ukrywając swoje uczucie przed światem – może dotyczyć każdego, także współczesnego, miejskiego i jak najbardziej heteroseksualnego Polaka? Ba! Może nawet homofoba!? |
” |
| — Tomasz Raczek, Latarnik.pl[4] | ||
- Melodramat i jego antyteza
| „ |
W wersji heteryckiej "Tajemnica" byłaby tylko gustownym melodramatem. I Ang Lee najwyraźniej zdawał sobie z tego sprawę. W rezultacie uciekał jak najdalej od melodramatycznych gestów w wykonaniu aktorów i nakręcił film, będący jednocześnie melodramatem i jego antytezą. Melodramatyczna jest tu muzyka, zbyt cukierkowe zdjęcia Prieto [...] i sielankowa atmosfera pierwszej, niepotrzebnie przeciągniętej połowy filmu. Natomiast antymelodramatyczne są świetne role aktorskie – obaj panowie są ostentacyjnie niesympatyczni. [...] Dzięki takim głównym bohaterom dostaliśmy film o uczuciu, które jest dla odczuwającego problemem nie do rozwiązania. |
” |
| — Michał Chaciński, Esensja.pl[13] | ||
- Opresyjność modeli kulturowych
| „ |
Można "czytać" ten film na poziomie egzystencjalnym, jako poruszającą opowieść o ludzkim doświadczeniu. Można zobaczyć w nim po prostu "love story", ale też odkryć intrygującą grę konwencjami czy też wzorcami kultury [...]. Bez stawiania tez, Ang Lee obnaża opresyjność kulturowych modeli, które dławią wszelką osobność i piętnują odstępstwa od "normy", jednocześnie nie uszczęśliwiając wcale tych, którzy chcą mieścić się we wzorcach (jak żony bohaterów). Tutaj ofiarami są wszyscy, wszyscy bowiem tkwimy w przeklętej pułapce ról. Czy jednak totalne wyzwolenie się z opresji jest możliwe? Czy da się zrzucić kulturowy gorset? Czy ta historia mogłaby mieć happy end? Wielkość filmu Anga Lee polega na tym, że nie podsuwa żadnych odpowiedzi, stawia za to masę niewygodnych pytań. |
” |
| — Małgorzata Sadowska, Esensja.pl[13] | ||
- Paszkwil na homoseksualistów
| „ |
Ang Lee pokusił się o pozostawienie otwartej drogi do interpretacji i nie zdołał jej upilnować. Odebrałem więc jego film jako dość niesympatyczny paszkwil na homoseksualistów. Bohaterowie poznają się na łonie natury, więc ich związek jest naturalny i odwieczny, ale też dziki, pozbawiony uczuć (te są zarezerwowane dla kultury) i instynktowny. Zarówno Ennis jak i Jack są postaciami nie umiejącymi obdarzyć nikogo uczuciem. Ennis jest zawsze obojętny i oschły (nawet dla swojej żony i córek), a Jack po prostu potrzebuje silnego opiekuna (to zawsze on jest "pokrywany" i to on zostaje uwiedziony przez przyszłą żonę). Bohaterom zależy też wyłącznie na niespotykanych dotychczas (eksperymentalnych) doznaniach seksualnych. [...] Jack – nie mogąc spotkać się z partnerem – wyrusza do Meksyku na męskie dziwki albo podrywa znajomych żony. Taka sytuacja nie miałaby miejsca, gdyby wątek gejowski był tajemnicą i pozostał w sferze niedomówienia, a coś takiego dałoby się zrobić spokojnie. |
” |
| — Bartosz Sztybor, Esensja.pl[13] | ||
- Miłość w wymiarze mitycznym
| „ |
Streszczenie filmu Anga Lee "Brokeback Mountain" brzmi jak prowokacja. Tego jeszcze w kinie nie było: homoseksualna love story dwóch kowbojów. Lata 60. Poznali się na wypasie owiec w rajskiej scenerii Wyoming. Potem rozstali się. Ożenili. Mieli dzieci. Po jakimś czasie znów zaczęli się spotykać, tęsknić. Wyrywali się na kilka dni, rozbijali namiot pod Brokeback Mountain, tam gdzie wszystko się zaczęło. Nie nazywali tego, co robią. I nie widzieli żadnego wyjścia z sytuacji. Przyszło samo – tragiczne. To wszystko. [...] |
” |
| — Tadeusz Sobolewski, "Gazeta Wyborcza"[5] | ||
- Film o grzechu
| „ |
Jeden z ewangelikalnych krytyków nazwał ten film "wielką obmacywanką", ale trzeba być doprawdy wielkim frustratem seksualnym i intelektualnym zerem, by "Brokeback Mountain" sprowadzić tylko do filmu ze scenami miłości gejowskiej. Co zatem jest chrześcijańskiego w tym filmie? Czy może być coś chrześcijańskiego w filmie o dwóch kowbojach homoseksualistach? |
” |
| — Kazimierz Bem, Ekumenizm.pl[14] | ||
- Prawdziwa męska miłość
| „ |
Brak ośmiu statuetek nie zmieni też zapewne znacząco poglądów tych wszystkich, którzy od miesięcy podnoszą larum, że ta produkcja to nic innego, jak propagandówka, nakręcona za śmierdząco różowe pieniądze, i nachalnie promowana przez wiadome kręgi (względnie Szatana Wcielonego, w zależności od stopnia zacietrzewienia w dyspucie). [...] |
” |
| — Marcin Pietras, Innastrona.pl[15] | ||
- Melodramat w kontekście kulturowym
| „ |
"Tajemnica Brokeback Mountain" to bez wątpienia jeden z najważniejszych filmów roku. Nieczęsto zdarza się tak piękny, mądry i wzruszający obraz. Wszystko jest tu na swoim miejscu: znakomicie poprowadzona, niebanalna narracja, aktorstwo, muzyka i zdjęcia. Kluczową rolę odgrywa jednak scenariusz i reżyseria, Ang Lee w sposób mistrzowski odnawia klasyczny gatunek – melodramat, dotykając przy okazji szeregu kluczowych dla ikonografii Stanów Zjednoczonych kwestii. Podstawowa to oczywiście sam temat, czyli związek homoseksualny kowbojów, który do tej pory był w hollywoodzkim kinie tabu. Świetnie ukazano tu, niemal bez drastycznych środków, homofobię panującą na Dzikim Zachodzie, której w żaden sposób nie przeszkadza powszechnie obowiązujący wymóg zachowań homospołecznych. Wspólnie spędzany czas, wypady na piwo i poklepywanie to codzienne życie mężczyzn, kobiety są jedynie dodatkiem. [...] |
” |
| — Krzysztof Tomasik, Innastrona.pl[3] | ||
- Kino jako medium porozumienia
| „ |
Rewelacyjność i odwaga filmu nie polega na obyczajowej śmiałości, na łamaniu tabu, na zaspokajaniu perwersyjnej ciekawości widza, na epatowaniu erotyczną egzotyką. Ten film nie jest też aktem litości ani programowej tolerancji wobec "innych". |
” |
| — Tadeusz Sobolewski, "Gazeta Wyborcza"[16] | ||
- Ofiary społeczeństwa
| „ |
Film Anga Lee "Tajemnica Brokeback Mountain" jest więc przede wszystkim filmem o miłości. Miłości pięknej, której jedyną "winą" jest to, że "odważyła się" połączyć dwóch mężczyzn. Jest filmem o tym, jak bardzo stereotypy i uprzedzenia potrafią niszczyć ludzkie życie, zamieniając je w piekło. Tak stało się w przypadku dwóch głównych bohaterów filmu. Jednak zasięg krzywd wyrządzonych przez społeczne uprzedzenia był znacznie szerszy. Ich ofiarą padły wszystkie osoby, które w jakikolwiek sposób były związane z tą miłością. Szczególnie warto zwrócić uwagę na cierpienie żony jednego z bohaterów, który starał się być "dobrym obywatelem" i wpisać się w szablon zachowań uznawanych przez społeczeństwo za tzw. normę. Ożenił się, miał dwoję dzieci – wszystko na pozór sprawiało wrażenie, że żyje "tak jak żyli wszyscy jego przodkowie od dziada pradziada". Jednak były to tylko pozory wymuszone przez społeczeństwo, żądające życia zgodnego z uświęconą przez wieki tradycją. To właśnie to żądanie doprowadziło żonę głównego bohatera do wielkiej życiowej tragedii. [...] "Brokeback Mountain" to nie tylko świetne kino zaangażowane społecznie. To świetne kino po prostu. [...] Na szczególne uznanie zasługuje również sam Ang Lee, dzięki któremu historia miłości dwóch mężczyzn stała się po prostu historią wielkiej miłości. Miłości jednak nieakceptowanej przez społeczeństwo. Nieakceptowanej również obecnie, czego dowiodły chociażby liczne protesty amerykańskich konserwatystów. |
” |
| — Bartosz Machalica, Lewica.pl[17] | ||
- Destrukcyjny mit ojca
| „ |
Nagrodzony trzema Oskarami, oparty na opowiadaniu cenionej amerykańskiej pisarki Annie Proulx film "Brokeback Mountain" to opowieść o nieudanym, połowicznym buncie przeciwko realnemu i symbolicznemu ojcu, o spętaniu konwencjami społecznymi, opowieść o represjach, jakim podlega "obcy", "inny" w kulturze. To film o zahukaniu jednostki przez rodzinę i społeczeństwo, o wielkiej życiowej klęsce, sięgający pytań ostatecznych. To przede wszystkim, oczywiście, tragiczny film o miłości, jaką spotyka się w życiu tylko raz, pytający o to, jaką cenę płacimy za taką miłość i czy jesteśmy w stanie, czy powinniśmy ją zapłacić. A jest to w tym wypadku miłość między osobami tej samej płci, między mężczyznami, pokazana w sposób mogący nawet w tzw. "konserwatywnym" widzu wzbudzić ogromne wzruszenie i współczucie. Wielką wartością i siłą tego filmu jest spojrzenie na miłość homoseksualną od "środka", z perspektywy serca i namiętności, dekonstruujące nasze lęki przed inwazją "innego", nasze poczucie zagrożenia tym, co na pozór mogłoby postawić pod znakiem zapytania nasz starannie uporządkowany świat. |
” |
| — Brygida Helbig-Mischewski, "Pogranicza"[18] | ||
Dobrym podsumowaniem dyskusji o wymowie filmu może być zdanie z recenzji Joanny Popowskiej[potrzebne źródło]: Piękno filmu tkwi jednak w tym, że odbierać go można na wielu różnych płaszczyznach, pole interpretacyjne ulega zatem poszerzeniu. Niezależnie od tego, czy widz spojrzy nań, jak na homoseksualną historię miłosną, opowieść o nieprzystosowaniu czy też o konfrontacji uczucia z otaczającą rzeczywistością, film ma jeden mocny, niepodważalny atut – nie pozostawia obojętnym.[19]
Reżyseria [edytuj]
Ang Lee podjął się niełatwego zadania wyreżyserowania filmu, który już na etapie pisania scenariusza określany był jako kontrowersyjny. Zdawał sobie przy tym sprawę z funkcjonujących powszechnie stereotypów i konwencji. Tym trudniej było stworzyć mu bezpretensjonalną opowieść o męskim romansie.
Reżyserowi udało się pokazać kino subtelnie mówiące o emocjach: Przy minimalnych środkach wyrazu, z których w pamięci odbiorcy pozostaje głównie muzyka i zdjęcia, potrafił stworzyć historię, która sama w sobie pochłania widza bez reszty, pozwalając mu na powolne zanurzanie się wraz z bohaterami w upływający czas, zmieniające się uczucie, powracające motywy.[19] Powstał film o reżyserii doskonale wyważonej między sentymentalizmem i oschłością, bez jednej zbędnej lub zepsutej sceny[20].
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Gra aktorska [edytuj]
Do mocnych stron filmu krytycy zaliczyli role Heatha Ledgera i Jake'a Gyllenhaala, znacznie wyrastające ponad ich wcześniejsze dokonania aktorskie. To co najlepsze w tym filmie, to kreska jaką narysowano postacie bohaterów i ich charaktery. Dawno w kinie nie było tak subtelnie skonstruowanych postaci o tak prostackich wręcz osobowościach, które pod gruboskórną warstwą charakterów kryją dusze wrażliwe, choć skrzywione. Jego Ennis Del Mar to człek małomówny, zagubiony, prosty, ale uczuciowy. Jest to kreacja aktorska niemal doskonała, począwszy od niesamowitego operowania głosem, a na subtelnej mimice skończywszy. [...] Trochę w cieniu zdolnego Australijczyka jawi się rola Jake'a Gyllenhaala, czyli nieco bardziej ociosanego i wrażliwego kochanka Ennisa – Jacka. Jest to postać prostsza, ale pełna życia, choć charakter to ma słabszy od Ennisa. [...] Jednak nawet w tej roli widać znamiona ogromnego talentu młodego aktora [...]. Obie postacie bohaterów "Tajemnicy..." to zdecydowanie najjaśniejsze punkty tego filmu i tylko dzięki nim widz ma szanse poczuć sympatię dla tego, co widzi się na ekranie.[21].
Dostrzeżono również drugoplanowe postacie kobiece: Alma, żona Ennisa, może się wydawać irytująca, ale Michelle Williams tworzy dramatyczną kreację kobiety, która od początku przeczuwa, że miłością życia jej męża jest kto inny, ona także nie potrafi sobie z tym poradzić, wybuchnie dopiero po latach. Zupełnie inny typ prezentuje Laureen, uroda i pieniądze dają jej siłę i poczucie własnej wartości. To na jej przykładzie najlepiej widać upływające na ekranie lata, obowiązujące fryzury i stroje datują kolejne okresy lat 60. i 70.[3].
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Scenografia, kostiumy i charakteryzacja [edytuj]
Twórcom filmu zależało na zachowaniu wierności realiów czasu, w którym rozgrywa się akcja, chcąc, aby widzowie uwierzyli w prawdziwość bohaterów. Dla oddania realizmu reżyser Ang Lee, wraz z autorem zdjęć Rodrigo Prietem i Maritem Allenem odpowiedzialnym za kostiumy studiowali m.in. Photographs of American West autorstwa Richarda Avedona ze zdjęciami z lat 60. XX w. Materiały i wiedza dotyczące czasu i miejsca osadzenia akcji były bardzo drobiazgowo studiowane; np. dla zrealizowania sceny w supermarkecie w 1967 roku, dowiadywali się, co było wtedy w sprzedaży, jak wyglądały etykiety, reklamy, jak wyglądał sam supermarket[22].
Praca kostiumologa polegała na zaznaczaniu charakteru postaci i umiejscowieniu jej w realiach konkretnego czasu. Martin Allen: Dla Ennisa zastosowaliśmy głównie kolory ziemi. Heath starał się wykorzystać wszystkie części garderoby do pokazania, na ile Ennis tłumił swoje uczucia: zapięte pod szyję kurtki, kowbojskie kapelusze – by ukryć twarz. Ang Lee: Dla Lureen świat jest piękny, dopóki jest młoda. Potem staje się coraz bardziej zgorzkniała, jej makijaż coraz grubszy, a włosy coraz bardziej natapirowane. Za każdym razem kiedy się pojawia, ma inną fryzurę i inny kolor.[22].
Annie Proulx, autorka literackiego pierwowzoru, z pewnymi obawami śledziła produkcję filmową. Z dużym uznaniem wypowiadała się o drobiazgowej i przemyślanej pracy charakteryzatorów i scenografów. Jej zdaniem film zawdzięcza swą autentyczność nagromadzeniu bardzo drobnych szczegółów – brudne paznokcie Ennisa podczas sceny miłosnej, autentyczny, stary znak drogowy, lekka wydatność brzucha starzejącego się Jacka, plamka lakieru do paznokci na palcu Laurien w scenie telefonicznej czy dzbanek do kawy z odpryśniętą emalią[23].
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Zdjęcia filmowe [edytuj]
Rodrigo Prieto jest autorem zdjęć, które wyraźnie dodały filmowi poetyzmu. Przyjęte przez niego dwa sposoby filmowania filmowania ujęć mają oddać dualizm świata bohaterów. To, co wypełnia przestrzeń między Jackiem a Ennisem kręcone jest głównie w plenerach. Przesycone kolorami pejzaże kręcone są szeroko, w długich perspektywach. Są wręcz idylliczne, spokojne, zawieszone ponad odległą codziennością. Zieleni się bujna przyroda, skrzą się odblaski na wodzie, migocze światłocień przy ognisku, zmienia się pogoda, pory dnia i roku. W takiej scenerii rozgrywa się to, co intymne, niedopowiedziane i subtelne. Wszystkie te leśne krajobrazy wydają się być odrealnione, na swój sposób bardzo magiczne i nieskazitelne.[11].
Ujęcia miasta kontrastują tu z górami. Plany są spłowiałe od słońca, pozbawione koloru i zaśmiecone. Jeżeli pojawia się kolor, to pstrokaty i plastikowy. Kamera operuje w ograniczonych przestrzeniach: sterylnie prostych domach, dusznych barach, podzielonych zawsze jakąś ścianą czy płotem. Zdjęcia podkreślają rzeczywistość amerykańskiego Zachodu – tradycyjną, pełną sztywnych zasad. To świat pozbawiony harmonii, ograniczający, powierzchowny i gdy bohaterowie wracają do niego z gór, zaczyna się wokół nich zacieśniać i przytłaczać.
Samego Rodrigo Prieto można w filmie spotkać w drobnej roli. To on jest prostytuującym się chłopakiem, którego poderwał Jack w Meksyku[10].
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Ścieżka dźwiękowa [edytuj]
Napisania muzyki do filmu podjął się argentyński twórca Gustavo Santaolalla, znany z wcześniejszych kompozycji do takich filmów jak Dzienniki motocyklowe i 21 gramów.
Kompozycje Santaolalli oparte są o proste, wręcz minimalistyczne tematy muzyczne. Spokojne, akustyczne brzmienia gitary podające muzyczną frazę, omawiane są dźwiękami smyczków lub nikłych brzmień elektronicznych. W muzyce tej nie ma kompozycyjnych fajerwerków. Delikatna, przestrzenna, dobrze współgra z filmowanymi rozległymi pejzażami i podkreśla subtelny materiał scenariuszowy, otaczając dźwiękiem widza mającego patrzeć na filmowe sekwencje. W recenzjach podkreśla się wyjątkowość brzmień Santaolalli, którym bliżej jest tu do stylistyki Preisnera niż do typowej hollywoodzkiej muzyki filmowej[24].
Oryginalnym utworom filmowym towarzyszą standardy countrowe określające czas i miejsce, w których osadzona jest akcja. W filmie pojawiły się następujące utwory[25]:
- The Cowboy's Lament, utwór tradycyjny
- Water Walking Jesus, komp. James McMurtry, Stephen Bruton i Annie Proulx
- Jukebox, komp. i wyk. Ken Strange, Randall Pugh i Ron Guffnett Courtesy of Sourcerer
- Trust in Lies, komp. Rick Garcia i Craig Eastman, wyk. The Raven Shadows i gośc. Tim Ferguson
- Battle Hymn of the Republic, utwór tradycyjny, wyk. Casey Smith, Darrell Croft, Lloyd Pollock, Peter Orr i Ken Hart
- I Won't Let You Go, komp., prod. i wyk. Gustavo Santaolalla
- An Angel Went Up in Flames, komp., prod. i wyk. Gustavo Santaolalla
- No One's Gonna Love You Like Me, komp. i prod. Gustavo Santaolalla, wyk. Mary McBride
- All Night Blues, komp. Rick Garcia i Craig Eastman, wyk. The Raven Shadows
- I Love Doing Texas With You, komp. Tom Wesselmann, wyk. Kevin Trainor
- King of the Road, komp. i wyk. Roger Miller
- A Love That Will Never Grow Old, muz. Gustavo Santaolalla, tekst Bernie Taupin, wyk. Emmylou Harris
- Quizas, Quizas, Quizas, komp. Osvaldo Farrés, prod. Gustavo Santaolalla, wyk. Rick Garcia
- Capriccio Espagnol, op. 34, komp. Nikołaj Rimski-Korsakow, aranż. Jim Long, wyk. Philharmonica Slavonica
- Mason Dixon Line, komp. i wyk. Jeff Wilson
- Eyes of Green, komp. i wyk. Jeff Wilson
- Devil's Right Hand, komp. i wyk. Steve Earle
- It's So Easy, komp. Buddy Holly i Norman Petty, wyk. Linda Ronstadt
- I Don't Want to Say Goodbye, komp. i prod. Gustavo Santaolalla, wyk. Teddy Thompson
- D-I-V-O-R-C-E, komp. Bobby Braddock i Curly Putman, wyk. Tammy Wynette
- Melissa, komp. Stephen Alaimo i Gregg Allman, wyk. The Allman Brothers Band Courtesy of Island Def Jam Music Group
- I'll Be Gone, komp. i wyk. Terry Gadsden i Fred Kinck Petersen
- I'm Always on a Mountain When I Fall, komp. Merle Haggard, wyk. Merle Haggard
- He Was a Friend of Mine, komp. Bob Dylan, prod. Larry Campbell, wyk. Willie Nelson
- Maker Makes, komp. i wyk. Rufus Wainwright
Gustavo Santaolalla otrzymał za muzykę do fimu kilka znaczących nagród, m.in. Oskara, Złoty Glob, Satellite Award i World Soundtrack Awards. Ciekawostką jest, że muzyka Santaolalli powstała jeszcze zanim nakręcono zdjęcia do Brokeback Mountain[26].
Dystrybucji filmu towarzyszyła publikacja albumu z instrumentalnymi tematami muzycznymi przeplatanymi piosenkami country. Zwraca uwagę niewielka, zaledwie kilkunastominutowa obecność muzyki ilustracyjnej ze ścieżki dźwiękowej.
Pierwowzór scenariusza [edytuj]
Film oparty jest na opowiadaniu Brokeback Mountain amerykańskiej pisarki E. Annie Proulx, laureatki Nagrody Pulitzera. Opowiadanie to ukazało się pierwotnie w czasopiśmie The New Yorker w październiku 1997 roku, zdobywając uznanie i przynosząc autorce liczne nagrody. Po raz kolejny autorka opublikowała je w zbiorze opowiadań zatytułowanym Close Range: Wyoming Stories w 1999 r.[22]. W Polsce pierwsze wydanie tłumaczenia książki ukazało się w lutym 2006 r. nakładem wydawnictwa Rebis (ISBN 83-7301-878-6) w związku z promocją filmu.
Realizacja filmu [edytuj]
Scenariusz został napisany przez Dianę Ossanę oraz zdobywcę Nagrody Pulitzera, Larry'ego McMurtry'ego. Diana Ossana w październiku 1997 r., dostała do ręki wydanie "The New Yorker" z nowelą Annie Proulx. Po przeczytaniu 2/3 zaczęłam szlochać, i nie przestałam aż do końca. Byłam kompletnie zdołowana. Emocjonalnie wyczerpana. Następnego dnia dałam Larry'emu do przeczytania. Obydwoje stworzyli scenariusz filmowy w niespełna trzy miesiące, jednak przez blisko siedem lat bezskutecznie walczyli o realizację filmu, przedstawiając go wielu reżyserom i aktorom. W Hollywood scenariusz pozostawał znany jako jeden z "wielkich nigdy niewyprodukowanych"[22].
Ang Lee podjął się reżyserowania filmu w 2003 r. wraz ze studiem Focus Films i producentem Jamesem Schamusem[22]. Wytwórnia Focus, występująca dawniej pod nazwą "Good Machine", zrealizowała wcześniej filmową wersję The Laramie Project, fabularyzowanego dokumentu o skatowaniu na śmierć studenta Matthew Sheparda przez homofobicznych rówieśników[23], co nie pozostawało bez znaczenia dla odwagi producentów w podjęciu tematu, który wówczas wydawał się bardzo ryzykowny.
Główne role Ang Lee zdecydował się powierzyć młodym aktorom. Ubiegali się o nie m.in. Colin Farrell, Josh Hartnett i Billy Crudup[10]. Zaangażowano ostatecznie Heatha Ledgera i Jake'a Gyllenhaala, przy czym hollywoodzka socjeta przestrzegała ich przed błędem, jaki popełniają, grając gejów[27].
Film był kręcony głównie w prowincji Alberta w Kanadzie. Ang Lee zdecydował, iż będzie to idealne miejsce do kręcenia Brokeback Mountain ze względu na podobne ukształtowanie terenu jak w Wyoming, niskie koszty produkcji w Kanadzie oraz wsparcie finansowe udzielone przez Alberta Film Development Corporation[10]. Zdjęcia kręcono w Albercie w Calgary, Cowley, Crossfield, Irricana, Kananaskis Country, Fort Macleod, Lacombe, Rockyford i Seebe. Ponadto część ujęć nakręcono w USA: w Parku Narodowym Grand Teton w stanie Wyoming oraz w La Mesilla w stanie Nowy Meksyk[28].
Na potrzeby filmu firma Canadian House Buzz Image Group wykonała 75 efektów wizualnych. Potrzebnych było m.in. 2500 owiec, a na planie było ich zaledwie 700. Montowano również niebo, grad podczas burzy, dodawano lub wymazywano elementy scenografii[10].
Zdjęcia zakończono w sierpniu 2004 r. Postprodukcję zamknięto wiosną 2005 r.[22]. Premierowy pokaz odbył się 2 września 2005 r. podczas Festwalu Filmowego w Wenecji. Dzień później pokazano go po raz pierwszy w USA na Telluride Film Festival.
Sukces filmu zapewnił obu odtwórcom głównych ról wejście do pierwszej ligi aktorów hollywoodzkich[4]. Anga Lee umocnił na pozycji wybitnego reżysera, zaś producentowi Jamesowi Schamusowi zapewnił stanowisko szefa wytwórni Focus Features[29]. Budżet filmu wyniósł 14 mln USD. Koszty produkcji zwróciły się już podczas pierwszego tygodnia limitowanych pokazów[10], a w sumie film zarobił ponad 178 milionów dolarów[30].
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Obsada [edytuj]
(Źródło: Filmweb.pl oraz IMDb)
Aktorzy [edytuj]
- Heath Ledger jako Ennis Del Mar
- Jake Gyllenhaal jako Jack Twist
- Anne Hathaway jako Laureen Newsome-Twist, żona Jacka
- Michelle Williams jako Alma Beers Del Mar, żona Ennisa
- Randy Quaid jako Joe Aguirre, hodowca owiec
- Anna Faris jako Lashawn Malone
- Valerie Planche jako kelnerka
- Graham Beckel jako L. D. Newsome, teść Jacka
- David Harbour jako Randall Malone
- Kade Phillips jako 9 l. Ennis
- Steffen Cole Moser jako 11 l. K. E. Del Mar, brat Ennisa
- Jake Church jako 10 l. Bobby, syn Jacka
- Kate Mara jako 19 l. Alma, córka Ennisa
- Cheyenne Hill jako 13 l. Alma, córka Ennisa
- Sarah Hyslop jako 9-12 l. Alma, córka Ennisa
- Keanna Dubé jako 5 l. Alma, córka Ennisa
- Hannah Stewart jako 3 l. Alma, córka Ennisa
- Cayla Wolever jako 11 l. Jenny, córka Ennisa
- Jacey Kenny jako 7-8 l. Jenny, córka Ennisa
- Brooklynn Proulx jako 4 l. Jenny, córka Ennisa
- Roberta Maxwell jako matka Jacka
- Peter McRobbie jako John Twist, ojciec Jacka
- Linda Cardellini jako Cassie
- Scott Michael Campbell jako Monroe, drugi mąż Almy
- David Trimble jako Bask
- Tom Carey jako Jimbo
- Don Bland jako rowerzysta 1
- Steven Cree Molison jako rowerzysta 2
- Mary McBride jako piosenkarka
- Steve Eichler jako gitarzysta
- Larry Reese jako Jolly Minister
- Duval Lang jako spiker
- Barb Mitchell jako tancerz westernowy
- Marty Antonini jako Timmy
- James Baker jako farmer 1
- Pete Seadon jako farmer 2
- Mary Liboiron jako Fayette Newsome, teściowa Jacka
- Haley Ramm jako Alma (głos)
- Jerry Callaghan jako sędzia
- Dan McDougall jako barman 1
- Dean Barrett jako barman 2
- Ken Zilka jako chuligan 1
- John Tench jako chuligan 2
- Gary Lauder jako zabójca-mechanik
- Will Martin jako Carl
- Christian Fraser jako rodeo-clown
- Ken Roberts jako niezwykły barman
- Cam Sutherland jako napastnik
- Rodrigo Prieto jako młody Meksykanin, przygodny kochanek Jacka
- Jayson Therrien jako bywalec baru
- Victor Reyes jako chilijski pastuch 1
- Lachlan Mackintosh jako chilijski pastuch 2
Ekipa [edytuj]
- Ang Lee – reżyser
- Larry McMurtry i Diana Ossana – scenariusz
- Rodrigo Prieto – zdjęcia
- Gustavo Santaolalla – muzyka
- Judy Becker i Laura Ballinger – scenografia
- James Schamus, Murray Ord i Diana Ossana – produkcja
- Michael Hausman, Larry McMurtry, Tom Cox, Jordy Randall, Michael Costigan i William Pohlad – producenci wykonawczy
- Dylan Tichenor i Geraldine Peroni – montaż
- Marit Allen – kostiumy
- Avy Kaufman – casting
Nagrody i nominacje [edytuj]
Tajemnica Brokeback Mountain zdobył dla swoich twórców w sumie 80 branżowych nagród i 64 nominacje w różnych kategoriach[1]. Jest pierwszym filmem w historii kina, który, mimo że zdobył wszystkie trzy główne nagrody amerykańskich organizacji filmowych: Writers Guild of America (nagradzającej najlepsze scenariusze), Directors Guild of America (nagradzającej najlepszych reżyserów) i Producer's Guild of America (nagradzającej producentów najlepszych filmów) ostatecznie nie otrzymał Oscara w kategorii dla najlepszego filmu. Oscar przyznany Angowi Lee jest pierwszym Oscarem w kategorii reżyserskiej przyznanym twórcy azjatyckiemu (Ang Lee pochodzi z Tajwanu)[10].
W 2005 r. [edytuj]
| Nagrody Festiwalu Filmowego w Wenecji | |||
|---|---|---|---|
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Złoty Lew | Ang Lee | |
| Nagrody Boston Society of Film Critics | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | BSFC Award | Ang Lee | Najlepszy reżyser |
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Nagrody Dallas-Fort Worth Film Critics Association | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | DFWFCA Award | Rodrigo Prieto | Najlepsze zdjęcia filmowe |
| Ang Lee | Najlepszy reżyser | ||
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz | ||
| Nagrody Florida Film Critics Circle | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | FFCC Award | Rodrigo Prieto | Najlepsze zdjęcia filmowe |
| Ang Lee | Najlepszy reżyser | ||
| Brokeback Mountain | Najlepszy film | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz | ||
| Nagrody Gotham | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | Gotham Award | Heath Ledger, Jake Gyllenhaal, Michelle Williams, Anne Hathaway, Linda Cardellini, Randy Quaid, Anna Faris | Najlepszy zespół aktorski w obsadzie |
| Ang Lee | Najlepszy film | ||
| Nagrody Las Vegas Film Critics Society | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Sierra Award | Heath Ledger | Najlepszy aktor |
| Ang Lee | Najlepszy reżyser | ||
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Gustavo Santaolalla | Najlepsze osiągnięcia | ||
| Nagrody Los Angeles Film Critics Association | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | LAFCA Award | Ang Lee | Najlepszy reżyser |
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Nagrody National Board of Review, USA | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | NBR Award | Ang Lee | Najlepszy reżyser |
| Jake Gyllenhaal | Najlepszy aktor drugoplanowy | ||
| Nagrody New York Film Critics Circle | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | NBR Award | Ang Lee | Najlepszy reżyser |
| Heath Ledger | Najlepszy aktor | ||
| Brokeback Mountain | Najlepszy film | ||
| Nagrody Phoenix Film Critics Society | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | PFCS Award | Rodrigo Prieto | Najlepsze zdjęcia filmowe |
| Heath Ledger | Najlepsza kreacja dla aktora w głównej roli | ||
| Jake Gyllenhaal | Najlepsza kreacja dla aktora w roli drugoplanowej | ||
| Michelle Williams | Najlepsza kreacja dla aktorki w roli drugoplanowej | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz adaptowany z innego medium | ||
| Nagrody San Diego Film Critics Society | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Nagroda specjalna | Jake Gyllenhaal | Zasadniczy wkład pracy w filmach Brokeback Mountain, Jarhead i Dowód |
| Nagrody San Francisco Film Critics Circle | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | SFFCC Award | Heath Ledger | Najlepszy aktor |
| Ang Lee | Najlepszy reżyser | ||
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Nagrody Międzynarodowej Akademii Prasy | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Satellite Award | Ang Lee | Wybitny reżyser |
| Geraldine Peroni i Dylan Tichenor | Wybitny montaż filmowy | ||
| Brokeback Mountain | Wybitny obraz filmowy, dramat | ||
| Gustavo Santaolalla i Bernie Taupin | Wybitny oryginalny utwór dla piosenki A Love That Will Never Grow Old | ||
| Nominacja | Heath Ledger | Wybitny aktor w obrazie filmowym, dramat | |
| Jake Gyllenhaal | Wybitny aktor w roli drugoplanowej, dramat | ||
| Gustavo Santaolalla | Wybitne oryginalne osiągnięcia | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Wybitny scenariusz, adaptację | ||
| Nagrody Southeastern Film Critics Association | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | SEFCA Award | Ang Lee | Najlepszy reżyser |
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz, Adapted | ||
| Europejska Nagroda Filmowa | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | Screen International Award | Ang Lee | Filmy pozaeuropejskie |
| Nagrody Washington DC Area Film Critics Association | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | WAFCA Award | Heath Ledger | Najlepszy aktor |
| Ang Lee | Najlepszy reżyser | ||
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz – adaptację | ||
| Michelle Williams | Najlepsza aktorka drugoplanowa | ||
(Źródło: IMDb[1])
W 2006 r. [edytuj]
| Nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej | |||
|---|---|---|---|
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Oscar | Ang Lee | Największe osiągnięcie w reżyserii |
| Gustavo Santaolalla | Największe osiągniecie w oryginalnej muzyce skomponowanej do filmu | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz adaptowany | ||
| Nominacja | Rodrigo Prieto | Najlepsze osiągnięcie w zdjęciach filmowych | |
| Diana Ossana i James Schamus | Najlepszy obraz filmowy roku | ||
| Heath Ledger | Najlepsza kreacja dla aktora w głównej roli | ||
| Jake Gyllenhaal | Najlepsza kreacja dla aktora w roli drugoplanowej | ||
| Michelle Williams | Najlepsza kreacja dla aktorki w roli drugoplanowej | ||
| Nagrody Norwegian Film Institute w Haugesund | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | Amanda Award | Ang Lee | Najlepszy fabularny film zagraniczny |
| Nagrody Amerykańskiego Stowarzyszenia Montażystów (ACE) | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | Eddie | Geraldine Peroni i Dylan Tichenor | Najlepszy montaż w fabularnym filmie dramatycznym |
| Nagrody Amerykańskiego Stowarzyszenia Operatorów Filmowych (ASC) | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | ASC Award | Rodrigo Prieto | Wybitne osiągnięcie w zdjęciach do filmu kinowego |
| Nagrody Australian Film Institute | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | International Award | Heath Ledger | Najlepszy aktor |
| Nagrody Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych (BAFTA) | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | BAFTA Film Award | Diana Ossana i James Schamus | Najlepszy film |
| Jake Gyllenhaal | Najlepsza kreacja dla aktora w roli drugoplanowej | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz-adaptację | ||
| David Lean Award | Ang Lee | za reżyserię | |
| Nominacja | Anthony Asquith Award | Gustavo Santaolalla | za muzykę filmową |
| BAFTA Film Award | Rodrigo Prieto | Najlepsze zdjęcia filmowe | |
| Geraldine Peroni i Dylan Tichenor | Najlepszy montaż | ||
| Heath Ledger | Najlepsza kreacja dla aktora w głównej roli | ||
| Michelle Williams | Najlepsza kreacja dla aktorki w roli drugoplanowej | ||
| Nagrody BMI Film & TV | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | BMI Film Music Award | Gustavo Santaolalla | |
| Nagrody Bodil (Dania) | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | Bodil Award | Ang Lee | Najlepszy film amerykański |
| Nagrody Broadcast Film Critics Association | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Critics Choice Award | Ang Lee | Najlepszy reżyser |
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Michelle Williams | Najlepsza aktorka drugoplanowa (wspólnie z Amy Adams w Świetlik) |
||
| Nominacja | Heath Ledger | Najlepszy aktor | |
| Gustavo Santaolalla | Najlepszy kompozytor | ||
| Emmylou Harris w A Love That Will Never Grow Old | Najlepsza piosenka | ||
| Jake Gyllenhaal | Najlepszy aktor drugoplanowy | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy pisarz | ||
| Nagrody Casting Society of America, USA | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Artios | Avy Kaufman | Najlepszy casting w fabularnym filmie dramatycznym |
| Nagrody Central Ohio Film Critics Association | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | COFCA Award | Heath Ledger | Aktor roku również za role w filmach Nieustraszeni bracia Grimm, Casanova i Królowie Dogtown |
| Heath Ledger | Best Lead Performance | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz | ||
| Nagrody Chicago Film Critics Association | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | CFCA Award | Rodrigo Prieto | Najlepsze zdjęcia filmowe |
| Gustavo Santaolalla | Najlepsze oryginalne osiągnięcia | ||
| Nominacja | Heath Ledger | Najlepszy aktor | |
| Ang Lee | Najlepszy reżyser | ||
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz | ||
| Jake Gyllenhaal | Najlepszy aktor drugoplanowy | ||
| Michelle Williams | Najlepsza aktorka drugoplanowa | ||
| Nagrody Chlotrudis | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Chlotrudis Award | Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy adaptowany scenariusz |
| Ang Lee | Najlepszy reżyser | ||
| Nominacja | Heath Ledger | Najlepszy aktor | |
| Brokeback Mountain | Najlepszy film | ||
| Nagrody David di Donatello | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | David | Ang Lee | Najlepszy film zagraniczny |
| Nagrody Directors Guild of America, USA | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | DGA Award | Ang Lee, Scott Ferguson, Tom Benz, Michael Hausman, Pierre Tremblay, Brad Moerke | Wybitne osiągnięcie reżyserskie w filmie |
| Nagrody GLAAD Media | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | GLAAD Media Awards | Brokeback Mountain | Wybitny film – szeroka promocja (wide release) |
| Nagrody Glitter | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Glitter Award | Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy |
| Nagrody Hollywoodzkiego Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Złoty Glob | Ang Lee | Najlepszy reżyser – film |
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy – dramat | ||
| Gustavo Santaolalla (muzyka), Bernie Taupin (słowa) za piosenkę A Love That Will Never Grow Old | Najlepszy oryginalna piosenka w obrazie filmowym | ||
| Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz w obrazie filmowym | ||
| Nominacja | Gustavo Santaolalla | Najlepsze oryginalne osiągnięcie w obrazie filmowym | |
| Heath Ledger | Najlepsza kreacja dla aktora w filmowym obrazie dramatycznym | ||
| Michelle Williams | Najlepsza kreacja dla aktorki w roli drugoplanowej w filmowym obrazie dramatycznym | ||
| Nagrody Golden Trailer | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | Golden Trailer | Brokeback Mountain | Najlepszy romams |
| Nagrody Independent Spirit | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Independent Spirit Award | Ang Lee | Najlepszy reżyser |
| James Schamus i Diana Ossana | Najlepszy film fabularny | ||
| Nominacja | Heath Ledger | Najlepsza główna rola męska | |
| Michelle Williams | Najlepsza drugoplanowa rola kobieca | ||
| Nagrody London Critics Circle Film | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | ALFS Award | Ang Lee | Reżyser roku |
| Brokeback Mountain | Film roku | ||
| Nominacja | Heath Ledger | Aktor roku | |
| James Schamus i Diana Ossana | Scenarzysta roku | ||
| Nagrody Filmowe MTV | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | MTV Movie Award | Jake Gyllenhaal i Heath Ledger | Najlepszy pocałunek |
| Jake Gyllenhaal | Najlepsza kreacja aktorska | ||
| Nagrody NRJ Ciné | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | NRJ Ciné Award | Jake Gyllenhaal i Heath Ledger | Najlepszy pocałunek |
| Nagrody Nikkan Sports Film | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Nikkan Sports Film Award | Brokeback Mountain | Najlepszy film zagraniczny |
| Nagrody Online Film Critics Society | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | OFCS Award | Gustavo Santaolalla | Najlepszy oryginalne osiągnięcie |
| James Schamus i Diana Ossana | Najlepszy scenariusz, adaptację | ||
| Nominacja | Heath Ledger | Najlepszy aktor | |
| Rodrigo Prieto | Najlepsze zdjęcia filmowe | ||
| Ang Lee | Najlepszy reżyser | ||
| Brokeback Mountain | Najlepszy obraz filmowy | ||
| Jake Gyllenhaal | Najlepszy aktor drugoplanowy | ||
| Michelle Williams | Najlepsza aktorka drugoplanowa | ||
| Nagrody Producer's Guild of America | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Motion Picture Producer of the Year Award | Diana Ossana i James Schamus | Film kinowy |
| Nagrody Santa Barbara International Film Festival | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Najbardziej przełomowy występ roku | Heath Ledger | |
| Nagrody Amerykańskiej Gildii Aktorów Filmowych (SAG) | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | SAG Awards, aktor | Linda Cardellini, Anna Faris, Jake Gyllenhaal, Anne Hathaway, Heath Ledger, Randy Quaid, Michelle Williams | Wybitne kreacje dla obsady w obrazie filmowym |
| Michelle Williams | Wybitna kreacja kobieca dla aktorki w roli drugoplanowej | ||
| Heath Ledger | Wybitna kreacja męska dla aktora w głównej roli | ||
| Jake Gyllenhaal | Wybitna kreacja męska dla aktora w roli drugoplanowej | ||
| Nagrody USC Scripter | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | USC Scripter Award | Larry McMurtry, Diana Ossana, Annie Proulx | |
| Nagrody Vancouver Film Critics Circle | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | VFCC Award | Ang Lee | Najlepszy reżyser |
| Nagrody World Soundtrack | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | Public Choice Award | Gustavo Santaolalla | |
| Nominacja | World Soundtrack Award | Gustavo Santaolalla (muzyka), Bernie Taupin (słowa), Emmylou Harris (wykonanie) za piosenkę A Love That Will Never Grow Old | Najlepsza oryginalna piosenka napisana do filmu |
| Gustavo Santaolalla | Najlepsza oryginalna ścieżka dźwiękowa roku | ||
| Nagrody Writers Guild of America, USA | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nagroda | WGA Award (Screen) | Larry McMurtry i Diana Ossana | Najlepszy zaadaptowany scenariusz |
(Źródło: IMDb[1])
W 2007 r. [edytuj]
| Nagrody Francuskiej Akademii Sztuki i Techniki Filmowej | |||
|---|---|---|---|
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | César | Ang Lee | Najlepszy film zagraniczny |
| Nagrody Narodowej Akademii Sztuki i Techniki Rejestracji (NARAS) | |||
| Rezultat | Nagroda | Uhonorowany | Kategoria |
| Nominacja | Grammy | Gustavo Santaolalla | Najlepsza ścieżka dźwiękowa do filmu, telewizji lub innych wizualnych mediów w formie składanki "różni artyści" |
(Źródło: IMDb[1])
Bibliografia [edytuj]
- Annie Proulx Brokeback Mountain, "The New Yorker", 13 października 1997 r.
- Annie Proulx Brokeback Mountain w: Close Range: Wyoming Stories, wyd. Fourth Estate, Londyn 1999, ISBN 1-85702-942-9
- Annie Proulx Tajemnica Brokeback Mountain, Wydawnictwo Rebis, Poznań 2006, ISBN 83-7301-878-6
- Piotr Kletowski Tajemnica Brokeback Mountain, recenzja filmu, "Arte" 2006 r., nr 2, s. 78
- Jerzy Płażewski Tajemnica Brokeback Mountain, recenzja filmu, "Cinema Polska" 2006 r., nr 2, s. 66
- Jakub Demiańczuk "Tajemnica Brokeback Mountain" już jutro z Dziennikiem, recenzja filmu (wydanie DVD), "Dziennik Polska-Europa-Świat" 2008 r., nr 55 (05.03), s. 20
- Piotr Mańkowski DVD premiery, recenzja filmu (wydanie DVD), "Dziennik Polska-Europa-Świat – Kultura" 2006 r., 09.22, s. 90
- Diana Rymuza Daleko od nieba, recenzja filmu (wydanie DVD), "Dziennik Polska-Europa-Świat – Kultura" 2008 r., 02.29, s. 67
- Bartosz Żurawiecki Miłość, która góry przenosi, artykuł, "Film" 2006 r., nr 2, s. 36-39
- Bartosz Żurawiecki Tajemnica Brokeback Mountain, recenzja filmu, "Film" 2006 r., nr 2, s. 74-75
- Zbigniew Basara Podwójne życie gejowskich kowbojów, recenzja filmu, "Gazeta Wyborcza" 2005 r., nr 304 (31.12-01.01), s. 10
- Tadeusz Sobolewski Pułapka Brokeback Mountain, recenzja filmu, "Gazeta Wyborcza" 2006 r., nr 47 (24.02), s. 16
- Julia Pańków Jak Annie Proulx znieważyła Dziki Zachód, artykuł, "Gazeta Wyborcza" – "Wysokie Obcasy" 2006 r., nr 8, s. 34-38
- Tomasz Jopkiewicz Wszędzie obcy, wszędzie swój, recenzja filmu, "Kino" 2006 r., nr 2, s. 21-23
- Andrzej Kołodyński Tajemnica Brokeback Mountain, recenzja filmu, "Kino" 2006 r., nr 2, s. 62
- Podróż do nowej ziemi, recenzja filmu (wydanie DVD), "Kino" 2006 r., nr 10, s. 80-82
- Łukasz Maciejewski Tajemnice Brokeback Mountain, recenzja filmu (wydanie DVD), "Machina" 2006 r., nr 7 (październik), s. 122
- David Ansen Wbrew regułom, recenzja filmu, "Newsweek Polska" 2006 r., nr 2, s. 102
- Lech Kurpiewski Kowboj nadwrażliwiec, artykuł, "Newsweek Polska" 2006 r., nr 7, s. 102-103
- Artur Majer Po prostu o miłości, recenzja filmu, "Odra" 2006 r., nr 4, s. 105-106
- Piotr Zawojski Opowieść o miłości (nie)możliwej, recenzja filmu, "Opcje" 2006 r., nr 2, s. 956-98
- Janusz Wróblewski Wszyscy kochamy tak samo, recenzja filmu, "Polityka" 2006 r., nr 4, s. 69
- Radosław Korzycki Tajemnica dzikiego zachodu, artykuł, "Polityka" 2006 r., nr 13, s. 68
- Paweł T. Felis Tańczący z mitami, recenzja filmu, "Przekrój" 2006 r., nr 8, s. 68
- Barbara Hollender Wygrała gejowska love story, sprawozdanie z imprezy, "Rzeczpospolita" 2006 r., nr 15 (18.01), s. 9
- Barbara Hollender Inny Dziki Zachód, recenzja filmu, "Rzeczpospolita" 2006 r., nr 047 (24.02), s. 8
- Marzena Broda Chłopaki z Wyoming, recenzja książki (i CD-ROM), "Rzeczpospolita" 2006 r., nr 84 (08-09.04), s. 20
- Anita Piotrowska Trzeba zabić tę miłość, recenzja filmu, "Tygodnik Powszechny" 2006 r., nr 8, s. 22
- Tajemnica Brokeback Mountain, recenzja filmu (wydanie DVD), "Video & DVD Reporter" 2006 r., nr 9, s. 20
- Tajemnica Brokeback Mountain, recenzja filmu (wydanie DVD), "Video & DVD Reporter" 2006 r., nr 12, s. 59
- Katarzyna Jabłońska Nie ma odpowiedzi, recenzja filmu, "Więź" 2006 r., nr 6, s. 132
- Jerzy A. Rzewuski Sekretne życie kowbojów, recenzja filmu, "Wprost" 2006 r., nr 08, s. 95
- Brygida Helbig-Mischewski Zmasakrowani przez ojca. "Tajemnica Brokeback Mountain" – film i opowieść, artykuł, "Pogranicza" 2006, nr 3 (62)
|
|||||||||||||
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Plakat
- Tajemnica Brokeback Mountain w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Tajemnica Brokeback Mountain w bazie filmweb.pl
- Tajemnica Brokeback Mountain w bazie stopklatka.pl
- Strona oficjalna filmu (ang.)
- Polskie forum filmu (pol.)
- Tajemnica Brokeback Mountain w bazie stopklatka.pl
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Lista nagród dla filmu Brokeback Mountain w serwisie IMDb, dostęp 2008-03-06
- ↑ Joanna H.A. Sieg w "Filmmixer.pl – leksykon filmowy" za "Entertainment Weekly", dostęp 2008-03-06
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Krzysztof Tomasik Filmowe wydarzenie roku: Tajemnica Brokeback Mountain, InnaStrona.pl, dostęp 2008-03-06
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Tomasz Raczek Zapiski latarnika, serwis Latarnik.pl, 2006-01-28
- ↑ 5,0 5,1 Tadeusz Sobolewski Gejowskie love story, "Gazeta Wyborcza", 2005-09-05
- ↑ Tajemnica Brokeback Mountain najlepszym filmem 2006 roku według dziennikarzy Stopklatki i Esensji, Esensja.pl, 2007-01-19
- ↑ 7,0 7,1 Marcin Kamiński Wielkie niespełnienie, Filmweb.pl, 2006-02-23
- ↑ Opis filmu w serwisie IMDb, dostęp 2008-03-06
- ↑ Krzysztof Berenda "Monachium" i "Brokeback" ofiarami "syjonistycznej propagandy", Filmweb.pl 2006-01-13
- ↑ 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 10,6 10,7 10,8 10,9 Informacje o filmie (ciekawostki) w serwisie FilmWeb.pl, dostęp 2008-03-06
- ↑ 11,0 11,1 Karol Baluta, recenzja w serwisie Klub Miłośników Filmu, 2006-02-07
- ↑ Piotr Guszkowski Western nie tylko gejowski, recenzenci.pl, 2007-01-01
- ↑ 13,0 13,1 13,2 Esensjopedia, zbiór recenzji do filmu Brokeback Mountain w serwisie Esensja.pl, dostęp 2008-03-06
- ↑ Kazimierz Bem Brokeback Mountain, czyli film o grzechach, Ekumeniczna Agencja Informacyjna na ekumenizm.pl, 2006-02-21
- ↑ Marcin Pietras "Smutne oczy Jacka Twista", InnaStrona.pl, dostęp 2008-03-06
- ↑ Tadeusz Sobolewski Pułapka Brokeback Mountain, "Gazeta Wyborcza", 2006-02-24
- ↑ Bartosz Machalica Ofiary społeczeństwa, serwis lewica.pl, 2006-03-09
- ↑ Brygida Helbig-Mischewski Zmasakrowani przez ojca. "Tajemnica Brokeback Mountain" – film i opowieść, "Pogranicza" 2006, nr 3 (62)
- ↑ 19,0 19,1 Joanna Popowska Brokeback Mountain, recenzja w serwisie Stopklatka.pl, 2006-03-09
- ↑ Konrad Wągrowski, recenzja w serwisie Esensja.pl, dostęp 2008-03-06
- ↑ Dariusz Żak Miś homofob, serwis ofilmie.pl, dostęp 2008-03-06
- ↑ 22,0 22,1 22,2 22,3 22,4 22,5 Wywiad z twórcami filmu w portalu Interia.pl, na podstawie materiałów dystrybutora filmu, dostęp 2008-03-06
- ↑ 23,0 23,1 Annie Proulx O ekranizacji "Tajemnicy Brokeback Mountain" w polskim wydaniu opowiadania Tajemnica Brokeback Mountain, s. 74, Rebis, Poznań 2006, ISBN 83-7301-878-6
- ↑ Łukasz Wudarski Brokeback Mountain (Tajemnica Brokeback Mountain), recenzja w serwisie FilmMusic.pl, dostęp 2008-03-06
- ↑ Soundtracks for Brokeback Mountain, IMDb, dostęp 2008-03-06
- ↑ Monika Petryczko, wywiad z Gustavo Santaolalla dla serwisu Stopklatka.pl, 2006-07-03
- ↑ Małgorzata Sadowska Gej jest ok?, "Przekrój" nr 11/2006
- ↑ Filming locations for Brokeback Mountain, IMDb, dostęp 2008-03-06
- ↑ Krzysztof Berenda Twórca "Brokeback Mountain" na czele Focus Features, Filmweb.pl, 2006-05-18
- ↑ Tajemnica Brokeback Mountain. www.kinomaniak.pl. [dostęp 6 marca 2008].
- Amerykańskie melodramaty
- Amerykańskie westerny
- Filmowe adaptacje utworów E. Annie Proulx
- Filmy o tematyce LGBT
- Filmy w reżyserii Anga Lee
- Filmy z 2005 roku
- Filmy nagrodzone Złotym Globem dla najlepszego filmu dramatycznego
- Filmy wytwórni Focus Features
- Filmy wytwórni Paramount Pictures
- Filmy nagrodzone weneckim Złotym Lwem