Wodorotlenek potasu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Zasada potasowa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wodorotlenek potasu
Wodorotlenek potasu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny KOH
Masa molowa 56,11 g/mol
Wygląd biały, bez zapachu
Identyfikacja
Numer CAS 1310-58-3
PubChem 14797[2]
Podobne związki
Inne kationy NaOH, LiOH, RbOH, CsOH
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Wodorotlenek potasu (potaż żrący), KOH – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorotlenków, jedna z najsilniejszych zasad.

W standardowych warunkach wodorotlenek potasu jest białym ciałem stałym. Jako odczynnik chemiczny zazwyczaj produkowany jest w postaci łamliwych, krystalicznych, miękkich płatków lub granulek o zawartości ok. 15% wody[1]. Ma silne właściwości higroskopijne[1], większe niż wodorotlenek sodu. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie; proces rozpuszczania jest silnie egzotermiczny. Roztwór, zwany ługiem potasowym, ma odczyn silnie zasadowy. Wodorotlenek potasu oraz jego roztwór wodny pochłania z powietrza dwutlenek węgla z wytworzeniem węglanu potasu, dlatego należy go przechowywać w szczelnych pojemnikach. Jest silnie żrący, może spowodować poważne oparzenia. Po połknięciu powoduje oparzenia przełyku i żołądka, może spowodować jego perforację. LD50 (szczur, doustnie) wynosi 250-400 mg/kg.

Nazwy zwyczajowe potaż żrący lub potaż kaustyczny odnoszą się zwykle do produktu technicznego otrzymywanego z potażu w procesie kaustyfikacji.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Na skalę przemysłową otrzymuje się go poprzez elektrolizę roztworu chlorku potasu z wykorzystaniem katody rtęciowej (proces analogiczny jak przy produkcji wodorotlenku sodu). Dawniejszą metodą produkcji wodorotlenku potasu była kaustyfikacja węglanu potasu.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Wodorotlenek potasu (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich.
  2. Wodorotlenek potasu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Wodorotlenek potasu (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA).
  4. Till R. Lohmeyer, Ute Künkele, Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie, Warszawa 2006, s. 211