Zatoka Pucka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zatoka Pucka
Pùckô Hôwinga
Mierzeja Helska.jpg
Państwo  Polska
Lokalizacja Morze Bałtyckie
Zatoka Gdańska
Powierzchnia 364 km²
Głębokość 55 m
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zatoka Pucka
Zatoka Pucka
Ziemia 54°40′00″N 18°35′00″E/54,666667 18,583333Na mapach: 54°40′00″N 18°35′00″E/54,666667 18,583333
Mapa zatoki
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Zatoka Pucka (kasz. Pùckô Hôwinga, niem. Putziger Wiek) – płytka zatoka będąca częścią Morza Bałtyckiego, stanowiąca zachodnią część Zatoki Gdańskiej. Jest położona między Mierzeją Helską, a linią Hel-Gdynia. Jej powierzchnia wynosi 364 km², głębokość maksymalna 55 m[1].

Zatokę Pucką dzieli się na część wewnętrzną (do Cypla Rewskiego i Rewy Mew) i zewnętrzną. Część wewnętrzna zatoki wchodzi w skład Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Zatoka jest wyśmienitym miejscem dla osób uprawiających sporty wodne, najpopularniejszy ośrodek do uprawiania kitesurfingu w Polsce. Wzdłuż brzegu biegnie droga rowerowa. Zatoka jest obszarem specjalnej ochrony ptaków[2].

Plaża w Pucku

Miasta nad zatoką to Puck, Jastarnia, Hel, Władysławowo oraz częściowo Gdynia.

Pod dnem Zatoki Puckiej znajdują się pokłady soli potasowo-magnezowej. W latach 70. XX wieku pojawiały się pomysły odcięcia części Zatoki Puckiej tamą w celu odkrywkowej eksploatacji tych złóż[3].

W niektóre zimy powierzchnia Zatoki Puckiej zamarza[4].

Mielizny położone na zatoce to Rybitwia Mielizna (Mewia Rewa), Bórzyńska Mielizna, Długa Mielizna, zaś głębie to Chałupska Jama, Kuźnicka Jama.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Pucka, Zatoka (pol.). W: Internetowa Encyklopedia PWN [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2011-01-23].
  2. Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880
  3. http://kulinski.gdanskmarinecenter.com/art.php?id=1081
  4. mapa 'zlodzenie Baltyku' prezentowana na stronach webowych IMGW, stale uaktualniana, ze zjawiskami z ostatnich 30 dni

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons