Mierzeja Helska
| Mierzeja Helska | |
 |
|
 |
|
| Megaregion | Pozaalpejska Europa Środkowa |
| Prowincja | Niż Środkowoeuropejski |
| Podprowincja | Pobrzeża Południowobałtyckie |
| Makroregion | Pobrzeże Gdańskie |
| Mezoregion | Mierzeja Helska |
| Zajmowane jednostki administracyjne |
Polska woj. pomorskie: powiat pucki |
Mierzeja Helska (popularna nazwa Półwysep Helski jest terminologicznie niepoprawna; kaszb. Hélskô Sztremlëzna; 313.52) – piaszczysty wał w kształcie kosy, będący ciągiem zalesionych wydm utworzonych przez wiatr i prąd morski płynący na wschód wzdłuż polskiego brzegu.
Spis treści |
Warunki geograficzne[edytuj]
Długość mierzei wynosi 34 km, szerokość od 300 m u nasady, poprzez 150 m w najwęższym miejscu, do ok. 3 km na cyplu. Ma 32,3 km² powierzchni. Stanowi ona najmłodszy fragment wybrzeża w Polsce, gdyż jeszcze 200-300 lat temu znajdował się tu ciąg wysp. Mierzeja odchodzi od Pobrzeża Kaszubskiego, rozciągając się na południowy wschód od wysoczyzny o nazwie Kępa Swarzewska. Zaczyna się we Władysławowie i oddziela Zatokę Pucką oraz częściowo Zatokę Gdańską od Morza Bałtyckiego. Brzeg od strony otwartego morza jest gładki natomiast od strony zatoki poszarpany na co znaczny wpływ mają prądy morskie.
Wyróżnia się trzy typy terenu:
- plaże z przedwydmą,
- bezleśny przybrzeżny wał wydmowy,
- wydmy z borem sosnowym.
Znaczenie gospodarcze[edytuj]
Przez Mierzeję Helską przebiega linia kolejowa mająca końcową stację w mieście Hel. Kolejne miejscowości położone na mierzei to: Chałupy, Kuźnica, Jastarnia, Jurata, Hel.
Znaczenie strategiczne[edytuj]
Mierzeja Helska miała bardzo duże znaczenie strategiczne – była doskonałym miejscem do obrony Trójmiasta przed zagrożeniem od strony morza, w związku z czym na Helu rozmieszczono szereg jednostek wojskowych. Obecnie znaczenie strategiczne Helu zmalało – głównie ze względu na nowe parametry środków rozpoznania technicznego i obrony z użyciem rakiet i lotnictwa oraz wycofywaniem uzbrojenia artyleryjskiego.
-
Widok na Mierzeję z Władysławowa
-
Plaża na Mierzei
-
Widok z Gdyni
Zobacz też[edytuj]
Bibliografia[edytuj]
- Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: 2002, s. 63.
- Hela w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom III (Haag – Kępy) z 1882 r.
|
|||||
|
||||||||||||||||
