Zbiór Mandelbrota
| Ten artykuł od 2012-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Zbiór Mandelbrota (żuk Mandelbrota) - podzbiór płaszczyzny zespolonej, którego brzeg jest jednym ze sławniejszych fraktali. Nazwa tego obiektu została wprowadzona dla uhonorowania jego odkrywcy, francuskiego matematyka Benoit Mandelbrota.
Spis treści |
Konstrukcja[edytuj]
Zbiór tworzą te punkty
dla których ciąg opisany równaniem rekurencyjnym:
nie dąży do nieskończoności:
Można wykazać, że jest to równoważne z:
Podsumowując jednym zdaniem:
Alternatywnie zbiór Mandelbrota definiuje się jako punkty, które w rodzinie zbiorów Julii dają zbiory spójne.
Obrazy przybliżone[edytuj]
Za pomocą komputera można wykreślić przybliżone obrazy zbioru Mandelbrota. Obrazy takie przedstawiają zamieszczone rysunki.
Aby uzyskać taki obraz dla każdego punktu
oblicza się pewną liczbę początkowych wyrazów ciągu
. Decyduje się, że punkt należy do zbioru jeżeli dla wszystkich (w szczególności dla ostatniego) wyrazów tego podciągu spełniony jest warunek
. Jest to tym samym obraz przybliżony. Okazuje się jednak, że efekt przybliżenia jest widoczny tylko w dużych powiększeniach. Zbiór Mandelbrota zawiera się (jest podzbiorem) każdego przybliżenia. Dla każdego z punktów nie należących do zbioru można określić liczbę
:
Jest to liczba początkowych wyrazów ciągu
, które spełniają powyższy warunek. Ponieważ podczas wyznaczania obrazu przybliżonego liczba
jest uzyskiwana niejako "za darmo", często wykorzystuje się ją do zabarwiania punktów nie należących do zbioru Mandelbrota. Każdej z wartości
przyporządkowuje się pewien kolor.
Przykładowy program[edytuj]
Skrypt napisany w Matlabie generujący zbiór Mandelbrota podobny jak na górze strony:
%Zbiór Mandelbrota %zakres układu współrzędnych: x_min = -2.5; x_max = 1.5; y_max = 1.25; y_min = -1.25; iterations = 50; m = input('podaj szerokość:\n'); %program wygeneruje obrazek o szerokości m pikseli i proporcji zależnej od zakresu układu wsp. n = floor(m * (y_max - y_min)/(x_max - x_min)); unit = (x_max - x_min)/m; Mal = zeros(n,m,3); C_0 = x_min + 1i*y_max; C = C_0; %Tutaj zaczynają się parametry kolorowania w1 = 50; w2 = 50; w3 = 50; p1 = 2.2; p2 = 2.2; p3 = 2.2; c1 = 1/4; c2 = 1/2; c3 = 3/4; f1 = @(x) exp(-w1*abs(x-c1).^p1); f2 = @(x) exp(-w2*abs(x-c2).^p2); f3 = @(x) exp(-w3*abs(x-c3).^p3); %koniec kolorowania for i = 1:n C = C - real(C) + real(C_0); for j = 1:m c = checkC(0, C, iterations) / iterations; Mal(i,j,1) = f1(c); Mal(i,j,2) = f2(c); Mal(i,j,3) = f3(c); %Mal(i,j,:) = c; %gdy chcemy zbiór czarno biały C = C + unit; end C = C - 1i*unit; end imshow(Mal);
Użyta w skrypcie funkcja sprawdzająca zbieżność ciągu:
function [ it_used ] = checkC(z_0, C, it_max ) for i = 0:it_max z_1 = z_0^2 + C; if abs(z_1) >= 2 break; end z_0 = z_1; end it_used = i; end
Zobacz też[edytuj]
- fraktal
- MPSolve - obliczanie punktów centralnych składowych zbioru Mandelbrota
- Mnich Mandelbrota
- zbiór Julii
- płonący statek
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Zbiór Mandelbrota (ang.) w encyklopedii MathWorld
- Galeria fraktali w serwisie fraktalny.net
- Fragment żuka Mandelbrota wyświetlony przy ograniczeniu do 500 iteracji[martwy link] lub 2000 iteracji[martwy link].




