Zygmunt Frankiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Frankiewicz
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1955
Gliwice
Prezydent Gliwic
Okres urzędowania od 1993
Poprzednik Piotr Sarré
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Zygmunt Frankiewicz (ur. 19 czerwca 1955 w Gliwicach) – polski polityk, samorządowiec, inżynier, prezydent Gliwic nieprzerwanie od 1993.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1979 ukończył studia na Politechnice Śląskiej, po których został pracownikiem naukowym tej uczelni (najpierw w Zakładzie Elektroniki Biomedycznej Wydziału Automatyki, Elektroniki i Informatyki, następnie w Katedrze Podstaw Systemów Technicznych na Wydziale Organizacji i Zarządzania). W 1987 uzyskał stopień doktora nauk technicznych[1], w 1994 obronił habilitację[2].

W latach 1990–2002 zasiadał w gliwickiej radzie miasta, od lutego do września 1993 był jej przewodniczącym. W 1993 rada miasta powołała go na stanowisko prezydenta miasta, na kolejne kadencje wybierali go radni także po wyborach samorządowych w 1994 i 1998.

10 listopada 2002 w pierwszych bezpośrednich wyborach samorządowych został kolejny raz wybrany prezydentem miasta, uzyskując ponad 68% poparcia w drugiej turze. Cztery lata później w wyborach skutecznie ubiegał się o reelekcję, otrzymując 30 147 głosów (55,97% poparcia) i wygrywając tym samym już w pierwszej turze.

Należał do Unii Wolności, w 2001 był jednym z założycieli Platformy Obywatelskiej w województwie śląskim. Od 2003 pełni społecznie funkcję przewodniczącego Śląskiego Związku Gmin i Powiatów. Po odejściu z PO zasiadał we władzach Ruchu Obywatelskiego "Polska XXI".

Na 8 listopada 2009 komisarz wyborczy wyznaczył datę przeprowadzenia referendum o odwołanie Prezydenta Miasta Gliwice i Rady Miejskiej w Gliwicach przed upływem kadencji[3]. Referendum zostało uznane za nieważne ze względu na zbyt niską frekwencję wyborczą. Rok później Zygmunt Frankiewicz po raz kolejny został prezydentem Gliwic, kandydując z ramienia własnego komitetu wyborczego i otrzymując 47,62% głosów w pierwszej turze oraz 67,44% głosów w drugiej turze wyborów[4]. W 2014 został wybrany na kolejną kadencję, wygrywając w pierwszej turze głosowania[5].

W 2010 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]