Ług (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ług
Rzeka Wetlina koło Łuhu
Rzeka Wetlina koło Łuhu
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat leski
Gmina Cisna
Liczba ludności 0
SIMC 1065289
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Ług
Ług
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ług
Ług
Ziemia49°14′00″N 22°26′12″E/49,233333 22,436667

Ług (Łuh dawniej też Łuch) – nieistniejąca obecnie wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, powiecie leskim, gminie Cisna[1]

Wieś leżała na lewym brzegu rzeki Wetliny, poniżej Jaworca.

"Łuh" (po polsku "łąka") lokowano na prawie wołoskim w dobrach Balów z Hoczwi.

Wieś istniała już w 1552. W 1921 roku liczyła 32 domy i 175 mieszkańców (170 grek., 5 mojż.), a w 1939 - 230 mieszkańców.

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tybularnej Łuh był Adolf Łazowski i Cecylia baronowa Wildberg[2].

Po II wojnie światowej wieś została zniszczona, a jej mieszkańców wysiedlono. W miejscu drewnianej cerkwi pw. św. Mikołaja Cudotwórcy z 1864 została podmurówka i ruiny kamiennej mensy ołtarzowej.

Zachowany uszkodzony przez szkodniki dębowy krzyż, ustawiony w 1938 r. z okazji 950-lecia Chrztu Rusi. Obok nowy, trójramienny krzyż wkopany w 2011 r. z inicjatywy dawnych mieszkańców oraz tablica informacyjna ze zdjęciem świątyni zwieńczona srebrnymi kopułkami na wzór cerkiewnych bań[3].

Przez Łuh biegnie otwarta 14 czerwca 2012 ścieżka historyczna "Bieszczady Odnalezione", wiodąca po nieistniejących już wsiach Jaworzec, Łuh i Zawój. Na jej trasie znajdują się dwujęzyczne tablice (w języku polskim i ukraińskim)[4], wskazujące granice wsi, miejsca po cerkwiach, cmentarze, studnie z odtworzonymi cembrowinami i żurawiami oraz piwnice dawnych domostw, a także zebrane przez Stowarzyszenie Rozwoju Wetliny i Okolic relacje dawnych mieszkańców tych wsi, przymusowo wysiedlonych w latach 1945-1947. Wytyczenie ścieżki historycznej miało na celu ocalenie od zapomnienia ostatnich śladów dawnych mieszkańców (Ukraińców, Polaków i Żydów) oraz uczczenie pamięci wszystkich, którzy musieli opuścić swoje domostwa wiosną 1947 roku[5].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]