Łopienka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łopienka
Cerkiew w Łopience
Cerkiew w Łopience
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat leski
Gmina Cisna
Liczba ludności 0
Strefa numeracyjna 13
Tablice rejestracyjne RLS
SIMC 1042532
Położenie na mapie gminy Cisna
Mapa lokalizacyjna gminy Cisna
Łopienka
Łopienka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łopienka
Łopienka
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Łopienka
Łopienka
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu leskiego
Łopienka
Łopienka
Ziemia49°15′54″N 22°21′53″E/49,265000 22,364722

Łopienka (w latach 1977–1981 Owczary) – nieistniejąca obecnie wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna[1][2] w Bieszczadach, w pobliżu Łopiennika, terytorialnie należąca do parafii w Górzance.

Założona w XVI wieku (około 1543 r.) przez rodzinę Balów. Wieś prawa wołoskiego w latach 1551-1600, położona w ziemi sanockiej województwa ruskiego[3]. Po śmierci Mateusza III Bala w 1595 r. czterej synowie podzielili się majątkiem po ojcu. W 1598 r. Piotr II Bal otrzymał Łopienkę i inne miejscowości.

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Łopience byli Tadeusz Strzelecki, Honorata Męcińska i Ławrowscy[4].

W 1939 roku liczyła 361 mieszkańców. W latach 1946 i 1947 została całkowicie wysiedlona, a zabudowania z czasem zostały rozebrane. Jedynym zachowanym budynkiem jest murowana cerkiew greckokatolicka z 1757 roku, która jest od 1983 roku stopniowo remontowana. Cerkiew jest wpisana do Rejestru zabytków pod numerem rejestracyjnym A-708 z 16.03.1972. Sama Łopienka jest wpisana do tego rejestru jako „relikt dawnej wsi” pod numerem rejestracyjnym A-238 z 4.06.1991[5]. W l. 70. planowano utworzenie w tym miejscu skansenu.

Łopienka jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie, rafineria oraz kopalnie ropy naftowej istniały tu przed rokiem 1884. Rafineria obsługiwała m.in. kopalnie ropy znajdujące się w Studennem, Terce, Rajskiem, Polance.

W dolinie wsi znajduje się Studencka Baza Namiotowa „Łopienka”.

Do tradycji Łopienki, wznowionej w 2000 roku po kilkudziesięciu latach przerwy, należy odbywający się co roku w pierwszą niedzielę października odpust. Odprawiane jest nabożeństwo ekumeniczne przedstawicieli kościoła rzymskokatolickiego i wschodniego. Ne tę uroczystość każdorazowo przybywają okoliczni duchowni, przewodnicy PTTK z grupami, harcerze, rzesze turystów indywidualnych oraz mieszkańcy z okolicznych wiosek.

Fotografie z Łopienki
Cerkiew w Łopience
Cerkiew w Łopience
Baza namiotowa w Łopience
Odrestaurowane wnętrze cerkwi
Rzeźba w bocznej nawie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  2. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. Tomasz Figlus, Villae iuris valachici. Z problematyki rozwoju osadnictwa wołoskiego w Polsce na przykładzie ziemi sanockiej, w: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej tom 5 (2016), s. 31.
  4. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 118.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pokkarpackie. 2018-09-30.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]