233 Rezerwowa Dywizja Pancerna (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
233 Rezerwowa Dywizja Pancerna
233 Dywizja Pancerna

233. Reserve-Panzer-Division
233. Panzer-Division
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 10 sierpnia 1943
Rozformowanie 9 maja 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska pancerne
Skład patrz tekst

233 Rezerwowa Dywizja Pancerna (niem. 233. Reserve-Panzer-Division) – niemiecka rezerwowa dywizja pancerna z okresu II wojny światowej. Jednostka stacjonowała w Danii i nigdy nie weszła do akcji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dywizję utworzono 10 sierpnia 1943 r. poprzez przeformowanie 233 Rezerwowej Dywizji Grenadierów Pancernych. Po utworzeniu nowa jednostka została przerzucona do Danii i przebywała tam do końca wojny. Zajmowała się szkoleniem żołnierzy oddziałów pancernych i zmotoryzowanych. W lutym 1945 r. przekazała część oddziałów do świeżo utworzonej Dywizji Pancernej Holstein. 22 lutego 1945 r. została oficjalnie przemianowana na dywizję pancerną (233. Panzer-Division), jednak nie wysłano jej na front[1].

Skład dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • 5. rezerwowy batalion pancerny (Panzer-Ersatz-Abteilung 5)
  • 83. rezerwowy pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Ersatz-Regiment 83)
  • 3. rezerwowy pułk grenadierów (zmotoryzowany) (Infanterie-Ersatz-Regiment (mot.) 3)
  • 59. rezerwowy batalion artylerii (Panzerjäger-Ersatz-Abteilung 3)
  • ponadto batalion niszczycieli czołgów, batalion rozpoznawczy, batalion inżynieryjny, kompania łączności i dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe[2].

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Kurt Cuno od 8 sierpnia 1943 r.,
  • Generalleutnant Max Feremerey od 7 czerwca 1944 do kapitulacji[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska pancerne. Ordre de Bataille. Warszawa: Bellona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11725-9.