838

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Król Anglii
825 Egbert 839
Hrabia Aragonii
809 Aznar I 839
Król Asturii
791 Alfons II 842
Hrabia Barcelony
836 Bernard 844
Cesarz Bizancjum
829 Teofil 842
Chan Bułgarii
836 Presjan 852
Cesarz Chin
826 Wenzong 840
Król Franków
wschodnich
814 Ludwik I Pobożny 840
Cesarz Japonii
833 Ninmyō 850
Kalif
833 Al-Mutasim 842
Patriarcha
Konstantynopola
836 Jan VII Gramatyk 843
Król Mercji
830 Wiglaf 840
Król Nawarry
824 Inigo Arista 851
Król Nortumbrii
808 Eanred 840
Książę Obodrzyców
826 Gostomysł 844
Papież
827 Grzegorz IV 844
Cesarz rzymski
814 Ludwik I Pobożny 840
817 Lotar I 855
Doża Wenecji
837 Pietro Tradonico 864
Książę wielkomorawski
820 Mojmir I 846

Rok 838 / DCCCXXXVIII

stulecia: VIII wiek ~ IX wiek ~ X wiek
lata: 828 « 833 « 834 « 835 « 836 « 837 « 838 » 839 » 840 » 841 » 842 » 843 » 848


Według miejsca[edytuj | edytuj kod]

Cesarstwo Bizantyjskie[edytuj | edytuj kod]

  • 22 lipca – Bitwa pod Dazimon: Kalif Al-Mutasim rozpoczyna wielką ekspedycję karną przeciwko Cesarstwu Bizantyńskiemu, celując w dwa główne bizantyńskie miasta forteczne w centralnej Anatolii (Ancyra i Amorium). Mobilizuje ogromną armię (80 000 ludzi) w Tarsus, podzieloną na dwie główne siły. Siły północne pod dowództwem generała Al-Afshina najeżdżają armeński tem z regionu Melitene, łącząc się z siłami emira miasta, Umara al-Aqty. Główne siły południowe, pod dowództwem Al-Mutasima, przechodzą przez Bramę Cylicyjską do Kapadocji. Cesarz Teofil atakuje Abbasydów, w wyniku czego ginie 3000 ludzi, ale później ponosi znaczącą klęskę w wyniku kontrataku 10 000 tureckich łuczników konnych. Teofil i jego strażnicy są otoczeni i ledwo udaje im się przedrzeć i uciec[1][2][3]
  • sierpieńOblężenie Amorium: Abbasydzi oblegają bizantyjskie miasto forteczne Amorium, które według współczesnego geografa Ibn Khordadbeha jest chronione przez 44 wieże. Zarówno oblegający, jak i oblężeni mają wiele machin oblężniczych i przez kilka dni obie strony atakujuą się wzajemnie z ich użyciem. Jednak muzułmański więzień ucieka do Al-Mu'tasim i informuje go o miejscu w murze, które zostało mocno zniszczone przez ulewne deszcze. Abbasydzi koncentrują swoje ataki na tym odcinku i po dwóch dniach udaje im się przebić mur miasta. Po dwóch tygodniach powtarzających się ataków bizantyjscy obrońcy poddają się. Miasto zostaje splądrowane, 70 000 mieszkańców zostało wymordowanych, a ocalali są sprzedawani jako niewolnicy.
Miniatura przedstawiająca arabskie oblężenie Amorium w 838

Europa[edytuj | edytuj kod]

Wielka Brytania[edytuj | edytuj kod]

Kalifat Abbasydów[edytuj | edytuj kod]

  • Odkryto spisek, dowodzony przez generała 'Ujayf ibn 'Anbasa, mający na celu zamordowanie Al-Mutasima podczas jego kampanii i umieszczenie jego siostrzeńca Al-Abbasa ibn al-Ma'muna na tron. Następuje powszechna czystka w armii, która cementuje wiodącą rolę ludów tureckich żołnierzy-niewolników (Ghilman) w abbasydzkim establishmencie wojskowym.
  • Babak Khorramdin, irański przywódca wojskowy, zostaje stracony na rozkaz al-Mu'tasima[6]
  • Powstanie Jezydów przeciwko Abbasydom (przybliżona data)[7].

Według tematu[edytuj | edytuj kod]

Religia[edytuj | edytuj kod]

Urodzili się[edytuj | edytuj kod]

  • Æthelswith, królowa anglosaska, córka Ethelwulfa (przybliżona data) (zm. 888)
  • Fujiwara no Takafuji, japoński szlachcic (zm. 900)
  • Ubaydallah ibn Abdallah, muzułmański gubernator (przybliżona data) (zm. 913)

Zmarli[edytuj | edytuj kod]

data przybliżona:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Treadgold 1997, s. 441.
  2. Haldon 2001, s. 80.
  3. Kiapidou 2003, rozdział 1.
  4. Charles-Edwards, s. 428–31; Padel, "Cornwall", Davies, s. 342; Stenton, s. 235.
  5. Annals of Inisfallen, 838. Seán Mac Airt, The Annals of Innisfallen Dublin: 1951 dostępny pod adresem UCC Celt.
  6. The Golden Age of Islam – Maurice Lombard, s. 152. ISBN 1-55876-322-8.
  7. M. Th. Houtsma, 1993, E. J. Brill's First Encyclopaedia of Islam, 1913-1936: tom 4 – s. 1136, Brill.