Przejdź do zawartości

Adam Kersten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Adam Kersten
Data i miejsce urodzenia

26 kwietnia 1930
Kutno

Data i miejsce śmierci

11 stycznia 1983
Warszawa

Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia Polski XVII w.
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1955

Habilitacja

1960

Profesura

1967

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa
Grób Adama Kerstena na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie

Adam Kersten (ur. 26 kwietnia 1930 w Kutnie, zm. 11 stycznia 1983 w Warszawie) – polski historyk, specjalista dziejów Polski w XVII wieku.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w polskiej rodzinie żydowskiego pochodzenia. Po II wojnie światowej ukończył szkołę w Łodzi. Od 1945 do 1948 należał do Związku Walki Młodych, a od 1948 do 1950 do Związku Akademickiego Młodzieży Polskiej. Od 1948 do 1978 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1951 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1955 obronił doktorat. W latach 1955–1983 pracownik Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1960 uzyskał habilitację, w 1967 tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1974 tytuł profesora zwyczajnego[1].

W 1967 otrzymał nagrodę indywidualną II stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)[2]

Konsultant historyczny filmu i serialu telewizyjnego Pan Wołodyjowski (1968), współautor scenariusza do filmu Potop (1974) i historyk dbający o zgodność fabuły z realiami ówczesnej wojny[3], autor książki Sienkiewicz – „Potop” – Historia (PIW, Warszawa 1966), zwolennik odbrązawiania mitów narodowych. Współzałożyciel i wykładowca Towarzystwa Kursów Naukowych (1978–1981), twórca niezależnego wydawnictwa NOWA2, publikującego m.in. wykłady TKN. 20 sierpnia 1980 podpisał Apel 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[4]. Od 1980 należał do NSZZ „Solidarność”.

Był mężem Krystyny Jasińskiej-Kersten (1931–2008), także historyka, ojciec Grzegorza.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera W-VII-5-12-22)[5].

W 2006 został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].

Ważniejsze prace

[edytuj | edytuj kod]
  • Opowieści o szwedzkim najeździe (1956)
  • Chłopi polscy w walce z najazdem szwedzkim 1655–1656 (1958)
  • Z badań nad konfederacją tyszowiecką (1958)
  • Geneza nowej gigantomachii (1958)
  • Pierwszy opis obrony Jasnej Góry w 1655 r. (1959)
  • Stefan Czarniecki 1599–1665 (1963)
  • Obrona Klasztoru w Jasnej Górze (1964)
  • Sienkiewicz – „Potop” – Historia (1966)
  • Historia dla klasy II liceum ogólnokształcącego (1968)
  • Na tropach Napierskiego. W kręgu mitów i faktów (1970)
  • Warszawa Kazimierzowska 1648–1668: miasto, ludzie, polityka (1971)
  • Historia Szwecji (1973)
  • Szwedzi pod Jasną Górą 1655 (1975)
  • Historia powszechna, 1648–1789 (1978)
  • Historia powszechna, wiek XVII (1984)
  • Hieronim Radziejowski: studium władzy i opozycji (1988)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. za: Jerzy Jedlicki - Adam Kersten: suwerenność historyka, Gazeta Wyborcza, nr 10. 5622, 12-13 stycznia 2008, s. 28-29
  2. KOMUNIKAT o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1967 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z 30 grudnia 1967 r. Nr A-13, poz. 88 [dostęp 2026-01-12].
  3. Wiesław Kot, Manewry miłosne. Najsłynniejsze romanse polskiego filmu. Wydawnictwo Poznańskie. Poznań 2016, s.238.
  4. Apel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s])
  5. Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2026-01-15].
  6. M.P. z 2006 r. Nr 84, poz. 848 – pkt 84.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]