Adam Sandauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Sandauer
Data urodzenia 1950
Zawód fizyk
Rodzice Erna Rosenstein, Artur Sandauer
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Adam Sandauer (ur. 1950) – polski doktor fizyki, społecznik.

Jest założycielem, przez wiele lat przewodniczącym, a obecnie honorowym przewodniczącym Stowarzyszenia Pacjentów „Primum Non Nocere”, organizacji domagającej się udzielania natychmiastowej pomocy ofiarom błędów medycznych[1]. Członek Stowarzyszenia Wolnego Słowa[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi ze zasymilowanej od wielu pokoleń rodziny żydowskiej[a][3]; jego ojcem jest pisarz Artur Sandauer, a matką plastyczka Erna Rosenstein. W 1969 Adam Sandauer został oskarżony o rozpowszechnianie ulotek m.in. protestujących przeciwko aresztowaniom studentów po wydarzeniach marca 1968 i przeciwko inwazji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Został za to usunięty ze studiów. Postępowanie karne przeciwko Adamowi Sandauerowi zakończyło ogłoszenie amnestii. Po kilku latach został ponownie przyjęty na studia, które ukończył w 1975. Obronił pracę doktorską z fizyki w IF PAN w 1980.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1980 był inicjatorem społecznej akcji zbierania podpisów pod apelem do władz o uwolnienie osób więzionych za przekonania. Na początku lat 90. doradzał klubowi parlamentarnemu Konfederacji Polski Niepodległej, a w wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował z ramienia tej partii do Senatu[4]. Współpraca ta została zakończona w połowie lat 90. W czasie wyborów parlamentarnych w 1997 był rzecznikiem prasowym Krajowego Porozumienia Rencistów i Emerytów RP.

Był jednym z inicjatorów powołania obywatelskiej koalicji pod hasłem Zdrowie prawem, nie towarem[5].

W 2001 kandydował samodzielnie do Senatu, rejestrując Komitet Wyborczy Wyborców „Primum Non Nocere – Po pierwsze nie szkodzić”, i otrzymał ponad 110 tys[6] głosów; nie wystarczyło to na uzyskanie mandatu senatora.

Został członkiem Warszawskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010[7], a w 2015 roku uczestniczył w prezydenckiej kampanii wyborczej Andrzeja Dudy[8].

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Od czasu powstania w 1998 Stowarzyszenia Pacjentów „Primum Non Nocere”, apelował o stworzenie prawa zapewniającego pomoc wszystkim poszkodowanym w wyniku błędów i wypadków medycznych. Od 2000 roku prowadził kampanie na rzecz utworzenia urzędu Rzecznika Pacjenta[9], jako instytucji powołanej dla niesienia pomocy tym osobom.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2016 roku został odznaczony przez prezydenta RP Andrzeja Dudę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[10][11].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziadek od strony matki Adama Sandauera był galicyjskim sędzią, mianowanym jeszcze przez Franciszka Józefa. Sam Adam Sandauer zawsze piszę o sobie: „obywatelstwo polskie, narodowość polska”. Wywiad: A. Sandauer: Wspólnym dziedzictwem jest Tuwim, Leśmian czy Korczak, a nie Jedwabne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Statut Stowarzyszenia Primum Non Nocee. Primum Non Nocere, 1998 r.. [dostęp 2018-01-07].
  2. Lista członków SWS. Stowarzyszenie Wolnego Słowa. [dostęp 2018-02-06].
  3. Wywiad: A. Sandauer: Wspólnym dziedzictwem jest Tuwim, Leśmian czy Korczak, a nie Jedwabne
  4. M.P. z 1993 r. Nr 50, poz. 471
  5. Szymon Martys: SPPNN i NL rozpoczęły akcję „Zdrowie prawem, nie towarem”. lewica.pl, 28 kwietnia 2004. [dostęp 2016-12-03].
  6. Wybory Parlamentarne 2001. Państwowa Komisja Wyborcza, 2001. [dostęp 2011-11-29].
  7. Warszawski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info. [dostęp 2017-09-19].
  8. Sandauer w kampanii prezydenckiej Andrzeja Dudy. www.stanislawkarczewski.pl. [dostęp 2017-12-12].
  9. Projekt Primum Non Nocere, ustawy o Rzeczniku Pacjenta. Stowarzyszenie Primum Non Nocere.
  10. Odznaczenia dla zasłużonych działaczy opozycji demokratycznej i działaczy społecznych. prezydent.pl, 18 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-21].
  11. M.P. z 2016 r. poz. 1046

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]