Agnieszka Graff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Agnieszka Graff-Osser
Ilustracja
Agnieszka Graff, Salon Ciekawej Książki, Łódź, grudzień 2011
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1970
Warszawa
Zawód pisarka, publicystka, tłumaczka, wykładowczyni
Narodowość polska
Małżeństwo Bernard Osser
Dzieci Stanisław Osser
Agnieszka Graff-Osser
Kraj działania  Polska
doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: literaturoznawstwo angielskie
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1 czerwca 1999
Habilitacja 14 października 2014
Uczelnia Uniwersytet Warszawski

Agnieszka Graff-Osser[1] (ur. 2 marca 1970 w Warszawie)[2]polska pisarka, nauczycielka akademicka, tłumaczka i publicystka związana z ruchem feministycznym. Członkini zespołu "Krytyki Politycznej" oraz rady programowej stowarzyszenia Kongres Kobiet[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka XLIX Liceum Ogólnokształcącego im. J.W. Goethego w Warszawie (wtedy im. Zygmunta Modzelewskiego)[potrzebny przypis], przez pół roku studiowała na angielskim University of Oxford[potrzebny przypis]., a podczas rocznego stypendium na Amherst College w stanie Massachusetts w USA[potrzebny przypis]. i w warszawskiej Szkole Nauk Społecznych PAN. W 1999 doktoryzowała się z literatury angielskiej w Instytucie Neofilologii UW[4]. Pracuje jako adiunkt w Ośrodku Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, posiada stopień naukowy doktora habilitowanego[1] uzyskany na Wydziale Polonistyki UW[5]. W przeszłości wykładała na podyplomowych gender studies w IBL PAN[potrzebny przypis]..

Autorka wielu esejów i felietonów (publikowanych m.in. w "Gazecie Wyborczej", "Literaturze na Świecie" i "Zadrze"). Współzałożycielka Porozumienia Kobiet 8 Marca, wraz z którym organizuje coroczne Manify. Członkini Rady Programowej Programu Spraw Precedensowych w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.[potrzebny przypis].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Żona fotografa i korespondenta prasy francuskiej Bernarda Ossera, z którym ma, urodzonego w 2008 roku, syna Stanisława[6]. Córka filozofki Katarzyny Rosner[7] i Piotra Graffa, pochodzącego z żydowskiej rodziny[8].

Książki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pracownicy, www.asc.uw.edu.pl [dostęp 2016-02-10].
  2. Agnieszka Graff, Dziewczyna opozycjonisty [w:] Sławomira Walczewska (red.), Feministki. Własnym głosem o sobie., Kraków 2005, s. 89-108, ISBN 83-915460-5-5.
  3. Kongres Kobiet, kongreskobiet.pl [dostęp 2016-09-13].
  4. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2018-09-12] (pol.).
  5. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2018-09-12] (pol.).
  6. Wyprawa, nie wyprawka | Tygodnik Powszechny, www.tygodnikpowszechny.pl [dostęp 2016-02-10].
  7. Agnieszka Graff, w: M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego
  8. Szatani, bądźcie czynni!. „Przegląd”, 2007-07-29. [dostęp 2013-07-31]. 
  9. Nagroda Nike 2002. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-20].
  10. Matka Feministka - krytykapolityczna.pl
  11. Graff. Jestem stąd, Krytyka Polityczna [dostęp 2016-02-08].
  12. Memy i graffy. Dżender, kasa i seks, Krytyka Polityczna [dostęp 2016-02-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]