Agnieszka Graff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Agnieszka Graff-Osser
ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1970
Warszawa
Zawód, zajęcie pisarka, publicystka, tłumaczka, wykładowczyni
doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: literaturoznawstwo angielskie
Alma Mater Amherst College
Doktorat 1 czerwca 1999 – literaturoznawstwo
UW
Habilitacja 14 października 2014 – kulturoznawstwo
UW
Uczelnia Uniwersytet Warszawski

Agnieszka Graff-Osser[1] (ur. 2 marca 1970 w Warszawie) – polska pisarka, tłumaczka i publicystka związana z ruchem feministycznym, literaturoznawczyni, nauczycielka akademicka, doktor habilitowana nauk humanistycznych. Członkini zespołu Krytyki Politycznej oraz członkini rady programowej stowarzyszenia Kongres Kobiet.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 2 marca 1970 w Warszawie[2], jest córką filozofki Katarzyny Rosner[3] i Piotra Graffa, pochodzącego z żydowskiej rodziny[4].

Ukończyła XLIX Liceum Ogólnokształcącego im. Zygmunta Modzelewskiego w Warszawie. Studiowała anglistykę na Amherst College w stanie Massachusetts w USA, gdzie w 1993 uzyskała bakalaureat. W 1995 ukończyła studia podyplomowe na Uniwersytecie Oksfordzkim[1]. Następnie ukończyła studia w Szkole Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk (1999). Również w 1999 doktoryzowała się z literatury angielskiej na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego[5] na podstawie napisanej pod kierunkiem Andrzeja Weselińskiego pracy poświęconej prozie Jamesa Joyce’a[1]. Podjęła pracę jako adiunkt w Ośrodku Studiów Amerykańskich UW[1]. Wykładała też na podyplomowych gender studies w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. W 2014 uzyskała na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego stopień naukowy doktora habilitowanego[1][5].

Opublikowała szereg esejów i felietonów, m.in. w Gazecie Wyborczej, Literaturze na Świecie i Zadrze. W 2002 otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Nike za książkę Świat bez kobiet. Płeć w polskim życiu publicznym.

Była współzałożycielką Porozumienia Kobiet 8 Marca, wraz z którym organizuje coroczne Manify. W latach 2007–2010 była członkinią Rady Programowej Programu Spraw Precedensowych w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka[6]. Jest członkinią rady programowej stowarzyszenia Kongres Kobiet[7].

Była żoną fotografa i korespondenta prasy francuskiej Bernarda Ossera, z którym ma syna Stanisława, urodzonego w 2008[8]. W lutym 2021, za pośrednictwem mediów społecznościowych, zrobiła coming out informując, że jest w stałym związku z kobietą[9]. W wywiadzie dla marcowo-kwietniowego numeru magazynu Replika Graff wraz z partnerką, antropolożką kultury Magdaleną Staroszczyk, udzieliła więcej informacji na temat ich związku i queerowych tożsamości[10].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Pracownicy, www.asc.uw.edu.pl [dostęp 2016-02-10].
  2. Agnieszka Graff, Dziewczyna opozycjonisty, [w:] Sławomira Walczewska (red.), Feministki. Własnym głosem o sobie., Kraków 2005, s. 89-108, ISBN 83-915460-5-5.
  3. Agnieszka Graff, w: M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego
  4. Szatani, bądźcie czynni!. „Przegląd”, 2007-07-29. [dostęp 2013-07-31]. 
  5. a b Dr hab. Agnieszka Graff-Osser, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2018-09-12].
  6. Rada Programowa. Program Spraw Precedensowych. [dostęp 2 stycznia 2019].
  7. Kongres Kobiet, kongreskobiet.pl [dostęp 2016-09-13].
  8. Wyprawa, nie wyprawka | Tygodnik Powszechny, www.tygodnikpowszechny.pl [dostęp 2016-02-10].
  9. Słynna polska pisarka zrobiła coming out. Super Express, 2021-02-22. [dostęp 2021-02-22].
  10. Kinga Dunin, Coming out: znana feministka Agnieszka Graff i jej partnerka Magda Staroszczyk – pierwszy wspólny wywiad | Replika Online, „Replika” (90), 29 marca 2021 [dostęp 2021-03-30] (pol.).
  11. Nagroda Nike 2002. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-20].
  12. Magma - Wydawnictwo Krytyki Politycznej
  13. Matka Feministka - Wydawnictwo Krytyki Politycznej
  14. Graff. Jestem stąd, Wydawnictwo Krytyki Politycznej [dostęp 2016-02-08].
  15. Memy i graffy. Dżender, kasa i seks, Wydawnictwo Krytyki Politycznej [dostęp 2016-02-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]