Aguti (rodzaj ssaka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aguti
Dasyprocta[1]
Illiger, 1811[2]
Przedstawiciel rodzaju – aguti oliwkowy (D. azarae)
Przedstawiciel rodzaju – aguti oliwkowy (D. azarae)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd jeżozwierzowce
Infrarząd jeżozwierzokształtne
Rodzina agutiowate
Rodzaj aguti
Typ nomenklatoryczny

Mus aguti Linnaeus, 1766 (= Mus leporinus Linnaeus, 1758)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Aguti[6] (Dasyprocta[c][7]) – rodzaj gryzonia z rodziny agutiowatych (Dasyproctidae). Obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej i Środkowej[6][8][9]. Długość ich ciała waha się w granicach 30–45 cm. Mają worki policzkowe, małe, okrągłe uszy, bardzo krótki ogon oraz wąskie stopy zakończone kopytkowymi pazurami. Poszczególne gatunki ubarwione od rudawobrązowego do czarnego. Na futrze występują często pojedyncze pręgowane włosy, tworzące charakterystyczny wzór[9].

Prowadzą nocny tryb życia. Ich pokarm stanowią różne owoce oraz liście. Niektóre gatunki żerują na plantacjach, m.in. bananów i trzciny cukrowej, wyrządzając na nich szkody[9].

Po około trzymiesięcznej ciąży, samica rodzi 2–4 młodych w jamie na dnie lasu[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6][8]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Greckie χλωρος khlōros – zielonkawo-żółty; μυς mys – mysz.
  2. Modyfikacja nazwy rodzaju Dasyprocta.
  3. Greckie δασύπρωκτος dasyprōktos – owłosione pośladki; δασυς dasus – włochaty, kudłaty; πρωκτος prōktos – pośladki, odbyt.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dasyprocta, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.K.W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium: additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanica. Berolini: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 93. (łac.)
  3. F. Cuvier. Du Mémoire intitulé: Essai sur de nouveaux Caractères four les genres des Mammifères. „Annales du Muséum National d’Histoire Naturelle”. 19, s. 290, 1812 (fr.). 
  4. R.-P. Lesson: Manuel de Mammalogie. Paryż: Roret, 1827, s. 301. (ang.)
  5. A. L. Herrera: Sinonimia vulgar y cientifica de los principales vertebrados mexicanos. Mexico: Officina Tipografica de la Secretan’a de Foment, 1899, s. 29. (hiszp.)
  6. a b c W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 290. ISBN 978-83-88147-15-9.
  7. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 217, seria: North American Fauna. (ang.)
  8. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dasyprocta. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2016-03-07]
  9. a b c d Encyklopedia Audiowizualna Britannica. Zoologia I: A–O. Poznań: Axel Springer Polska, 2006, s. 9. ISBN 978-83-60563-05-2.