Albert Emon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Albert Emon
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1953
Berre-l'Étang, Francja
Wzrost 179 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1963–1968 CO Berre
1968–1971 Olympique Marsylia
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1971–1977 Olympique Marsylia 133 (38)
1978 Stade Reims 6 (4)
1978–1981 AS Monaco 57 (22)
1981–1983 Olympique Lyon 60 (17)
1983–1986 Sporting Toulon Var 103 (21)
1986–1988 AS Cannes 63 (15)
W sumie: 422 117
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1975–1980 Francja 8 (1)
Kariera trenerska
Lata +Klub
1992–1996 OGC Nice
1997 Sporting Toulon Var
2001–2002 Olympique Marsylia
2006–2007 Olympique Marsylia
2009–2011 AS Cannes
2012- AC Ajaccio

Albert Emon (ur. 24 czerwca 1953 w Berre-l'Étang) – piłkarz francuski grający na pozycji napastnika. Podczas kariery mierzył 179 cm wzrostu, ważył 70 kg. W swojej karierze rozegrał 8 meczów w reprezentacji Francji i strzelił w nich 1 gola.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską Emon rozpoczął w klubie CO Berre. W 1968 roku został zawodnikiem Olympique Marsylia. W 1971 roku awansował do kadry pierwszej drużyny Olympique. 9 stycznia 1972 zadebiutował w pierwszej lidze francuskiej w zremisowanym 1:1 domowym meczu z AC Ajaccio. W sezonie 1971/1972 wywalczył z Olympique zarówno mistrzostwo, jak i Puchar Francji. W sezonie 1975/1976 ponownie zdobył krajowy puchar.

Na początku 1978 roku Emon odszedł z Olympique do Stade Reims. Po pół roku gry w tym klubie odszedł do AS Monaco. W sezonie 1979/1980 zdobył z Monaco Puchar Francji. W Monaco grał do końca sezonu 1980/1981.

W 1981 roku Emon został zawodnikiem Olympique Lyon. Dwa lata później zmienił klub i przeszedł do Sportingu Toulon Var. W 1986 roku został piłkarzem drugoligowego AS Cannes. W 1987 roku awansował z nim do pierwszej ligi, a w 1988 roku zakończył swoją karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1971/72 Olympique Marsylia Francja  Division 1 1 0
1972/73 Olympique Marsylia Francja  Division 1 2 0
1973/74 Olympique Marsylia Francja  Division 1 19 5
1974/75 Olympique Marsylia Francja  Division 1 37 12
1975/76 Olympique Marsylia Francja  Division 1 32 11
1976/77 Olympique Marsylia Francja  Division 1 29 6
1977/78 Olympique Marsylia Francja  Division 1 13 4
1977/78 Stade Reims Francja  Division 1 6 4
1978/79 AS Monaco Francja  Division 1 28 12
1979/80 AS Monaco Francja  Division 1 29 10
1980/81 AS Monaco Francja  Division 1 21 4
1981/82 Olympique Lyon Francja  Division 1 30 5
1982/83 Olympique Lyon Francja  Division 1 30 12
1983/84 Sporting Toulon Var Francja  Division 1 33 3
1984/85 Sporting Toulon Var Francja  Division 1 34 8
1985/86 Sporting Toulon Var Francja  Division 1 36 10
1986/87 AS Cannes Francja  Division 2 33 9
1987/88 AS Cannes Francja  Division 1 30 6

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Francji Emon zadebiutował 3 września 1975 roku w wygranym 3:0 meczu eliminacji do Euro 76 z Islandią. W swojej karierze grał też w eliminacjach do Euro 80. Od 1975 do 1980 roku rozegrał w kadrze narodowej 8 meczów, w których strzelił 1 gola.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Emon został trenerem. W 1991 roku zatrudniono go na stanowisku pierwszego trenera w OGC Nice. W sezonie 1993/1994 awansował z klubem z Nicei z drugiej do pierwszej ligi. W Nice pracował do 1996 roku. W 1997 roku był trenerem Sportingu Toulon Var.

W grudniu 2001 roku Emon został szkoleniowcem Olympique Marsylia. W 2002 roku odszedł z klubu i został zastąpiony przez Alaina Perrina. W latach 2006-2007 ponownie prowadził Olympique. Doprowadził go do wywalczenia wicemistrzostwa Francji oraz do finału Pucharu Francji (Olympique przegrał w nim po rzutach karnych z FC Sochaux-Montbéliard).

Od 2009 do stycznia 2011 Emon pracował w AS Cannes.

W grudniu 2012 objął posadę trenera AC Ajaccio. Zastąpił na tym stanowisku Alexa Duponta[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. L1 – Ajaccio: Albert Emon succède à Alex Dupont (fr.). rtl.fr, 2012-12-21. [dostęp 2013-10-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]