Albert Emon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Albert Emon
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1953
Berre-l'Étang, Francja
Wzrost 179 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1963–1968 CO Berre
1968–1971 Olympique Marsylia
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1971–1977 Olympique Marsylia 133 (38)
1978 Stade de Reims 6 (4)
1978–1981 AS Monaco 57 (22)
1981–1983 Olympique Lyon 60 (17)
1983–1986 Sporting Toulon Var 103 (21)
1986–1988 AS Cannes 63 (15)
W sumie: 422 (117)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1975–1980  Francja 8 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub
1992–1996 OGC Nice
1997 Sporting Toulon Var
2001–2002 Olympique Marsylia
2006–2007 Olympique Marsylia
2009–2011 AS Cannes
2012- AC Ajaccio

Albert Emon (ur. 24 czerwca 1953 w Berre-l'Étang) – piłkarz francuski grający na pozycji napastnika. Podczas kariery mierzył 179 cm wzrostu, ważył 70 kg. W swojej karierze rozegrał 8 meczów w reprezentacji Francji i strzelił w nich 1 gola.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską Emon rozpoczął w klubie CO Berre. W 1968 roku został zawodnikiem Olympique Marsylia. W 1971 roku awansował do kadry pierwszej drużyny Olympique. 9 stycznia 1972 zadebiutował w pierwszej lidze francuskiej w zremisowanym 1:1 domowym meczu z AC Ajaccio. W sezonie 1971/1972 wywalczył z Olympique zarówno mistrzostwo, jak i Puchar Francji. W sezonie 1975/1976 ponownie zdobył krajowy puchar.

Na początku 1978 roku Emon odszedł z Olympique do Stade de Reims. Po pół roku gry w tym klubie odszedł do AS Monaco. W sezonie 1979/1980 zdobył z Monaco Puchar Francji. W Monaco grał do końca sezonu 1980/1981.

W 1981 roku Emon został zawodnikiem Olympique Lyon. Dwa lata później zmienił klub i przeszedł do Sportingu Toulon Var. W 1986 roku został piłkarzem drugoligowego AS Cannes. W 1987 roku awansował z nim do pierwszej ligi, a w 1988 roku zakończył swoją karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1971/72 Olympique Marsylia Francja  Division 1 1 0
1972/73 Olympique Marsylia Francja  Division 1 2 0
1973/74 Olympique Marsylia Francja  Division 1 19 5
1974/75 Olympique Marsylia Francja  Division 1 37 12
1975/76 Olympique Marsylia Francja  Division 1 32 11
1976/77 Olympique Marsylia Francja  Division 1 29 6
1977/78 Olympique Marsylia Francja  Division 1 13 4
1977/78 Stade de Reims Francja  Division 1 6 4
1978/79 AS Monaco Francja  Division 1 28 12
1979/80 AS Monaco Francja  Division 1 29 10
1980/81 AS Monaco Francja  Division 1 21 4
1981/82 Olympique Lyon Francja  Division 1 30 5
1982/83 Olympique Lyon Francja  Division 1 30 12
1983/84 Sporting Toulon Var Francja  Division 1 33 3
1984/85 Sporting Toulon Var Francja  Division 1 34 8
1985/86 Sporting Toulon Var Francja  Division 1 36 10
1986/87 AS Cannes Francja  Division 2 33 9
1987/88 AS Cannes Francja  Division 1 30 6

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Francji Emon zadebiutował 3 września 1975 roku w wygranym 3:0 meczu eliminacji do Euro 76 z Islandią. W swojej karierze grał też w eliminacjach do Euro 80. Od 1975 do 1980 roku rozegrał w kadrze narodowej 8 meczów, w których strzelił 1 gola.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Emon został trenerem. W 1991 roku zatrudniono go na stanowisku pierwszego trenera w OGC Nice. W sezonie 1993/1994 awansował z klubem z Nicei z drugiej do pierwszej ligi. W Nice pracował do 1996 roku. W 1997 roku był trenerem Sportingu Toulon Var.

W grudniu 2001 roku Emon został szkoleniowcem Olympique Marsylia. W 2002 roku odszedł z klubu i został zastąpiony przez Alaina Perrina. W latach 2006-2007 ponownie prowadził Olympique. Doprowadził go do wywalczenia wicemistrzostwa Francji oraz do finału Pucharu Francji (Olympique przegrał w nim po rzutach karnych z FC Sochaux-Montbéliard).

Od 2009 do stycznia 2011 Emon pracował w AS Cannes.

W grudniu 2012 objął posadę trenera AC Ajaccio. Zastąpił na tym stanowisku Alexa Duponta[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. L1 – Ajaccio: Albert Emon succède à Alex Dupont (fr.). rtl.fr, 2012-12-21. [dostęp 2013-10-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]