Didier Deschamps

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Didier Deschamps
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Didier Claude Deschamps
Data i miejsce urodzenia 15 października 1968
Bajonna
Wzrost 174 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Francja (selekcjoner)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1985–1989 FC Nantes 111 (4)
1989–1994 Olympique Marsylia 123 (6)
1990–1991 Girondins Bordeaux (wyp.) 29 (3)
1994–1999 Juventus F.C. 124 (4)
1999–2000 Chelsea F.C. 27 (0)
2000–2001 Valencia CF 8 (0)
W sumie: 422 (17)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1989–2000  Francja 103 (4)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2001–2005 AS Monaco FC
2006–2007 Juventus F.C.
2009–2012 Olympique Marsylia
2012– Francja
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
I miejsce Francja 1998 piłka nożna
I miejsce Rosja 2018 piłka nożna
Mistrzostwa Europy
I miejsce Belgia/Holandia 2000 piłka nożna
II miejsce Francja 2016 piłka nożna
Odznaczenia
Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Didier Claude Deschamps (wym. [didje deˈʃɑ̃]; ur. 15 października 1968 w Bajonnie) – francuski piłkarz i trener piłkarski.

Występował na pozycji defensywnego pomocnika. Był kapitanem reprezentacji Francji, która sięgała po mistrzostwo świata w 1998 i mistrzostwo Europy w 2000. Jako trener zdobył z reprezentacją Francji srebrny medal Mistrzostw Europy 2016 oraz złoty medal Mistrzostw Świata 2018.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Deschamps rozpoczynał karierę w amatorskim klubie Aviron Bayonnais. Wkrótce wypatrzyli go skauci pierwszoligowego FC Nantes, gdzie przeszedł w kwietniu 1983. We francuskiej ekstraklasie zadebiutował 27 września 1985.

W 1989 przetransferowany został do Olympique Marsylia. W 1990 wypożyczono go na jeden sezon do Girondins Bordeaux, po czym wrócił do OM. Po tym powrocie stał się czołową postacią drużyny, z którą w 1991 i 1992 sięgnął po mistrzostwo Francji, a w 1993 wygrał Ligę Mistrzów.

W 1994 przeniósł się do Juventusu, z którym trzykrotnie zdobył tytuł mistrza Włoch, raz krajowy puchar i dwukrotnie Superpuchar Włoch. W 1996 wraz ze „Starą Damą” po raz drugi w swojej karierze wygrał Ligę Mistrzów, a także Puchar Interkontynentalny.

W 1999 odszedł z Juventusu do Chelsea F.C., gdzie zdobył Puchar Anglii. Rok później przeszedł do Valencii, w której w 2001 zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Francji Deschamps zadebiutował w 1989 w meczu przeciwko Jugosławii. Po raz pierwszy kapitańską opaskę w spotkaniu kadry narodowej założył w towarzyskiej potyczce z Niemcami przed Euro 96.

W 1998 i 2000 Deschamps był kapitanem reprezentacji „Trójkolorowych”, która sięgnęła odpowiednio po mistrzostwo świata na własnych boiskach i po mistrzostwo Europy na stadionach Belgii i Holandii. Po Euro 2000 zrezygnował z występów w reprezentacji, które zakończył ze 102 spotkaniami i czterema bramkami. Do czasu zakończenia swojej kariery reprezentacyjnej był rekordzistą pod względem liczby meczów w kadrze narodowej. Obecnie przegonił go Marcel Desailly. W marcu 2004 znalazł się na liście 125 najlepszych piłkarzy stulecia FIFA ogłoszonej przez Pelégo (FIFA 100).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Deschamps zajął się działalnością trenerską. W 2001 został szkoleniowcem AS Monaco, z którym w 2004 dotarł do finału Ligi Mistrzów, w którym przegrał jednak z FC Porto. 19 września 2005 Deschamps zrezygnował z funkcji trenera zespołu z księstwa. 10 lipca 2006 został trenerem Juventusu. Dnia 27 maja 2007 władze klubu za porozumieniem stron rozwiązały z nim kontrakt.

Od sezonu 2009/2010 prowadził francuski klub Olympique Marsylia. 8 lipca 2012 został selekcjonerem reprezentacji Francji. W 2016 jako trener reprezentacji Francji zdobył z nią wicemistrzostwo Europy przegrywając w finale z Portugalią 1:0, a w 2018 wywalczył mistrzostwo świata na mundialu w Rosji, pokonując w finale Chorwację 4:2.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Jako piłkarz[edytuj | edytuj kod]

Olympique Marsylia[edytuj | edytuj kod]

Juventus[edytuj | edytuj kod]

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

Valencia[edytuj | edytuj kod]

reprezentacja Francji[edytuj | edytuj kod]

Jako trener[edytuj | edytuj kod]

AS Monaco[edytuj | edytuj kod]

Juventus[edytuj | edytuj kod]

Olympique Marsylia[edytuj | edytuj kod]

reprezentacja Francji[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Décret du 31 décembre 2018 portant promotion et nomination data (fr.). legifrance.gouv.fr, 1 stycznia 2019. [dostęp 7 czerwca 2019].
  2. Antoine Griezmann et les Bleus décorés de la Légion d’honneur (fr.). lejsl.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 6 czerwca 2019].
  3. Twitter. Informacja na oficjalnym koncie "Equipe de France" (fr.). twitter.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 6 czerwca 2019].
  4. Élysée: les Bleus seront décorés de la Légion d'honneur après leur victoire au Mondial (fr.). lequipe.fr, 16 lipca 2018. [dostęp 6 czerwca 2019].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]