Aleksander Colonna-Walewski (senator)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy senatora. Zobacz też: Aleksander Colonna-Walewski (syn Napoleona).
Aleksander Colonna-Walewski
Aleksander Colonna Walewski.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1778
Rzeczpospolita Obojga Narodów
Data śmierci 27 kwietnia 1845
Członek Rady Stanu Królestwa Polskiego
Okres od 14 kwietnia 1833
Senator-kasztelan Królestwa Polskiego
Okres od 1819
do 20 lipca 1831
Poseł na Sejmy
Okres od 1811
do 1818
Odznaczenia
Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Orderu Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe) Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie)

Aleksander Colonna-Walewski (ur. 18 marca 1778, zm. 27 kwietnia 1845) – prezes Heroldii Królestwa Polskiego, członek Rady Stanu Królestwa Polskiego od 14 kwietnia 1833, senator-kasztelan Królestwa Polskiego od 1819, skreślony z listy senatorów 20 lipca 1831, poseł z powiatu krakowskiego departamentu krakowskiego na sejmy w 1811 i 1812 oraz w Królestwie Polskim w 1818. Cesarsko-rosyjski rzeczywisty radca stanu i senator, członek rosyjskiej Rady Państwa i prezes Heroldii Królestwa Polskiego.

Syn Józefa Kalasantego Walewskiego (ok. 1743-1792), cześnika sieradzkiego i właściciela dóbr w Wieluńskiem.

W 1817 roku był marszałkiem sejmikowym powiatu miechowskiego województwa krakowskiego[1]. W 1828 roku był członkiem Sądu Sejmowego, mającego osądzić osoby oskarżone o zdradę stanu[2].

Otrzymał wraz ze swoimi bratankami Konradem i Mikołajem od cesarza Mikołaja I 1/13 stycznia 1833 (dyplom St. Petersburg 21 kwietnia /2 maja 1838) rosyjski dziedziczny tytuł hrabiowski ze zmianą w herbie. Właściciel dóbr Mnin z przyległościami w pow. Końskie. W 1825 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława 1. klasy[3].

Odznaczony rosyjskim Orderem Orła Białego, św. Włodzimierza 2 klasy, św. Anny 1 klasy i św. Stanisława 1 kl.

Bezpotomny w małżeństwie z Teklą Walewską h. Kolumna (1783-1862), córką Michała i Salomei z Psarskich h. Jastrzębiec, właścicielką dóbr Iwanowice w pow. Miechów. Zmarł w Warszawie i spoczywa wraz z żoną w tamtejszym kościele oo. Kapucynów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. dodatek do nr 82 Gazety Korespondenta, 14 października 1817, s. 1785.
  2. Tadeusz Bieczyński, Sąd sejmowy 1827-1829 na przestępców stanu. Urzędowe akta, Poznań 1873, s. IX, 51.
  3. Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława (1 XII 1815-29 XI 1830), w: „Miesięcznik Heraldyczny”, nr. 5, r. IX, Warszawa, sierpień 1930, s. 97.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003.
  • Karpińska Małgorzata, Senatorowie, posłowie i deputowani Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, Warszawa 2002.
  • Lenczewski Tomasz, Genealogie rodów utytułowanych w Polsce, t. 1, Warszawa 1996-1997, s. 207-208.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]