Aleksander Medyceusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Medyceusz
ilustracja
książę Florencji
Okres od 1532
do 1537
Poprzednik Hipolit Medyceusz
Następca Kosma Medyceusz
Dane biograficzne
Dynastia Medyceusze
Data urodzenia 1510
Data śmierci 6 stycznia 1537
Ojciec Klemens VII lub
Wawrzyniec Medyceusz
Matka nieznana
Żona Małgorzata Parmeńska
Dzieci Juliusz, Julia i Porcja

Aleksander Medyceusz, wł. Alessandro de' Medici (ur. w 1510, zm. 6 stycznia 1537 we Florencji) – książę Florencji w latach 1532-1537[1]. Prawdopodobnie nieślubny syn Klemensa VII.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Istniało podejrzenie, że Aleksander Medyceusz był nieślubnym dzieckiem Klemensa VII i czarnoskórej niewolnicy[2][3]. Historyk i znawca Medyceuszy, Alfred von Reumont, obalał ten pogląd[2]. Kardynał Gasparo Contarini twierdził, że Aleksander był synem Wawrzyńca Medyceusza[2]. Współcześni badacze przychylają się jednak do tezy, że Aleksander faktycznie był synem papieża, a następnie został adoptowany przez Wawrzyńca II[1][4].

W 1522 roku został mianowany władcą Penne i Leonessy[1]. Z rekomendacji papieża był gubernatorem Florencji od 30 lipca 1524 do 16 maja 1527[1]. 1 maja 1532 został suwerennym władcą Florencji[1]. Władzę dzielił tam ze swoim kuzynem Hipolitem, prowadząc rządy twardej ręki[5]. W 1535 Hipolit zmarł na skutek gorączki lub trucizny podanej najprawdopodobniej przez Aleksandra[5].

W 1536 roku Aleksander poślubił Małgorzatę Parmeńską, z którą nie doczekał się potomstwa[1]. Miał jednak troje nieślubnych dzieci:

  • Juliusza (1533-1600) – rycerza Zakonu św. Stefana[1],
  • Julię (zm. po 1588) – żonę Franciszka Cantelma (hrabiego Alvito) i Bernarda Medyceusza (księcia Ottaiano)[1],
  • Porcję (ur. 1538) – ksienię zakonu św. Klemensa we Florencji[1].

Rok po ślubie, ze względu na okrucieństwo w sprawowaniu rządów, Aleksander został zamordowany przez swojego dalekiego kuzyna, Wawrzyńca Medyceusza[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Florence (Medici): Alessandro de' Medici (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2013-06-17].
  2. a b c Ludwig von Pastor: The history of the popes, from the close of the middle ages. T. IX. Londyn: Kegan Paul, Trench, Trubner, Co & Ltd., 1910, s. 248.
  3. Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. VIII. Londyn: George Bell & Sons, 1902, s. 666. (ang.)
  4. George L. Williams: Papal Genealogy: The Families And Descendants Of The Popes. McFarland Company Inc., 1998, s. 74. ISBN 0-7864-2071-5.
  5. a b c Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. VIII. Londyn: George Bell & Sons, 1902, s. 696-697. (ang.)