Alex Higgins

Alex Higgins

Alex Higgins w 2008 roku
Pseudonim	Hurricane
Data i miejsce urodzenia	18 marca 1949 Belfast
Data i miejsce śmierci	24 lipca 2010 Belfast
Gra zawodowa	1971–1997, 2005–2006
Najwyższy ranking	2 (przez 2 sezony)
Najwyższy break	147
Breaki 100+ pkt.	82
Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe	1
Nierankingowe	21
Mistrz świata	2 – 1972, 1982
Masters	2 – 1978, 1981
Strona internetowa

Alex Higgins, właśc. Alexander Gordon Higgins (ur. 18 marca 1949 w Belfaście, zm. 24 lipca 2010 tamże) – północnoirlandzki snookerzysta.

Wyróżniał się dynamicznym stylem i zaskakiwał skutecznością trudnych rozwiązań. Dwukrotnie był mistrzem świata w snookerze, a w latach 1976–1977 i 1982–1983 był wiceliderem światowego rankingu.

Życiorys

Urodził się w Belfaście. Miał trzy siostry. W dzieciństwie zarabiał drobne sumy pieniędzy, prowadząc wyniki meczów w lokalnym klubie snookerowym „The Jampot”. Pomimo dużego zainteresowania snookerem miał dobre wyniki w szkole. Mając 11 lat zaczął grać w snookera, ale marzył też o karierze dżokeja. Kiedy się to nie udało, skupił się na grze na zielonym suknie. Obserwując innych graczy, zdobywał doświadczenie w grze, które przełożyło się później na jego pierwsze sukcesy. W 1968 zdobył mistrzostwo Irlandii i Irlandii Północnej w snookerze w kategorii amatorów.

W 1971 został zawodowym snookerzystą. Już niespełna rok później, w 1972 roku, w swoim debiucie w snookerowych Mistrzostwach świata, zdobył tytuł Mistrza świata po finałowym sukcesie nad Johnem Spencerem 37:32. Dzięki temu sukcesowi stał się najmłodszym zdobywcą tytułu Mistrza świata, aż do czasu, kiedy po tytuł w 1990 roku sięgnął 21-letni wówczas Stephen Hendry. W kolejnych latach odpadał wcześniej z turnieju mistrzowskiego: w 1973 i 1975 w półfinale, w 1974 w ćwierćfinale. W 1976 ponownie awansował do finału, gdzie przegrał z Rayem Reardonem. Po porażkach już w pierwszych rundach w dwóch kolejnych latach w 1979 nieznacznie przegrał w ćwierćfinale z późniejszym mistrzem Terrym Griffithsem. W 1980 ponownie zagrał w finale, tym razem przegrywając z Cliffem Thorburnem. W 1982 po raz drugi został mistrzem świata, w finale rewanżując się Reardonowi (wygrywając 18-15). Do historii przeszedł również półfinał z tych mistrzostw z Jimmym White'em, uchodzący za jeden z najlepszych pojedynków w historii turniejów o mistrzostwo świata.

W 1990 – po kolejnej przegranej walce o tytuł mistrza świata – ogłosił, że przechodzi na emeryturę, twierdząc przy tym, że snooker jest najbardziej skorumpowaną grą na świecie. Składając to oświadczenie, uderzył rzekomo rzecznika prasowego, co w połączeniu z groźbami pod adresem Dennisa Taylora spowodowało, że został wykluczony z rozgrywek na kolejny sezon. W późniejszych latach nie udało mu się powrócić na szczyty listy rankingowej i jego kariera powoli wygasła.

Higgins był nałogowym palaczem. W 1997 zdiagnozowano u niego raka gardła. Pomimo postępującej choroby wciąż występował w imprezach krajowych. Problemy zdrowotne nie były u Higginsa rzadkością. Przeszedł między innymi radioterapię, która pomogła częściowo wygrać walkę z nowotworem gardła. Niestety leczenie doprowadziło do utraty zębów, a w konsekwencji pojawiły się problemy wynikające ze stosowania nieregularnej i niepełnowartościowej diety. W krótkim czasie organizm Higginsa stał się zbyt słaby, żeby móc poddać się koniecznej operacji.

Jednym z jego ostatnich profesjonalnych występów był udział w Mistrzostwach Irlandii 2007, które jednak zakończył w swoim pierwszym meczu po porażce z Fergalem O’Brienem 5:0.

W 2007 roku opublikował autobiografię pod tytułem „From the Eye of the Hurricane: My Story” („W oku cyklonu: moja historia”).

Zmarł 24 lipca 2010. Ostateczną przyczyną śmierci Aleksa Higginsa był głód.

Alex Higgins miał córkę Lauren i syna Jordana.

Występy w turniejach w karierze

Historia pozycji rankingowych

Sezon	1971 /72	1972 /73	1973 /74	1974 /75	1975 /76	1976 /77	1977 /78	1978 /79	1979 /80	1980 /81	1981 /82	1982 /83	1983 /84	1984 /85	1985 /86	1986 /87	1987 /88	1988 /89	1989 /90	1990 /91	1991 /92	1992 /93	1993 /94	1994 /95	1995 /96	1996 /97	1997 /98	Przypisy
Ranking	brak systemu rankingowego					2	5	7	11	4	11	2	5	9	9	6	9	17	24	97	120	72	61	48	51	99	156

Turnieje rankingowe

Turniej	1971 /72	1972 /73	1973 /74	1974 /75	1975 /76	1976 /77	1977 /78		1978 /79	1979 /80	1980 /81	1981 /82	1982 /83	1983 /84	1984 /85	1985 /86	1986 /87	1987 /88	1988 /89	1989 /90	1990 /91	1991 /92	1992 /93	1993 /94	1994 /95	1995 /96	1996 /97	1997 /98
Hong Kong Open	nie rozegrano									A	A	A	RR	QF	A	1R	A	SF	NH	3R	nie rozegrano					NR	NR	NH
Grand Prix	nie rozegrano												2R	1R	2R	3R	3R	A	F	2R	A	LQ	LQ	1R	LQ	LQ	LQ	A
Canadian Masters	nie rozegrano			SF	W	F	W		SF	SF	SF	nie rozegrano				A	SF	A	LQ	nie rozegrano
Asian Classic	nie rozegrano																		NR	QF	WD	3R	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	NH
European Open	nie rozegrano																		2R	2R	WD	LQ	1R	LQ	LQ	LQ	LQ	NH
UK Championship	nie rozegrano						SF		SF	QF	F	QF	F	W	F	3R	SF	2R	2R	2R	A	1R	1R	1R	3R	LQ	LQ	A
German Open	nie rozegrano																									LQ	WD	A
Welsh Open	nie rozegrano																					LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	A
International Open	nie rozegrano											SF	2R	1R	QF	3R	2R	A	1R	1R	nie rozegrano		LQ	1R	LQ	LQ	LQ	A
Strachan Open	nie rozegrano																					LQ	MR	NR	nie rozegrano
Thailand Open	nie rozegrano													A				nie rozegrano		2R	WD	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	WD	A
Classic	nie rozegrano									F	QF	SF	1R	2R	2R	QF	2R	3R	2R	2R	A	LQ	nie rozegrano
British Open	nie rozegrano									W	RR	RR	RR	RR	SF	SF	1R	1R	2R	F	A	LQ	1R	LQ	1R	LQ	LQ	A
World Championship (Ranking from 1974)	W	SF	QF	SF	F	1R	1R		QF	F	2R	W	SF	1R	2R	2R	2R	1R	LQ	1R	A	LQ	LQ	1R	LQ	LQ	LQ	WD

Turnieje nierankingowe

Turniej	1971 /72	1972 /73	1973 /74	1974 /75	1975 /76	1976 /77	1977 /78		1978 /79	1979 /80	1980 /81	1981 /82	1982 /83	1983 /84	1984 /85	1985 /86	1986 /87	1987 /88	1988 /89	1989 /90	1990 /91	1991 /92	1992 /93	1993 /94	1994 /95	1995 /96	1996 /97	1997 /98
Park Drive 2000 (Spring)	F	nie rozegrano
Park Drive 2000 (Autumn)	A	F	nie rozegrano
Men of the Midlands	W	W	nie rozegrano
Norwich Union Open	nie rozegrano		SF	SF	nie rozegrano
Watney Open	nie rozegrano			W	nie rozegrano
Scottish Masters	nie rozegrano											SF	F	SF	SF	QF	F	QF	NH	A	A	A	A	A	A	A	A	A
The Masters	nie rozegrano			QF	QF	SF	W		F	F	W	SF	1R	QF	QF	1R	F	QF	A	WR	A	LQ	LQ	LQ	A	LQ	A	A
Irish Masters	nie rozegrano			F	F	W	SF		SF	SF	SF	SF	SF	SF	F	1R	1R	SF	W	QF	A	1R	A	A	A	A	A	A
European League	nie rozegrano													RR	nie rozegrano		A	A	RR	A	A	A	A	A	A	A	A	A
Pontins Professional	nie rozegrano		A	A	A	A	RR		A	A	A	QF	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A
Canadian Club Masters	nie rozegrano				W	nie rozegrano
World Matchplay Championship	nie rozegrano					QF	nie rozegrano
Dry Blackthorn Cup	nie rozegrano						F		nie rozegrano
Holsten Lager International	nie rozegrano								SF	nie rozegrano
Forward Chemicals Tournament	nie rozegrano								RR	nie rozegrano
Padmore Super Crystalate	nie rozegrano									W	nie rozegrano
Pontins Camber Sands	nie rozegrano									W	nie rozegrano
Champion of Champions	nie rozegrano								F	NH	RR	nie rozegrano
Northern Ireland Classic	nie rozegrano											QF	nie rozegrano
Highland Masters	nie rozegrano											SF	nie rozegrano
Tolly Cobbold Classic	nie rozegrano								W	W	SF	A	QF	A	nie rozegrano
KitKat Break for World Champions	nie rozegrano															SF	nie rozegrano
Pot Black	A	RR	A	A	A	A	RR		A	A	RR	RR	RR	1R	A	1R	nie rozegrano						A	A	A	nie rozegrano
Belgian Classic	nie rozegrano															SF	nie rozegrano
Carlsberg Challenge	nie rozegrano														SF	F	SF	A	A	nie rozegrano
Kent Cup	nie rozegrano																A	QF	A	A	A	NH	A	nie rozegrano
Hong Kong Gold Cup	nie rozegrano																			F	nie rozegrano
International League	nie rozegrano																			RR	nie rozegrano
World Seniors Championship	nie rozegrano																					1R	nie rozegrano
Irish Professional Championship	W	nie rozegrano					W	W	W	F	A	F	W	NH	F	F	WD	QF	W	nie rozegrano		A	QF	nie rozegrano
Tenball	nie rozegrano																								QF	nie rozegrano

Legenda tabeli wyników
LQ	odpadnięcie w kwalifikacjach	#R	odpadnięcie we wczesnej fazie turnieju (WR = runda dzikich kart, RR = faza grupowa)	QF	przegrana w ćwierćfinale
SF	przegrana w półfinale	F	przegrana w finale	W	zwycięstwo
DNQ	nie zakwalifikował/a się	A	nie brał/a udziału	WD	zrezygnował/a w trakcie turnieju
Legenda oznaczeń w tabelach wyników
NH / Nie roz.		Turniej nie odbył się.
NR / Nie-rank.		Turniej nie był zaliczany jako rankingowy.
R / Rank.		Turniej był zaliczany jako rankingowy.
MR / Minor-Rank.		Turniej był zaliczany jako minor ranking.

Osiągnięcia

W latach 1985–1987 prowadził drużynę Irlandii Północnej do sukcesów w Pucharze Świata. Inne sukcesy:

• Benson & Hedges Masters 1978, 1981,
• Benson & Hedges Irish Masters 1989,
• Coral UK 1983,
• British Gold Cup 1980,
• zawodowe mistrzostwo Irlandii 1972, 1978, 1979, 1983, 1989.

Bibliografia

• Ron Florax: Profil na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
• Profil na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
• Profil na stronie azbilliards.com. AZBilliards.com. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).