Alex Manninger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alex Manninger
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Alexander Manninger
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1977
Salzburg
Wzrost 189 cm
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
1984–1995 SV Salzburg
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1995–1996 SV Salzburg 1 (0)
1995 Vorwärts Steyr (wyp.) 5 (0)
1996–1997 Grazer 24 (0)
1997–2002 Arsenal 30 (0)
2001–2002 ACF Fiorentina (wyp.) 24 (0)
2002 RCD Espanyol 0 (0)
2003 Torino FC 3 (0)
2003–2005 Bologna FC 0 (0)
2004–2005 Siena (wyp.) 19 (0)
2005–2006 Red Bull Salzburg 16 (0)
2006–2008 Siena 64 (0)
2008 Red Bull Salzburg 0 (0)
2008 Udinese Calcio 0 (0)
2008–2012 Juventus F.C. 27 (0)
2012–2016 FC Augsburg 34 (0)
2016–2017 Liverpool 0 (0)
W sumie: 247 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1999–2009  Austria 33 (0)

Alexander Manninger (ur. 4 czerwca 1977 w Salzburgu) – austriacki piłkarz występujący na pozycji bramkarza. Były reprezentant Austrii.

Kluby austriackie[edytuj | edytuj kod]

Manninger jest wychowankiem klubu Austria Salzburg, w sezonie 1995/1996 był na wypożyczeniu w pierwszoligowym SK Vorwärts Steyr. W I lidze zadebiutował meczem z Grazer AK. Dobra postawa w tym meczu zadecydowała, że 19-letni Manninger latem 1996 przeszedł do tego klubu. Po kontuzji podstawowego bramkarza Franka Almera, Alex zadebiutował w meczach Pucharu UEFA z Interem Mediolan. Na stadionie Giuseppe Meazzy Grazer przegrał 1:0, w Kapfenbergu wygrał 1:0 i w ostateczności o wygranej decydowały rzuty karne, w których GAK przegrał 5:3, zaś Manninger nie obronił żadnej jedenastki. Od tego czasu był podstawowym bramkarzem w klubie.

Arsenal[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1997 Manninger został ściągnięty do Arsenalu jako zmiennik Davida Seamana. Został tym samym pierwszym austriackim piłkarzem, który zagrał w Premier League. W swoim pierwszym sezonie Manninger wobec kontuzji Seamana zastępował go w meczach ligowych. Nie puścił bramki przez 6 kolejnych meczów, czym wyrównał rekord Jimmy’iego Ashcrofta. Został również wybrany najlepszym piłkarzem miesiąca w marcu 1998.

Po zakupie Richarda Wrighta, Manninger wolał zostać wypożyczony do Fiorentiny niż być trzecim bramkarzem Arsenalu. Przez cztery lata gry w Anglii zagrał w 64 meczach: 39 ligowych, 17 pucharowych i 8 Ligi Mistrzów. Z klubem zdobył również w roku 1998 mistrzostwo Anglii i jej puchar.

Serie A[edytuj | edytuj kod]

W Serie A zadebiutował w barwach Fiorentiny przegranym 4:1 meczem z US Lecce. Łącznie w barwach klubu z Florencji zagrał 24 mecze. Po jej degradacji do Serie C2, w lipcu 2002 Manninger przeszedł za 960 tysięcy funtów do Espanyolu Barcelona. W barwach katalońskiego klubu nie rozegrał żadnego ligowego meczu i już w styczniu 2003, 25-letni bramkarz wrócił do Włoch, by reprezentować barwy Torino FC W czerwcu tego samego roku przeszedł do Bolonii, gdzie przez rok nie zagrał w żadnym meczu ligowym, a w 2004 został wypożyczony do AC Siena. Po roku gry w Toskanii powrócił do swego pierwszego klubu Red Bull Salzburg.

W sezonie 2005/2006 zagrał w 16 ligowych meczach, zaś w 2006 powrócił w ramach dwuletniego wypożyczenia do AC Siena. Jako podstawowy golkiper zagrał w barwach Bianconerich 64 mecze. Po zakończeniu wypożyczenia w 2008 przeszedł do Udinese Calcio, by już po kilku tygodniach przejść do Juventusu. Został drugim bramkarzem pozyskanym w lecie 2008 przez turyński klub, po Antonio Chimentim, również z Udinese.

Wobec kontuzji Gianluigiego Buffona Manninger zagrał do 22 marca 2009 w barwach Juventusu 15 meczów w Serie A i 4 w Lidze Mistrzów.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Austrii Manninger zadebiutował w wieku 22 lat w towarzyskim meczu ze Szwecją w sierpniu 1999. Do 2002 był zmiennikiem Franza Wohlfahrta, od 2002 walczy o miejsce w pierwszym składzie z Jürgenem Macho i Helge Payerem. Został powołany na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008, gdzie był rezerwowym bramkarzem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]