Alfons XI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfons XI
król Kastylii i Leónu
ilustracja
Król Kastylii i Leónu
Okres panowania od 1312
do 1350
Poprzednik Ferdynand IV Pozwany
Następca Piotr I Okrutny
Dane biograficzne
Dynastia burgundzka
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1311
Salamanka
Data i miejsce śmierci 26 marca 1350
Gibraltar
Ojciec Ferdynand IV Pozwany
Matka Konstancja Portugalska
Żona Maria Portugalska
Eleonora de Guzman
Dzieci Ferdynand
Piotr I Okrutny
Piotr Alfons
Sancho Alfons
Henryk II Trastamara
Fadrique Alfonso de Castilla
Ferdynand Alfons
Tello
Jan
Sancho
Piotr
Joanna

Alfons XI (hiszp. Alfonso XI, ur. 13 sierpnia 1311 w Salamance, zm. 26 marca 1350 w Gibraltarze) – król Kastylii i Leónu w latach 1312-1350.

Był czwartym synem króla Ferdynanda IV i jego żony Konstancji Portugalskiej.

Śmierć młodego króla Ferdynanda IV zmusiła jego matkę Marię de Molina do pokierowania losami królestwa, tym razem w imieniu wnuka i z pomocą drugiego syna i szwagra. Gdy wszystkich zabrakło, Alfons liczył zaledwie 10 lat i wydawał się, że królestwo się rozpadnie. Tak się nie stało dzięki społeczeństwu przywiązanemu do państwa kastylijskiego i dziedzicznej monarchii.

Alfons ożenił się w 1325 z Konstancją Manuel, którą szybko odprawił. Powtórnie ożenił się w 1326 z Marią Portugalską, córką Alfonsa IV Dzielnego. Jednak jego prawdziwą miłością była kochanka - Eleonora de Guzman.

W 1325 Alfons XI przejął osobiste rządy, a następnie w krwawy sposób rozprawił się ze wszystkimi, którzy w jego imieniu sprawowali do tej pory władzę. Dla wzmocnienia państwa Alfons XI przeprowadził cały szereg reform prawnych poczynając od uznania procedur prawa rzymskiego za obowiązujące w królestwie. Zamki znajdujące się w posiadaniu możnych miały podlegać królewskiej kontroli, ustanowiono funkcję sędziów królewskich obejmującą cały kraj oraz wprowadzono nowy podatek od sprzedaży (alcabala).

Reformy te wzmocniły państwo i podniosły jego prestiż, jednocześnie wywołując zaniepokojenie władców Grenady, którzy przy pomocy oddziałów marokańskich zaatakowali tereny należące do królestwa Kastylii i Leónu, zdobywając w 1333 Gibraltar. Następnie zawarto 6-letni rozejm, po którym walki zostały wznowione. Siły Alfonsa XI i Alfonsa IV Portugalskiego wyruszyły na pomoc oblężonej Tarifie. Do spotkania z wojskami merynidzkiego władcy Abu al-Hassana Alego I doszło nad Rio Salado pod Tarifą, gdzie wojska chrześcijańskie pobiły Maurów. Następnie Alfons podjął oblężenie Algeciras, które poddało się w 1344, oraz Gibraltaru, podczas którego wybuchła wśród oddziałów chrześcijańskich wielka zaraza (czarna ospa), której ofiarą stał się też król.

Nazywany był Mścicielem lub Nieprzejednanym ze względu na zajadłość, z jakim tępił anarchię możnych, Alfonsem z Rio Salado ((hiszp. Alfonso de Rio Salado) na pamiątkę zwycięskiej bitwy z Maurami, spotyka się również przydomek Szlachetny (hiszp. El Noble) lub Prawodawca (hiszp. El Justiciero).

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

1. Z małżeństwa z Marią Portugalską miał 2 synów:

2. Ze związku z Eleonorą de Guzman miał 10 dzieci, w tym 9 synów i 1 córkę: