Pelayo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pelayo
ilustracja
Król Asturii
Okres panowania od 718
do 737
Poprzednik brak
Następca Favila
Dane biograficzne
Data urodzenia 690
Data śmierci 737
Ojciec Fafila
Żona Gaudiosa
Dzieci Favila
Ermesinda

Pelayo, Pelagiusz (zm. 737 w Cangas de Onís) – wizygocki wódz, który zapoczątkował rekonkwistę, pierwszy król Asturii.

Życiorys[edytuj]

Syn wizygockiego księcia Fafili. Był krewnym króla Wizygotów, Roderyka.

Podczas najazdu Maurów na Półwysep Iberyjski służył w królewskiej straży. W 711 r. był uczestnikiem bitwy pod Jerez de la Frontera, podczas której Wizygoci zostali doszczętnie rozbici.

Po upadku państwa wizygockiego w Hiszpanii Pelagiuszowi udało się zebrać resztki armii i schronić w północnej części kraju, skąd kontynuował walkę. Odmówił płacenia trybutu najeźdźcom i zaczął jednoczyć miejscową ludność organizując z niej oddziały zbrojne. W górach Asturii wzniecił powstanie przeciwko muzułmanom, które przerodziło się w wojnę o niepodległość kraju – rekonkwistę. W 718 roku został ogłoszony przez chrześcijan z Galicji królem. Na oswobodzonym terytorium zorganizował państwo z siedzibą władzy w Cangas de Onis.

W 722 (lub 718[1]) roku na czele swoich oddziałów pokonał w bitwie pod Covadongą Maurów zmuszając ich do opuszczenia Asturii.

Przed śmiercią uczynił swoim następcą syna, Favilę. Pochowany został w sanktuarium w Covadonga.

Przypisy

  1. Tadeusz Miłkowski, Paweł Machcewicz: Historia Hiszpanii. Wyd. I. Wrocław: Ossolineum, 1998, s. 60. ISBN 83-04-04403-X.

Bibliografia[edytuj]