Andrzej Kraszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Kraszewski
Andrzej Kraszewski Minister of Environment 01.jpg
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1948
Gdynia
Minister środowiska
Okres od 2 lutego 2010
do 18 listopada 2011
Przynależność polityczna bezpartyjny (z rekomendacji PO)
Poprzednik Maciej Nowicki
Następca Marcin Korolec
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Pro Memoria

Andrzej Kazimierz Kraszewski (ur. 27 czerwca 1948 w Gdyni) – polski naukowiec, wykładowca akademicki, doktor habilitowany, profesor Politechniki Warszawskiej. Od 2010 do 2011 minister środowiska. Syn Kazimierza Kraszewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent VII LO im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. Studia ukończył na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej w 1983, przedstawiając pracę pt. Własności eksploatacyjne modeli matematycznych jakości wody w rzekach. W 2000 na tej samej uczelni uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie inżynierii środowiska, w specjalności ochrona zasobów wodnych. Zajmuje stanowisko profesora nadzwyczajnego Politechniki Warszawskiej, pracuje na Wydziale Inżynierii Środowiska, gdzie do 1 lutego 2010 pełnił funkcję kierownika Zakładu Informatyki i Badań Jakości Środowiska[1].

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Jest specjalistą w zakresie oddziaływania przedsięwzięć infrastrukturalnych na środowisko. Prowadził badania poświęcone metodologii ocen oddziaływania na środowisko, oddziaływania transportu na środowisko i roli konfliktu w podejmowaniu decyzji. Zajmował się również analizą ryzyka, teorią identyfikacji modeli matematycznych systemów środowiska, budową modeli prognostycznych, informatyką środowiska i systemami informacji o środowisku.

Jest autorem licznych prac naukowych, głównie z zakresu oddziaływania zanieczyszczeń środowiska na ekosystemy i na zdrowie człowieka. Opublikował monografię Identyfikacja systemów jakości wody w rzekach, jest autorem modeli matematycznych dotąd używanych do zarządzania ochroną środowiska wodnego. Publikował na temat oddziaływania transportu na środowisko, a zwłaszcza na zdrowie człowieka[1]. Autor kilkudziesięciu artykułów, referatów i raportów, 3 monografii, 5 wdrożonych opracowań w przemyśle i w administracji publicznej.

Działalność zawodowa i publiczna[edytuj | edytuj kod]

Pełnił funkcje doradcy Ministra Środowiska, eksperta sejmowej Komisji Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa i wiceprzewodniczącego Konwencji Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ ds. ocen oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym. Był przewodniczącym Krajowej Komisji Ocen Oddziaływania na Środowisko oraz społecznym doradcą pełnomocnika rządu ds. polskiej energetyki jądrowej. Powołano go w skład rady nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej[2]. Był ekspertem Polskiej Izby Ekologii i rzeczoznawcą w zakresie ocen oddziaływania na środowisko[3]. Pełnił funkcję mediatora m.in. w konfliktach dotyczących składowisk odpadów i lokalizacji obwodnic. Był moderatorem tzw. okrągłego stołu w sprawie obwodnicy Augustowa (Dolina Rospudy) i Warszawskiego Okrągłego Stołu Odpadowego.

2 lutego 2010 został powołany na stanowisko ministra środowiska w pierwszym rządzie Donalda Tuska w miejsce Macieja Nowickiego, którego odwołano poprzedniego dnia[4]. Stanowisko to zajmował do 18 listopada 2011. W 2014 był doradcą ministra środowiska Macieja Grabowskiego.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Lubiński W., Badyda A., Płusa T., Kraszewski A., Emeryk A., The Influence of Air Pollution on Respiratory Symptoms and Pulmonary Function Test Results in Inhabitants of Warsaw, Polish J. Environ. Stud. Vol. 15 No 2b, 2006, ss. 408–412.
  • Kraszewski A., Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny – problemem współczesnego świata. Program edukacyjny – poradnik dla nauczyciela, ElektroEko S.A., Warszawa 2007, 46 str.
  • Kraszewski A., Kraszewski M., Identification of Indicators to Assess the Implementation of the White Paper on European Transport Policy, The Regional Environmental Center for Central and Eastern Europe (REC), Szentendre, lipiec 2004.
  • Kraszewski A., Urban Public Transport State in Capital Cities of CEE Region. Technical Summary, [w:] Next Stop: Sustainable Transport, Krzywkowska G. (ed.), The Regional Environmental Center for Central and Eastern Europe (REC), Szentendre, sierpień 2004, ss. 9–20.
  • Kraszewski A., Wawrzonek R. Zbieranie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego w Polsce – Analiza stanu aktualnego i prognoza na lata 2006–2008, Ministerstwo Środowiska, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Warszawa, grudzień 2005.
  • Kraszewski A., Jak to zrobić w Polsce? Studium wykonalności Systemu Zbiórki i Przetwarzania Odpadów Zużytego Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego, First Polish Norwegian WEEE Cluster Meeting, Pułtusk, 29–30 listopada 2004.
  • Kraszewski A., Ekoinfonet – Information System for State Monitoring of Environment in Poland. Proceedings of the 16-th Conference Informatics for Environmental Protection, Pillmann W., Tochtermann K. (eds.), Wiedeń, 25–27 września 2002, ss.117–124.
  • Kraszewski A., Identyfikacja systemów jakości wody w rzekach, Oficyna Wydawnicza PW, Warszawa 1999.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Andrzej Kraszewski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2 marca 2010].
  2. Sprawozdanie z działalności Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w 2008 roku. mos.gov.pl. [dostęp 2 marca 2010].
  3. Eksperci Polskiej Izby Ekologii. pie.pl. [dostęp 2 marca 2010].
  4. Zmiany w składzie Rady Ministrów. prezydent.pl, 1 lutego 2010. [dostęp 2 marca 2010].
  5. M.P. z 2013 r. poz. 462
  6. Leśnicy odznaczeni medalami Pro Memoria. lasy.gov.pl, 7 października 2010. [dostęp 4 czerwca 2013].