Andrzej Papierz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Papierz
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1966
Frampol
Dyrektor Instytutu Polskiego w Sofii
Okres od 2001
do 2006
Poprzednik Iwona Frączek
Następca Anna Pachla
Ambasador RP w Bułgarii
Okres od 2007
do 2010
Poprzednik Sławomir Dąbrowa
Następca Leszek Hensel
Konsul Generalny RP w Ałmaty
Okres od 2013
do 2016
Poprzednik Wiesław Osuchowski
Następca Radosław Gruk
Konsul Generalny RP w Stambule
Okres od 2017
do 2018
Poprzednik Grzegorz Michalski
Następca Joanna Pilecka
Podsekretarz Stanu w MSZ
Okres od 3 kwietnia 2018
do 21 października 2018
Dyrektor generalny służby zagranicznej
Okres od 22 października 2018
do 13 kwietnia 2021
Poprzednik Maciej Szymański
Następca Maciej Karasiński
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Gwiazda Afganistanu Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Medal „Pro Patria” Medal „Za Zasługi dla Polaków w Kazachstanie”

Andrzej Papierz (ur. 21 listopada 1966 we Frampolu) – polski dziennikarz i dyplomata. W 2018 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych; ambasador RP w Bułgarii (2007–2010), konsul generalny w Ałmaty (2013–2016) i Stambule (2017–2018).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył liceum w Szczecinie[1]. W 1985 rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim (pracę magisterską obronił w 1999)[2]. W czasie studiów był członkiem działającej w podziemiu Krajowej Komisji Koordynacyjnej Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Działał jednocześnie w podziemnych strukturach „Solidarności” oraz był współpracownikiem organizacji Wolność i Pokój. Organizował kolportaż wydawnictw podziemnych oraz jawną sprzedaż wydawnictw niezależnych na UW. Za swoją działalność był wielokrotnie zatrzymywany.

W 1989 był członkiem Warszawskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. W 1990 rozpoczął pracę dziennikarza w Tygodniku Solidarność. W latach 1991–1993 był zatrudniony jako analityk w Urzędzie Ochrony Państwa, gdzie przygotowywał opracowania dotyczące sytuacji politycznej po upadku Związku Radzieckiego.

W 1993 powrócił do zawodu dziennikarza. Początkowo pracował w Polskim Radiu, a następnie w dziale informacji Telewizji Polsat, w dziale zagranicznym dziennika „Życie”, telewizji RTL 7, oraz w redakcji programu Puls dnia w Telewizji Polskiej. Był korespondentem zagranicznym w Rosji i na Kaukazie. Pisał reportaże i artykuły o sytuacji w Czeczenii. W 1993 był jednym z założycieli Ligi Republikańskiej.

Od 1998 pełnił funkcję zastępcy dyrektora, a od 2000 dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu. W latach 2001–2006 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Polskiego w Sofii. Po powrocie do kraju został na krótko mianowany dyrektorem Biura Kadr i Szkolenia MSZ.

W 2006 uzyskał stopień ambasadora tytularnego. W latach 2007–2010 był ambasadorem RP w Bułgarii[3], a następnie ambasadorem tytularnym w Ambasadzie RP w Kabulu, starszym doradcą dowodzących Polskim Kontyngentem Wojskowym w prowincji Ghazni (w ramach Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa), konsulem generalnym RP w Ałmaty (2013–2016) oraz w Stambule (2017–2018)[4].

3 kwietnia 2018 powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[5][6]. 21 października 2018 został odwołany ze stanowiska. Nazajutrz objął stanowisko Dyrektora Generalnego Służby Zagranicznej[7]. Pracę na stanowisku zakończył 13 kwietnia 2021[8].

Jest żonaty, ma pięcioro dzieci[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ambasador z „Pobożniaka”, Prestiż Szczecin, 6 marca 2015 [dostęp 2021-03-06] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-23].
  2. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 646
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 lipca 2010 r. nr 110-16-2010 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2010 r. nr 55, poz. 754).
  4. Konsul Generalny RP w Ałmaty, 9 kwietnia 2016 [dostęp 2018-09-04] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-09].
  5. Andrzej Papierz nowym wiceszefem MSZ. fakty.interia.pl/, 03 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-03].
  6. Reforma MSZ. Dziedziczak i Parys odwołani. rp.pl, 03 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-03].
  7. Dyrektor Generalny Służby Zagranicznej – Andrzej Papierz, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-16].
  8. MSZ: nastąpiła zmiana na stanowisku Dyrektora Generalnego Służby Zagranicznej, wnp.pl, 14 kwietnia 2021 [dostęp 2021-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-15].
  9. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 kwietnia 2015 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2015 r. poz. 509).
  10. Tydzień Polski w Ałmaty w ramach obchodów 100. rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości, gov.pl, 30 kwietnia 2018.
  11. Odznaczenia z okazji Dnia Służby Zagranicznej. prezydent.pl, 2019-11-15. [dostęp 2019-11-17].
  12. Dowód wdzięczności za zaangażowanie. Andrzej Papierz i Radosław Gruk odznaczeni Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości, radiogdansk.pl, 5 marca 2021 [dostęp 2021-03-06] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]