Aleksander Juszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego działacza. Zobacz też: Aleksandr Juszkiewicz.
Aleksander Juszkiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1915
Zaczarna
Data i miejsce śmierci 24 września 1975
Warszawa
Członek Rady Państwa
Okres od 20 listopada 1952
do 20 lutego 1957
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Aleksandra Juszkiewicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Aleksander Juszkiewicz (ur. 26 lutego 1915 we wsi Zaczarna w gminie Chocieńczyce, zm. 24 września 1975 w Warszawie) – polski działacz ruchu ludowego, dyplomata, ekonomista, wiceprzewodniczący Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w 1951 roku[1]. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy i na Sejm PRL I kadencji, w latach 1952–1957 członek Rady Państwa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny chłopskiej. W późniejszym wieku (1956–1959) studiował w Szkole Głównej Służby Zagranicznej. Wieloletni członek partii ludowych, członek Stronnictwa Ludowego od 1944, następnie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Należał do władz stronnictw – w latach 1944–1949 członek Rady Naczelnej SL, w latach 1948–1949 zastępca sekretarza generalnego Naczelnego Komitetu Wykonawczego SL, w 1949 sekretarz NKW SL; w latach 1949–1973 członek NKW ZSL, w latach 1949–1956 członek Prezydium NKW, w latach 1949–1956 sekretarz NKW, w latach 1954–1956 wiceprzewodniczący Sekretariatu NKW, a w 1956 (lipiec-listopad) wiceprezes Naczelnego Komitetu ZSL. W latach 1947–1949 był sekretarzem Klubu Poselskiego SL w Sejmie Ustawodawczym. Poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy i na Sejm PRL I kadencji, w Sejmie I kadencji przewodniczący Komisji Rolnictwa (1955–1956)

Żołnierz wojny obronnej w rejonie Łęczycy i Kutna. Do maja 1940 w niewoli niemieckiej, skąd uciekł i przedostał się do Związku Radzieckiego. W 1943 współorganizator Związku Patriotów Polskich w Republice Komi następnie sekretarz Republikańskiego Zarządu ZPP, prezes Zarządu Obwodowego ZPP w Kursku, sekretarz generalny Zarządu Głównego ZPP w Moskwie. Od 1946 do 1947 pierwszy sekretarz, a potem radca ambasady RP w Moskwie. W 1944 oficer 1 Armii Wojska Polskiego od specjalnych zleceń.

W latach 1952–1957 członek Rady Państwa, w latach 1955–1957 sekretarz Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego (w latach 1952–1956 członek Prezydium OK FN). W latach 1957–1964 ambasador PRL w Bułgarii, w latach 1965–1971 ambasador RP w Finlandii. Od czerwca 1945 członek Komisji ds. repatriacji Polaków z ZSRR. Od 27 września 1949 przewodniczący Sekretariatu Centralnego Komitetu Jedności Ruchu Ludowego. W latach 1950–1956 sekretarz generalny Polskiego Towarzystwa Przyjaciół ONZ, pod koniec życia wiceprezes Towarzystwa „Polonia”.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C 2 Tuje m. 13).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Trybuna Robotnicza, nr 321 (2410), 13 grudnia 1951 roku, s. 1.
  2. M.P. z 1947 r. nr 36, poz. 294.
  3. M.P. z 1946 r. nr 25, poz. 42

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]