Edmund Zalewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edmund Zalewski
EdmundZalewski(1947).jpg
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1883
Pułtusk
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1962
Warszawa
Minister sprawiedliwości
Okres od 31 grudnia 1944
do 2 maja 1945
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Jan Czechowski
Następca Henryk Świątkowski
Minister kultury i sztuki
Okres od 2 maja 1945
do 28 czerwca 1945
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Wincenty Rzymowski
Następca Władysław Kowalski
Grób ministra Edmunda Zalewskiego na Starych Powązkach w Warszawie

Edmund Zalewski (ur. 14 listopada 1883 w Pułtusku, zm. 1 stycznia 1962 w Warszawie) – polski działacz spółdzielczy i polityk.

Urodził się w pułtuskiej rodzinie mieszczańskiej; rodzicami byli Andrzej Zalewski (1837–1908) i Ludwika z Henrykowskich (1848–1907). Studiował w Szkole Wawelberga i Rotwanda w Warszawie, następnie odbył studia malarskie m.in. w Warszawie, Paryżu i Moskwie.

W okresie I wojny związał się z ruchem spółdzielczym. Był członkiem PPS – Frakcji Rewolucyjnej, następnie PSL „Wyzwolenie”, od 1931 Stronnictwa Ludowego, a od 1949 należał do ZSL. Podczas wojny od 1942 był w Batalionach Chłopskich.

W latach 1944–1947 był posłem do Krajowej Rady Narodowej. Od 31 grudnia 1944 do 2 maja 1945 był ministrem sprawiedliwości, a następnie – do 28 czerwca 1945 – Ministrem Kultury i Sztuki w rządzie Edwarda Osóbki-Morawskiego. W latach 1945–1948 był posłem RP w Bułgarii.

Pochowany jest na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]