Angelus (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Angelus
Gatunek komedia poetycka
Data premiery 12 października 2001 (Polska)
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 106 min
Reżyseria Lech Majewski
Scenariusz Lech Majewski
Ireneusz Siwiński
Bronisław Maj
Główne role Jan Siodlaczek
Jacenty Jędrusik
Grzegorz Stasiak
Andrzej Mastalerz
Muzyka Lech Majewski
Józef Skrzek
Zdjęcia Adam Sikora
Scenografia Lech Majewski
Katarzyna Sobańska-Strzałkowska
Kostiumy Małgorzata Zacharska
Montaż Eliot Ems
Produkcja Henryk Romanowski
Filmcontract Ltd.
Dystrybucja SPInka
Hałda w Rydułtowach – miejsce akcji finałowej sceny filmu.

Angeluspolska komedia z 2001 roku w reżyserii Lecha Majewskiego. Film kręcono w Hucie Kościuszko (Chorzów), Murckach, Nikiszowcu, Rydułtowach i na stacji kolejowej w Bytomiu Bobrku. Okres zdjęciowy trwał od 23 sierpnia do 19 września 2000 roku. W tej komedii dialogi prowadzone są prawie w całości po śląsku.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Fabuła filmu w luźny sposób nawiązuje do historii Grupy Janowskiej, działającej na Śląsku.

Mistrz przekazuje proroctwo swoim uczniom, członkom gminy okultystycznej. Według niego po trzech znakach (wielka wojna, czerwona zaraza i wielki grzyb) danych ludzkości, w Ziemię uderzy śmiercionośny promień z Saturna. Wybucha II wojna światowa, następnie władzę w Polsce przejmują komuniści, wreszcie członkowie gminy dowiadują się o katastrofie, którą ma wywołać uderzenie promienia z Saturna. Lokalizują nawet miejsce uderzenia – Komitet PZPR. Namaszczony na następcę Mistrza Teofil wierzy, że świat może uratować ofiara niewinnego młodzieńca.

Głosy krytyków[edytuj | edytuj kod]

Koncepcja Angelusa opiera się na iskrzeniu przeciwieństw, napięcia wysokiego i niskiego, zderzeniu tonacji. Pracujący po ziemią górnicy zajmują się alchemią i spoglądają ku niebieskim sferom. Wysublimowane, ezoteryczne treści ze świętych ksiąg mistrz Teofil wypowiada gwarą.

— Magdalena Lebecka, Angelus[1]'

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 21. ISBN 978-83-60292-30-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]