Przejdź do zawartości

Huta „Kościuszko”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Huta „Kościuszko”
Ilustracja
Huta „Kościuszko” (2005)
Państwo

 Polska

Adres

41-500 Chorzów
ul. Metalowców 13

Data powstania

1802[1]

Forma prawna

spółka akcyjna

Nr KRS

0000109444

Zatrudnienie

140[2] (2010)

Dane finansowe
Kapitał zakładowy

1 000 000,00 zł

Położenie na mapie Chorzowa
Mapa konturowa Chorzowa, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Huta Kościuszko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Huta Kościuszko”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Huta Kościuszko”
Ziemia50°18′05″N 18°57′35″E/50,301389 18,959722

Huta „Kościuszko” Spółka Akcyjna w upadłości likwidacyjnej (dawniej niem. Königshütte = Huta Królewska; później Huta Piłsudski) – huta znajdująca się w Chorzowie (Królewska Huta). Jest jedną z najstarszych polskich hut żelaza. Powstała na przełomie XVIII i XIX wieku.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Początki huty „Kościuszko” sięgają 1797 roku, kiedy rozpoczęto roboty wstępne w celu założenia huty żelaza. Inicjatorem jej powstania był Friedrich Wilhelm von Reden, a zaprojektował ją szkocki inżynier John Baildon. W 1802 roku nastąpiło uruchomienie huty. W połowie XIX wieku produkcja surówki wynosiła 4,2 tys. ton, a zatrudnienie 580 osób. W listopadzie 2025 roku poinformowano, że Huta Królewska zakończy swoją działalność. Decyzję uzasadniono spadkiem opłacalności produkcji oraz koniecznością kosztownych modernizacji, których zakład nie był w stanie przeprowadzić[3].

Kalendarium

[edytuj | edytuj kod]
  • 1799 – zapadła decyzja o nadaniu nazwy Königshütte, czyli Huta Królewska, na cześć króla pruskiego. Król Fryderyk Wilhelm III przeznaczył na budowę huty 40 tysięcy talarów
  • 1802 – ukończono budowę huty, uruchomio pierwszy wielki piec, nazwany „Reden”[4] W grudniu tego samego roku uruchomiono drugi wielki piec – „Heinitz”[5]. Całkowity koszt budowy huty (dwa wielkie piece wraz z budynkami gospodarczymi) wyniósł 57439 talarów.
  • 1806 – ruszył trzeci wielki piec, pod nazwą „Weddling”
  • 1807 – rozpoczęto budowę huty cynku Lydognia. W roku 1810 wybudowano w hucie cynku piec 8-muflowy. Huta cynku Lydognia do 1889[6] (1899[7]) funkcjonowała na terenie Huty Królewskiej jako jeden z jej wydziałów.
  • 1818 – został uruchomiony czwarty wielki piec, nazwany „Gerhard”
  • 1819 – produkcja surówki wzrosła do 3053 ton
  • 1843 – wybudowanie wydziałów pudlingarni, walcowni i młotowni. Huta stała się zakładem produkującym gotowe wyroby walcowe, specjalizując się w wytwarzaniu szyn kolejowych
  • 1853–60 – rozbudowa huty o 4 nowe wielkie piece
  • 1862 – otwarcie wydziału walcowni szyn kolejowych
  • 1865 – otwarcie wydziału stalowni bessemerowskiej
  • 1868, 18 lipca – po wykupieniu huty przez hrabiego von Donnersmarcka utworzone zostało miasto pod nazwą Królewska Huta (formalnie od 1869 po otrzymaniu dekretu króla)
  • 1871 – Huta Królewska zostaje włączona do koncernu Zjednoczone Huty Królewska i Laura[1]
  • 1872 – kilkutygodniowy pobyt znanego berlińskiego malarza Adolpha von Menzela, podczas którego powstały szkice do późniejszego słynnego obrazu Eisenwalzwerk (Moderne Cyklopen), ukończonego w 1875
  • 1895 – na terenie huty powstaje fabryka wagonów (Waggonfabrik), które to zakłady stanowią zalążek przyszłych Zakładów Konstrukcji Stalowych „Konstal”
  • 1917 – otwarto Warsztaty Przetwórcze (późniejszy Konstal)
  • 1935 – następuje zmiana nazwy z Huta Królewska na Huta „Piłsudski
  • 1937 – zbudowano nowy wielki piec „A”, wizyta ministra przemysłu i handlu Antoniego Romana na terenie huty[8]
  • 1939–45 w czasie okupacji hitlerowskiej huta pod przywróconą nazwą „Königshütte” pracowała na potrzeby okupanta. Po wojnie hutę nazwano imieniem Tadeusza Kościuszki
  • 1998 – Huta Kościuszko została przekształcona z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną
  • 2000 – na bazie majątku Huty „Kościuszko” SA utworzono spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie Huta Królewska Sp. z o.o.[9], w skład której weszły walcownia-zgniatacz oraz walcownia duża
  • 2007 – Huta „Kościuszko” SA zbyła posiadane 48% udziałów Huty Królewskiej Sp. z o.o. firmie ArcelorMittal Poland, która stała się odtąd wyłącznym właścicielem Huty Królewskiej
  • 2010 – Ministerstwo Skarbu Państwa przewidziało prywatyzację Huty „Kościuszko” SA
  • 2025 – ArcelorMittal ogłasza zamknięcie huty.

Plener filmowy

[edytuj | edytuj kod]

W 2008 na obszarze huty kręcono zdjęcia do filmu fabularnego „Zgorszenie publiczne”. Producentem było Paisa Films, studio filmowe założone w 2005 roku przez Macieja Ślesickiego[10].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Huta Kościuszko, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-06-23].
  2. Prywatyzacja huty.
  3. Gigant kończy produkcję w polskiej hucie. Jest porozumienie [online], tvn24.pl, 28 listopada 2025 [dostęp 2025-12-01].
  4. Historia: Pierwsza kampania wielkiego pieca, nazwanego „Reden”, trwała zaledwie jedenaście tygodni. Na skutek zakłóceń technologicznych oraz technicznych w pracy maszyny parowej piec wygaszono.. [dostęp 2010-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-17)].
  5. Huta Kościuszko w Chorzowie.
  6. Huta „Kościuszko” S.A. [dostęp 2009-09-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-01)].
  7. Wydarzenia. [dostęp 2010-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-08-13)].
  8. Huta „Pisłsudski”.
  9. bip.gov.pl: Organizacja. [dostęp 2009-09-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-14)].
  10. Dziennik Zachodni: „Zgorszenie publiczne” na Śląsku. [dostęp 2008-08-01].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]