Anne Frank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anne Frank
hebr. אנה פרנק
Ilustracja
Portret Anne Frank
Imię i nazwisko Annelies Marie "Anne" Frank
Data i miejsce urodzenia 12 czerwca 1929
Frankfurt nad Menem (Niemcy)
Data i miejsce śmierci luty 1945
Bergen-Belsen
Narodowość żydowska
Muzeum artysty Dom Anny Frank
Ważne dzieła

Dziennik Anny Frank

Faksymile
Symboliczny grób Anne Frank i jej siostry Margot w Bergen-Belsen

Annelies Marie "Anne" Frank (hebr. אנה פרנק; ur. 12 czerwca 1929 we Frankfurcie nad Menem, zm. w lutym 1945 w Bergen-Belsen[1][2]) – żydowska dziewczyna, autorka dziennika, zmarła w obozie koncentracyjnym po ponad dwuletnim ukrywaniu się w Amsterdamie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po przejęciu władzy w Niemczech przez Hitlera przeniosła się wraz z rodziną do Amsterdamu. Prześladowania Żydów dotarły również do Holandii wraz z napaścią Niemiec na ten kraj w maju 1940. Anne i jej starsza siostra Margot Betti musiały przerwać naukę w szkole Montessori i przenieść się do liceum żydowskiego. W lipcu 1942 rodzina została zagrożona wywiezieniem do obozu koncentracyjnego; ojciec rodziny Otto Frank zorganizował wówczas z pomocą pracowników swojej firmy kryjówkę w dawnej oficynie. Frankowie mieszkali tam od 6 lipca 1942 do 4 sierpnia 1944[3].

Krótko wcześniej Anne otrzymała na 13. urodziny album, w którym rozpoczęła pisanie dziennika; żyjąc w ukryciu, w bardzo ciężkich warunkach, zawarła w nim i opisała wszystko co ją otaczało. Przemyślenia i poglądy zawarte w dzienniku ukazują bardzo wrażliwą, wchodzącą dopiero w życie dziewczynkę. Obserwuje ona cały otaczający ją świat zamknięty w niewielkim budynku – pracowni ojca. Pisząc nie rozczulała się nad sobą, nigdy zdaje się nie tracić nadziei. Mimo wszystko zdobywa się na takie oto myśli: "Nadal wierzę, że ludzie są z natury dobrzy". Często oddaje się marzeniom, wspomina beztroskie lata wczesnego dzieciństwa, nigdy nie traci nadziei na poprawę sytuacji. Pomimo traumatycznych wydarzeń jakie codziennie dotykały małą Annę, jej zapiski nie są pesymistyczne. Dziewczynka opisuje m.in. drobne sprzeczki między mieszkańcami kryjówki, codzienne smutki i radości oraz pojawiające się u niej samej pierwsze oznaki zainteresowania chłopcami.

Rzeźba przedstawiająca Annę Frank w Amsterdamie

Tragizm pamiętników Anne Frank podkreśla także tragiczny koniec historii młodej dziewczyny. 4 sierpnia 1944, po zadenuncjowaniu kryjówki Franków przez holenderskiego donosiciela, cała rodzina została przewieziona do obozu koncentracyjnego. W obozie zginęła najpierw matka, potem siostra. Anne Frank zmarła na tyfus w lutym 1945, krótko przed wyzwoleniem obozu Bergen-Belsen przez Brytyjczyków. Śmierć w obozie poniosło także kilka osób ukrywających się wraz z rodziną Frank w Amsterdamie.

Obóz przeżył ojciec. Pamiętnik Anne, przechowany przez Holenderkę Miep Gies, jedną z osób zaangażowanych w pomoc rodzinie Franków, został opublikowany po raz pierwszy przez Ottona Franka w 1947. W kolejnych latach historię Anne przetłumaczono na 30 języków oraz przenoszono na ekran. Dom, w którym Frankowie ukrywali się przez dwa lata, zamieniono w muzeum. Pierwsze wydanie pamiętnika nie było kompletne, zostało opracowane przez Ottona Franka. Po jego śmierci potwierdzono autentyczność rękopisu, negowaną przez neonazistów, i opublikowano pełny tekst. Sąd holenderski zabronił kwestionowania autentyczności pamiętnika.

By upamiętnić imię Anne Frank, Międzynarodowa Unia Astronomiczna nazwała jej imieniem jedną z planetoid ((5535) Annefrank) oraz jeden z kraterów na Wenus (Frank).

Rodzina Franków[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jedyną publikacją napisaną przez nią jest jej dziennik, który został przetłumaczony i wydany w wielu językach obcych[4]:

  • Anne Frank (transl. from the Dutch by B. M. Mooyaart-Doubleday; with an introd. by Eleanor Roosevelt): The diary of a young girl. Nowy Jork: Franklin Watts, 1952, seria: A Keith Jennison Book. (ang.)
  • Anne Frank (met een inleiding van Annie Romein-Verschoor): Het achterhuis: dagboekbrieven 12 juni 1942 – 1 augustus 1944. Amsterdam: Uitgeverij Contact, 1956, seria: De contactboekerij. (niderl.)
  • Anne Frank (przeł. Zofia Jaremko-Pytowska): Dziennik Anny Frank: 12 czerwca 1942 - 1 sierpnia 1944. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1957. (pol.)
  • Anne Frank (with a forew. by Storm Jameson): The diary of Anne Frank. Londyn: Pan Books, 1958. (ang.)
  • Anne Frank (préf. de Daniel-Rops; trad. du holl. par Tylia Caren et Suzanne Lombard, suvivi de Huit contes inédits, trad. du holl. par Nelly Weinstein): Journal de Anne Frank. Paryż: Calmann-Lévy, 1958, seria: Traduit de.... (fr.)
  • Anne Frank (el la nederlanda originalo tradukis G. J. Degenkamp): Taglibro de Anne Frank: (La postdomo): 12 junio 1942 - 1 aǔgusto 1944. Scheveningen: Heroldo de Esperanto, 1959. (esperanto)
  • Anne Frank (aufgeschrieben von Anne Frank; dt. von Edith Schmidt): Geschichten und Ereignisse aus dem Hinterhaus. Frankfurt nad Menem: S. Fischer Verlag, 1960. (niem.)
  • Anne Frank (ford. F. Solti Erzsébet, Sebők Éva; a versbetéteket ford. Frank László; utószó Hegedűs Géza): Anne Frank és Dawid Rubinowicz naplója. Budapeszt: Európa Könyvkiadó, 1962, seria: Milliók Könyve. (węg.)
  • Anne Frank (mit einer Vorw. von Albrecht Goes): Das tagebuch der Anne Frank: 12. Juni 1942-1. August 1944. Frankfurt nad Menem: Fischer-Taschenbuch-Verlag, 1978. ISBN 3596200776. (niem.)
  • Anne Frank (Mariko Fukamachi yaku): Anne no nikki: kanzenban. Tokio: Bungei Shunjû, 1994, seria: Bunshun Bunko. ISBN 4167114038. (jap.)
  • Anne Frank (a cura di Otto Frank e Mirjam Pressler; con la prefazione all'edizione del 1964 di Natalia Ginzburg; traduzione di Laura Pignatti; ed. italiana e appendice a cura di Frediano Sessi): Diario: l'alloggio segreto, 12 giugno 1942 - 1 agosto 1944. Turyn: Giulio Einaudi, 2002. ISBN 8806146556. (wł.)
  • Anne Frank (selecció, trad. i adapt. de Gemma Redortra i Eusebi Coromina): El diari d'una noia. Barcelona: Publicacions i Edicions de la Universitat de Barcelona; Vic: Eumo Editorial, 2004. ISBN 8497660870. (hiszp.)
  • Anne Frank (trad. de Alves Calado; autoriz. per Otto H. Frank e Mirjam Pressler): O diário de Anne Frank. Rio de Janeiro: Editora Record, 2012. ISBN 9788501044457. (port.)

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Star of David.svg Tablica rodowodowa[5]
Prapradziadkowie Abraham Frank
(1762–4.12.1839)
Justine Gumbert
(1789–21.11.1846)
 ? Emanuel Stern
(14.11.1799–5.10.1841)
Helena Schwarzschild
(5.01.1806–1886)
Elkan Juda Cahn
(8.10.1796–28.10.1884)
Betty Cahn
(1805–20.04.1853)
Levy Holländer
(1799–?)
Johanna Elkan
(6.08.1805–29.01.1832)
Markus Andreas Menken
(26.07.1786–16.01.1835)
Eva Keller
(1800–?)
 ?  ?
Pradziadkowie Zacharias Frank
(19.04.1811–27.04.1884)
Barbara Babette Hammelstett
(28.05.1814–10.10.1891)
August Heinrich Stern
(14.07.1838–8.08.1878)
Cornelia Elisabeth Cahn
(15.09.1840–21.07.1921)
Benjamin Holländer
(22.09.1830–16.07.1924)
Sara Menken
(15.12.1832–6.02.1910)
Joel Stern
Babette Wiesenthal
Dziadkowie Michael Frank
(4.10.1851–17.09.1909)
Alice Betty Stern
(20.12.1865–20.03.1953)
Abraham Holländer
(27.10.1860–19.01.1927)
Rosa Stern
(5.12.1866–29.01.1942)
Rodzice Otto Frank
(12.05.1889–19.08.1980)
Edith Holländer
(16.01.1900–6.01.1945)
Anne Frank
(12.06.1929–02.1945)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wielka Encyklopedia PWN, tom 9. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 360. ISBN 8301136723.
  2. Anne Frank House: Anne Frank’s last months, www.annefrank.org [dostęp 2017-11-21] (ang.).
  3. Joanna Felicja Bilska: Holandia - przewodnik ilustrowany. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal sp. z o.o., 2008, s. 56-57. ISBN 978-83-7513-766-8.
  4. Frank, Anne (1929–1945) (pol.). W: Katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych Nukat [on-line]. katalog.nukat.edu.pl. [dostęp 2017-12-21].
  5. Anne Frank. geni.com. [dostęp 2017-12-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]