Anouk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anouk
Ilustracja
Anouk (2013)
Imię i nazwisko Anouk Teeuwe
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1975
 Holandia, Haga
Gatunek rock, pop, soul
Zawód piosenkarka
Aktywność od 1997 roku
Wytwórnia płytowa EMI
Strona internetowa

Anouk Teeuwe (ur. 8 kwietnia 1975 w Hadze) – wokalistka holenderskiego pop-rocka, zdobywczyni ponad 30 różnych nagród muzycznych w Holandii i Belgii, m.in. holenderskiej MTV i prestiżowego Edisona. Reprezentantka Holandii podczas 58. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2013 roku.

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Matka, która sama śpiewała bluesa, zaszczepiła córce upodobanie do muzyki. Mała Anouk tworzyła własne teksty i śpiewała - z czasem śpiew stał się dla niej sposobem wyrażania własnych emocji. W wieku 13 lat zaczęła się buntować. Rok później zaczęła uciekać z domu, a wkrótce trafiła do domu dziecka. Podczas jednej z ucieczek poznała Dennisa Weimara, który grał na gitarze. Gdy pewnego razu Anouk zaczęła nucić w rytm taktów gitary, Weimar był tym tak zachwycony, że zaaranżował dla niej występ w pubie De Pater - w wieku 15 lat Anouk po raz pierwszy wystąpiła przed publicznością.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

W wieku 15 lat Anouk zrezygnowała z nauki szkolnej. Zaczęła występować wspólnie z zespołem Shotgun Wedding - głównie na przyjęciach ślubnych. Uczęszczała na zajęcia muzyczne do Akademii Muzycznej w Rotterdamie. Bardzo wysoki poziom szkoły sprawił, że nie dawała sobie tam rady i została wyrzucona. Jej talent dostrzegł DJ Alfred Lagarde, który miksuje kilka jej demo. W tym samym czasie poznaje Barry'ego Haya z Golden Earring, który zaproponował jej współpracę - nagranie singla i kilka gościnnych występów. Wystąpiła na scenie razem z Golden Earring na jednym z festiwali. Wkrótce potem podpisała kontrakt z wytwórnią Dino Music. Jej pierwszy singel Mood Indigo z 1996 jednak nie stał się jednak przebojem. Anouk nadal grała z Golden Earring, wkrótce jednak założyła własny zespół razem z Jackiem Pistersem. Barry Hay skupił się na własnym zespole, natomiast Anouk razem z Bartem van Veenem zaczęła pisać teksty na swoją pierwszą płytę.

1997-98:Together Alone[edytuj | edytuj kod]

Anouk podczas koncertu w 2006 roku

Wiosną ukazał się singel „Nobody's Wife”, który przyniósł Anouk rozgłos nie tylko w Holandii. Przez wiele tygodni plasował się bardzo wysoko na listach przebojów. Singel ten promował jej pierwszy album studyjny zatytułowany Together Alone, który osiągnął w Holandii status złotej płyty. Anouk zadebiutowała zagranicą – w Danii singel „Nobody's Wife” wszedł do pierwszych dziesiątek list przebojów, uzyskał status platynowej płyty w Szwecji i Norwegii oraz złotej płyty w Belgii. W ciągu dwóch miesięcy pierwszy longplay Anouk sprzedał się w 100 tys. egzemplarzy. Album Together Alone przez wiele tygodni utrzymywał się się na listach przebojów w wielu krajach Europy.

Anouk została wyróżniona przez stację TMF w kategorii odkrycie roku i najlepszy singel (za „Nobody's Wife”) oraz otrzymuje 3 na 5 możliwych nominacji do holenderskiej nagrody Edison Music Awards - piosenkarka holenderska, debiut i wideo. Krążek Together Alone uzyskał status złotej płyty w Skandynawii, platynowej we Włoszech oraz potrójnej platynowej płyty w Holandii. Latem Anouk wystąpiła na festiwalach Parkpop i Pinkpop, koncertowała również we Francji, Włoszech, Belgii, Niemczech i krajach skandynawskich. Nowy singiel piosenkarki, „Sacrifice”, uzyskał 7. miejsce na listach przebojów. W Holandii Anouk stała się drugim artystą pod względem liczby sprzedanych płyt. W listopadzie ruszyła w trasę koncertową Bennie & Ballie tour, nazwaną tak na cześć jej dwóch kotów. Rozpoczęła się też kampania promocyjna wokalistki w Stanach Zjednoczonych, gdzie podpisała ona kontrakt z wytwórnią Sony/Columbia.

1999: Urban Solitude[edytuj | edytuj kod]

W holenderskim notowaniu wszech czasów Dutch Top 100 of All Times jej piosenka „Nobody's Wife” uplasowała się w pierwszej dziesiątce - był to najlepszy wynik w historii muzyki holenderskiej. Anouk odbywała wiele koncertów i rozpoczęła pracę nad drugim albumem. By móc tworzyć go w spokoju, wyjechała do Portugalii. Owocem jej pracy była płyta zatytułowana Urban Solitude, zawierający energiczne utwory rockowe, a także ballady. Płytę promował utwór „R U Kiddin Me”.

Anouk podpisała kontrakt z producentem Pepsi-Coli, obejmujący m.in. sponsorowanie tras koncertowych Tournedos. W tym czasie premierę miał nowy singel artystki – „Michel”. Anouk zagrała epizodyczną rolę w filmie Hollywood Sign i nagrała główny motyw muzyczny do produkcji. Wygrała wówczas nagrody holenderskiego MTV i dwie nagrody Edisona (najlepszy artysta i najlepsza piosenkarka). Za namową lekarza postanawiła odpocząć i odwołała udział w Summer festival. Płyta Urban Solitude wyszła ponownie wraz z bonusowym CD, zawierającym nagrania na żywo i dwa videoclipy. Po 3 miesiącach odpoczynku od koncertowania wokalistka wyjechała do Stanów Zjednoczonych by tworzyć nowy materiał. Nie odniosła jednak sukcesu, wróciła więc do Amsterdamu. Jej nowy singel, „Break Down the Wall”, można było nabyć jedynie za pomocą poczty po zebraniu odpowiedniej ilości punktów Pepsi.

2001: Lost Tracks i Graduate Fool[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku ukazał się singel „Don't” zwiastujący trasę koncertową artystki zatytułowaną AA Semi Acoustic-tour. Anouk zaczęła wówczas częściej występować z akustycznymi wersjami swoich utworów. Jej piosenka „Michel” otrzymała Nagrodę Muzyczną Edisona w kategorii "najlepszy singel". W marcu ukazał się kolejny album Anouk zatytułowany Lost Tracks zwierający piosenki wcześniej niewydane, akustyczne, wersje alternatywne oraz zakazaną wersję „Sacrifice”. Album osiągnął status platynowej płyty w Holandii. Anouk rozstała się z całym składem zespołu i uformowała nowy. W czerwcu po raz drugi w swojej karierzze wystąpiła na festiwalu Pinkpop, a także na Parkpop i Werchter.

Anouk otrzymała nagrodę popową Pop Award na Noorderslag Festival w Groningen. W kwietniu urodziła syna – Benjahmina Kingsleya, którego ojcem jest raper Postman. Po kilku miesiącach spędzonych nad opieką nad dzieckiem, Anouk powróciła do pracy. W zestawieniu 100 Holenderskich Przebojów Wszech Czasów jej singiel „Nobody's Wife” zajął 2. miejsce. W październiku ukazał się singel „Everything”, a w 2003 – płyta zatytułowana Graduate Fool.

Anouk wystąpiła na Noorderslag festival. W połowie marca ruszyła w trasę koncertową wraz z 16Down. Wcześniej została wyróżniona nagrodą Gouden Harp i Edison Music Awards. W kwietniu zwyciężyła w kategorii "najlepsza wokalistka holenderska" stacji TMF.

2004: Update i Hotel New York[edytuj | edytuj kod]

Anouk podczas koncertu w 2008 roku

W styczniu 2004 roku ukazała się nowa płyta Anouk zatytułowana Update. Na płycie znalazło się 13 piosenek, w tym 7 nagranych w wersji akustycznej, w tym m.in. przebój „Losing My Religion” zespołu R.E.M.. W tym samym roku piosenkarka po raz pierwszy wystąpiła na Easter Pop festival w Schijndel. W czerwcu zaśpiewała na koncercie przed Davidem Bowiem na stadionie Amsterdam Arena. W tym czasie chciała sprzedać dom, by opłacić wyjazd do Stanów Zjednoczonych, co wywołało sprzeciw jej matki. Wraz z autorem tekstów van Veenem postanawiła zaszyć się w jednym z rotterdamskich hoteli i stworzyć nową płytę, która została nazwana na cześć miejsca powstania. Podobnie jak Update, album zatytułowany Hotel New York stał się dużym zaskoczeniem dla fanów. Anouk mieszała w nim elementy reggae, rocka, popu, bluesa i ballady. Album tak inny od pozostałych zdobył bardzo szybko status podwójnej platynowej płyty. Promujący płytę singiel „Girl” staje się najlepiej sprzedającym singlem w Holandii. W Stanach Zjednoczonych płytę miksował Tony Maserati (znany ze współpracy z The Black Eyed Peas, Beyonce czy Alicią Keys). Pod koniec roku Anouk odebrała nagrodę za najlepsze wideo („I Live for You”) podczas festiwalu filmowego w Utrechcie.

19 marca Anouk zdobyła dwie 3FM Awards (najlepsza piosenkarka i najczęściej grany videoclip – Girl). Pod koniec marca album Hotel New York uzyskał status złotej płyty w Belgii (ponad 25 tys. egzemplarzy). W kwietniu otrzymuje kolejne nagrody - w kategorii "najlepsza piosenkarka lokalna" od TMF Awards oraz Devil Award w kategorii "najlepsza piosenkarka". W październiku wygrywa 3 belgijskie TMF Awards (najlepszy międzynarodowy artysta, najlepsza płyta i najlepsze wideo). Anouk śpiewała również na płycie zatytułowanej Green zespołu swojego męża Remona Stotijna. W listopadzie śpiewała w Sports Palace w Antwerpii. W grudniu w Rotterdam Ahoy' Arena. Niedługo po koncercie Anouk wraz z rodziną przeprowadziła się do Ohio.

Kilka tygodni po krajowej premierze album Hotel New York ukazał się także w Niemczech, Szwajcarii i Austrii, Izraelu, Turcji, Albanii i innych krajach. Płytę promował wcześniej podwójny singel „Girl/Lost”. W ramach promocji albumu Anouk udzieliła wywiadu dla niemieckiego pisma For Him Magazine jako "gwiazda miesiąca". Podczas 3FM Awards w Amsterdamie uznana została "najlepszą piosenkarką". 15 marca zdobyła Edison Music Awards w tej samej kategorii. Podczas ceremonii wystąpiła razem z zespołem Normaal. 20 marca w Antwerpii zdobyła dwie nagrody (najlepsza piosenkarka i najlepszy singel – Girl). Anouk odwołała swój występ podczas festiwalu Pinkpop, niezadowolona z oferowanych warunków zakwaterowania. W ciągu roku 2006 koncertowała m.in. w Heineken Music Hall (Amsterdam), Rock im Park, Rock am Ring (Niemcy), Indian Summer Festival, Parkpop, Rock Werchter, Lowlands Festival. Została nominowana w Belgii przez stację The Music Factory do nagrody w kategoriach "najlepsza piosenkarka" (razem z Aguilerą i Kelly Clarkson) oraz "najlepszy występ na żywo", a w holenderskim TMF w kategoriach "najlepsza artystka" i "najlepszy rockowy występ" oraz wraz z mężem Remonem Stotijnem (Postmanem) na "najlepszy teledysk" (do piosenki „Downhill”). Podwójny album koncertowy Anouk Is Alive uzyskał wynik ponad 40 tys. sprzedanych egzemplarzy.

Anouk podczas prób do występu w 58. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2013 roku

2007-09: Who's Your Momma, For Bitter Or Worse i To Get Her Together[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku premierę miał ósmy album studyjny Anouk zatytułowany Who's Your Momma. Rok później ukazała się kolejna płyta koncertowa w dorobku piosenkarki pt. Live at GelreDome, a w 2009 – dziewiąty krążek długogrający zatytułowany For Bitter Or Worse. W 2011 roku Anouk nagrała i wydała swój dziesiąty album studyjny zatytułowany To Get Her Together.

2012: Konkurs Piosenki Eurowizji i Sad Singalong Songs[edytuj | edytuj kod]

17 października 2012 Anouk potwierdziła na swoim profilu na Facebooku, że została wewnętrznie wybrana na reprezentantkę Holandii podczas 58. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Malmö[1]. W lutym 2013 roku premierę miał jej konkursowy utwór „Birds[2]. 14 maja piosenkarka wystąpiła w pierwszym półfinale konkursu[3] z ósmym numerem startowym i zakwalifikowała się do finału[4], w którym zajęła ostatecznie 9. miejsce z dorobkiem 114 punktów[5].

W tym samym roku Anouk wydała swoją kolejną płytę długogrającą zatytułowaną Sad Singalong Songs.

Od 2014: Feet on the Ground[edytuj | edytuj kod]

W 2014 roku premierę miał dwunasty album studyjny w dorobku Anouk zatytułowany Feet on the Ground.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od marca 2004 roku była w związku z raperem Remonem Stotijnem (Postman), z którym ma trójkę dzieci: synów Benjamina Kingsleya (ur. 18 kwietnia 2002), Elijaha Jeremiasza (ur. 5 grudnia 2003) oraz córkę Phoenix Ray (ur. 3 czerwca 2005). W 2004 roku rozstali się. Anouk ma także syna Jesiah Dox (ur. 2010). Ojcem jest holenderski raper Robert Coenen, znany jako Unorthadox, który był jej ostatnim chłopakiem. Zanim wyszła za rapera, Anouk była żoną znanego z holenderskiego Idola (był jurorem w latach 2002-2004) Edwina Jansena. W czerwcu 2014 roku wokalistka urodziła swoje piąte dziecko, syna Sion Jethro[6].

Zespół[edytuj | edytuj kod]

  • 6/11/2002 - do teraz
  1. Hans Eijkenaar perkusja
  2. Michel van Schie bas
  3. Leendert Haaksma gitara
  4. Martijn van Agt gitara
  5. Ronald Kool klawisze (11-12, 2005)
  • CD Graduated Fool
  1. Hans Eijkenaar perkusja
  2. Michel van Schie bas
  3. Leendert Haaksma gitara
  4. Rene van Barneveld gitara
  5. Lex Bolderdijk gitara
  • 27/05/2001 - 14/09/2001
  1. Hans Eijkenaar perkusja
  2. Silvano Matadin bas
  3. Rene van Barneveld gitara
  4. Jack Pisters gitara
  5. Robin van Vliet klawisze
  • 6/02/2001 - 1/04/2001 (AA-Tour)
  1. Satindra Kalpoe perkusja
  2. Michel van Schie bas
  3. Paul Jan Bakker gitara
  4. Roland "Bolle" Dirkse gitara
  5. Stef van Es gitara
  6. Eugene Latumeten klawisze
  • Rok 1999
  1. Satindra Kalpoe perkusja
  2. Michel van Schie bas
  3. Paul Jan Bakker gitara
  4. Roland "Bolle" Dirkse gitara
  5. Sven Figee klawisze
  • Rok 1998
  1. Satindra Kalpoe perkusja
  2. Carlos Lake bas
  3. Paul Jan Bakker gitara
  4. Roland "Bolle" Dirkse gitara
  5. Sven Figee klawisze
  • Rok 1997
  1. Satindra Kalpoe perkusja
  2. Carlos Lake bas
  3. Paul Jan Bakker gitara
  4. Ruud Groenendijk gitara
  • 29/04/1997 (Koninginnendag)
  1. Satindra Kalpoe perkusja
  2. Carlos Lake bas
  3. Ricardo Pronk gitara
  4. Emanuel Aziz gitara
  5. Sven Figee klawisze

Źródło: www.audio.demon.nl.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Nagrody muzyczne[edytuj | edytuj kod]

1998
  • TMF Awards:
    • Best New Single (Nobody's Wife)
    • Best Newcoming act
1999
  • Edison Awards: 2 awards
  • TMF Awards: 4 awards
2000
  • TMF Awards:
    • Best Single, Best Female
    • Best Live Act
    • Best Videoclip
  • Edison Awards:
    • Best Female Artist (public vote)
    • Best Artist (jury vote)
2001
  • Edison Awards:
    • Best Single
2002
  • Noorderslag Popprijs 2001
2003
    • Golden Harp 2003
  • Edison Awards:
    • Best Female
  • TMF Awards:
    • Best Female
2005
  • 3FM Radio Awards:
    • Best Female, Schaal van Rigter (best single "Girl")
    • Schaal van Rigter (best single "Girl")
    • Duiveltje (musicians vote for their best colleague)
  • Dutch TMF Awards:
    • Best Female National
  • Belgium TMF Awards:
    • Best Female Artist International
    • Best Album International
    • Best Video International
  • Dutch MTV Awards:
    • Best Dutch/Belgium Act

Telewizja i film[edytuj | edytuj kod]

  • Top of the Pops NL - TV show, jako Anouk, Holandia. Sezon 1, odcinki 127 (2003); 203 (2004); 214, 215, 217, 219, 227 (2005).
  • Pulse - dokument, jako Anouk, reżyseria M. Pos, Holandia. Sezon 3, odcinek 2 (2004).
  • Lost Tracks - dokument, jako Anouk, reżyseria P. Steur, Holandia (2001).
  • The Hollywood Sign - komediodramat, reżyseria S. Wortmann, Niemcy\Stany Zjednoczone\Holandia (2001).
  • Sen kväll med Luuk - talk show, jako Anouk, reżyseria S. Stojanovic, Holandia. Sezon 4, odcinek 2 (1998).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. eurovision.tv: Anouk to represent the Netherlands in 2013.
  2. Simon Storvik-Green: The Netherlands: Anouk to sing "Birds" in Malmö (ang.). eurovision.tv, 2013-02-22. [dostęp 2013-05-14].
  3. Jarmo Siim: Draw results: Who's in which Semi-Final? (ang.). eurovision.tv, 2013-01-17. [dostęp 2013-05-19].
  4. Jakov Leon: We have our first ten finalists! (ang.). eurovision.tv, 2013-05-14. [dostęp 2013-05-14].
  5. Eurovision Song Contest 2013 Grand Final (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-19].
  6. Anouk: Anouk - Zdjęcia naq osi czasu (ang.). 2014-06-29. [dostęp 2014-08-25].