Axl Rose

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Axl Rose
Ilustracja
Axl Rose w 2010 roku.
Podpis William Bruce Bailey Jr. Później: William Axl Rose
Imię i nazwisko William Bruce Bailey Jr. Później: William Axl Rose
Pseudonim Axl Rose
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1962
Lafayette, Indiana, USA
Instrumenty fortepian, gitara elektryczna, gitara akustyczna, perkusja, keyboard, syntezator, pianino
Typ głosu baryton[1]
Gatunki hard rock, heavy metal, blues rock, rock industrialny
Zawód muzyk, wokalista, producent, autor tekstów
Aktywność od 1979 roku
Wytwórnie płytowe Geffen Records
Powiązania Bailey Trio, Steven Tyler, Alice Cooper
Zespoły
Rapidfire (1983)
L.A. Guns (1984)
Hollywood Rose (1983-84, 1985)
Guns N’ Roses (od 1985)
AC/DC (2016)
Strona internetowa

W. Axl Rose, właśc. William Bruce Bailey Jr.[2] (ur. 6 lutego 1962[3] w Lafayette[4]) – amerykański wokalista rockowy, autor tekstów, producent, muzyk, multiinstrumentalista, lider Guns N’ Roses. W 2014 roku w niezależnych badaniach magazyn Rolling Stone wskazał wokalistę jako najbardziej znanego artystę z największą skalą głosu na świecie obok Mariah Carey. Jego głos osiąga najwyższy rejestr gwizdkowy – 5 oktawę oraz 2 i 1/2 nutę[5].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Wraz z Guns 'N Roses w 1993 roku podczas koncertu w Izraelu.

William Bruce Rose, Jr. urodził się i dorastał w Lafayette[6] jako starsze dziecko Sharon E. (z domu Lintner) i Williama Bruce'a Rose[7]. Miał młodszą siostrę Amy. Babcia wokalisty pochodziła z Polski[8]. Kiedy się urodził jego matka miała 16 lat i była licealistką, a ojciec, określony jako "trudny i charyzmatyczny lokalny przestępca", miał 20 lat[9]. Jego rodzice rozeszli się, gdy Rose miał około dwa lata[7], co skłoniło ojca do uprowadzenia i rzekomego molestowania go przed zniknięciem z Lafayette[10]. W 1965 jego matka w kościele poznała Stephena L. Bailey'a[11], który był kaznodzieją zielonoświątkowym[12], wkrótce wyszła za niego za mąż i od tego czasu zmieniła nazwisko swojego syna na William Bruce Bailey, potocznie Bill Bailey. Ze strony ojczyma miał przyrodniego młodszego brata Stuarta.

Po latach Rose twierdził, że Bailey często bił jego i rodzeństwo, czasami bez powodu[13][14]. Rodzina chodziła do kościoła kilka razy w tygodniu[7].

Od najmłodszych lat szukał ukojenia w muzyce. Śpiewał w chórze kościelnym od piątego roku życia, występował z bratem i siostrą jako Bailey Trio. W Jefferson High School udzielał się w chórze szkolnym, grał na pianinie w kościele[7]. W końcu założył zespół z przyjaciółmi, jednym z nich był Jeff D. Isbell, później znany jako Izzy Stradlin.

Nie sprawiał większych problemów wychowawczych, dopóki nie wyszło na jaw, że mąż matki nie jest jego biologicznym ojcem[7]. Prawdę o prawdziwym ojcu poznał w wieku siedemnastu lat, wtedy zmienił nazwisko na Axl Rose[15], które zaczerpnął z nazwy zespołu AXL, w którym grał[16]. Rzucił szkołę, choć wcześniej był wzorowym uczniem[7]. Zaczął coraz częściej wdawać się w bójki, co spowodowało pierwsze kłopoty z prawem[17], był znany jako przestępca i wielokrotnie był aresztowany[18]. W tym czasie, w różnych zespołach, próbował sił jako basista, klawiszowiec, aż w końcu jako wokalista.

Kariera[edytuj]

Po przeprowadzce do Los Angeles kontynuował karierę muzyczną[15]. Był wokalistą w takich zespołach jak Hollywood Rose, L.A. Guns i Rapidfire, z którym w 1983 nagrał demo. Latem 1985 roku wraz z Izzym Stradlinem założył Guns N’ Roses, w którym komponował muzykę oraz pisał teksty[7].

Na początku 1990 roku wziął udział w testach psychologicznych. W 1991 roku rozpoczął psychoterapię[7]. Zdiagnozowano u niego wczesne stadium psychozy[19]. Przeprowadzono na nim również test IQ, z którego wynikło, że ma wysoki iloraz inteligencji[19]. Na podstawie tych wniosków, w wieku dwudziestu sześciu lat zdiagnozowano u niego chorobę afektywną dwubiegunową[19]. Zaobserwowano u niego objawy depresji, za którą przyczynę podał wykorzystywanie seksualne w czasach dzieciństwa, co zatrzymało jego rozwój emocjonalny, a także późniejsze uzależnienie od narkotyków[20]. Zaczął zażywać leki homeopatyczne w celu walki z chorobą[21].

31 sierpnia 1995 roku Slash i Duff otrzymali list od Axla, w którym informował, że odchodzi i przejmuje nazwę Guns N’ Roses[7]. Slash i Duff podpisali nową umowę. W październiku 1996 roku Slash ogłosił, że opuszcza zespół[7].

W latach 1994-2001 Axl Rose zawiesił działalność artystyczną z powodu problemów z krtanią[22].

W kwietniu 2016 roku został tymczasowym wokalistą AC/DC, zastępując dotychczasowego frontmana grupy, Briana Johnsona[23].

Życie prywatne[edytuj]

W roku 1986 Rose zaczął spotykać się z Erin Everly, córką Dona Everly (z The Everly Brothers), dla której napisał utwór Sweet Child o' Mine - jeden z singli debiutanckiego albumu Guns N’ Roses Appetite for Destruction[7]. Para pobrała się 28 kwietnia 1990 roku w Las Vegas[24]. Poprzedniego dnia Rose z bronią w ręku razem z Everly w swoim samochodzie obiecał jej, że jeśli za niego nie wyjdzie, popełni samobójstwo[24]. Mniej niż miesiąc później Rose pierwszy wniósł pozew o rozwód[17]. Para jednak pogodziła się[25]. Erin zaszła w ciążę ale niedługo po tym poroniła w wyniku pobicia przez Axla[25]. Opuściła piosenkarza w listopadzie, a małżeństwo zostało anulowane w styczniu 1991 roku[25]. W połowie 1991 roku Axl związał się z supermodelką Stephanie Seymour, która zagrała w dwóch teledyskach grupy Guns N’ Roses - Don’t Cry i November Rain[13]. Seymour i Rose zaręczyli się w lutym 1993 roku, jednak zerwali trzy tygodnie później[13].

Osiągnięcia[edytuj]

W 2006 roku piosenkarz został sklasyfikowany na 11. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader[26]. Z kolei w 2009 roku został sklasyfikowany na 4. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records[27]. W 2010 roku w ankiecie serwisu Music Radar został uznany za najlepszego frontmana wszech czasów[28]. Axl Rose wraz z Guns N’ Roses w wielokrotnie zmienianym składzie wydał w 2008 roku płytę Chinese Democracy. W pracach nad albumem uczestniczył także Brian May, jednak jego partie gitarowe zostały usunięte z albumu[13]. Praca nad płytą trwała ponad czternaście lat[17]. W 2010 roku magazyn Rolling Stone umieścił go na 64. miejscu 100 najlepszych wokalistów wszech czasów[29]. W grudniu 2012 roku wraz z zespołem Guns N’ Roses został uhonorowany wprowadzeniem do Rock and Roll Hall of Fame[30].

Dyskografia[edytuj]

 Osobny artykuł: Dyskografia Guns N’ Roses.

Z Guns N’ Roses[15]:

  1. Appetite for Destruction (1987)
  2. GN'R Lies (1988)
  3. Use Your Illusion I (1991)
  4. Use Your Illusion II (1991)
  5. The Spaghetti Incident (1993)
  6. Chinese Democracy (2008)

Jako członek zespołu Hollywood Rose[31]:

  1. The Roots of Guns N’ Roses (2004)

Z Rapidfire[32]:

  1. Ready to Rumble (2014) - demo z 1983 roku

Przypisy

  1. Alice Vincent: Axl Rose has a larger vocal range than Mariah Carey (ang.). www.telegraph.co.uk. [dostęp 2016-10-07].
  2. Axl Rose Net Worth (ang.). TheRichest. [dostęp 2016-08-03].
  3. Axl Rose (ang.). Listal. [dostęp 2016-08-03].
  4. Greg Prato: Axl Rose Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-02-03].
  5. Axl Rose (Guns N' Roses) z ... największą skalą głosu, „Teraz rock”, 21 maja 2014 (pol.).
  6. Axl Rose News, Pictures, and Videos (ang.). TMZ.com. [dostęp 2016-08-03].
  7. a b c d e f g h i j k Aleksandra Szatan: Alfabet Guns N’ Roses, czyli łyk historii najniebezpieczniejszej grupy świata (pol.). 2012-07-13. [dostęp 2015-04-21].
  8. Polonia – polska emigracja (pol.). www.staypoland.com. [dostęp 2011-01-29].
  9. Axl Rose (ang.). Rolling Stone. [dostęp 2016-08-03].
  10. Davis, Stephen (2008). Watch You Bleed: The Saga of Guns N' Roses. Gotham Publishing. ISBN 978-1-59240-377-6
  11. Axl: The guy you don't know (ang.). MyLesPaul.com. [dostęp 2016-08-03].
  12. 50 Things You Didn't Know About Axl Rose (ang.). Flavorwire. [dostęp 2016-08-03].
  13. a b c d muzyka.onet.pl: Witajcie w dżungli (pol.). 2012-02-05. [dostęp 2015-04-21].
  14. muzyka.onet.pl: Axl Rose: życie po Gunsach (pol.). 2012-11-07. [dostęp 2015-04-21].
  15. a b c discogs.com: Axl Rose (ang.). [dostęp 2015-04-21].
  16. The Hard Truth About Guns N' Roses (ang.). Rolling Stone. [dostęp 2016-08-04].
  17. a b c rockers.com.pl: Rockopedia (muzycy) > Axl Rose (pol.). [dostęp 2015-04-21].
  18. Singers Axl Rose (ang.). The Famous People. [dostęp 2016-08-04].
  19. a b c Rob Tannenbaum. he Hard Truth About Guns N’ Roses. „Rolling Stone”. RS539, 1988-11-17. Stany Zjednoczone: Wenner Publishing. ISSN 0035-791X. 
  20. Kim Neely. Axl Rose: The Rolling Stone Interview. „Rolling Stone”. RS627, 1992-04-02. Stany Zjednoczone: Wenner Publishing. ISSN 0035-791X. 
  21. What Happened To Axl Rose - The inside story of rock's most famous recluse. „Rolling Stone”, 2000-05-11. Stany Zjednoczone: Wenner Publishing. ISSN 0035-791X. 
  22. muzyka.dziennik.pl: Sto lat dla wokalisty Guns N'Roses! Axl Rose kończy 50 lat (pol.). 2012-02-06. [dostęp 2015-04-21].
  23. Brian Johnson odchodzi. Znamy nowego wokalistę AC/DC (http://www.tvn24.pl) (pol.). tvn24.pl.
  24. a b rmf24.pl: Axl Rose „największym palantem w historii rocka” (pol.). 2012-04-20. [dostęp 2015-04-16].
  25. a b c mygnr.republika.pl: ERIN EVERLY (pol.). [dostęp 2015-04-21].
  26. Hit Parader’s Top 100 Metal Vocalists of All Time (ang.). www.hearya.com. [dostęp 2010-06-16].
  27. THE 50 GREATEST METAL FRONT-MEN OF ALL TIME! (ang.). www.roadrunnerrecords.com. [dostęp 2011-12-08].
  28. The 30 greatest lead singers of all time (ang.). www.musicradar.com. [dostęp 2011-01-29].
  29. Jonathan Lethem: 100 Greatest Singers - 64. Axl Rose (ang.). rollingstone.com, 2008-11-27. [dostęp 2010-12-02].
  30. Sean Michaels: Guns N’ Roses and Red Hot Chili Peppers for Rock and Roll Hall of Fame (ang.). The Guardian. [dostęp 2011-12-08].
  31. Stephen Thomas Erlewine: Hollywood Rose The Roots of Guns N’ Roses (ang.). [dostęp 2015-04-16].
  32. Rapidfire: Wczesne lata Axla (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2004-06-26].