Arnd Peiffer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arnd Peiffer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1987
Wolfenbüttel
Klub WSV Clausthal-Zellerfeld
Debiut w PŚ 10.01 2009, Oberhof
(7. miejsce - sprint)
Pierwsze punkty w PŚ 10.01 2009, Oberhof
(7. miejsce - sprint)
Pierwsze podium w PŚ 26.03 2009, Chanty-Mansyjsk (1. miejsce - sprint)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Pjongczang 2018 sprint
srebro Soczi 2014 sztafeta
brąz Pjongczang 2018 sztafeta
Mistrzostwa świata
złoto Chanty-Mansyjsk 2010 szt. mieszana
złoto Chanty-Mansyjsk 2011 sprint
złoto Kontiolahti 2015 sztafeta
złoto Hochfilzen 2017 szt. mieszana
złoto Östersund 2019 b.indywidualny
srebro Chanty-Mansyjsk 2011 szt. mieszana
srebro Oslo 2016 szt. mieszana
srebro Oslo 2016 sztafeta
srebro Östersund 2019 szt. mieszana
srebro Östersund 2019 sztafeta
brąz Pjongczang 2009 sztafeta
brąz Pjongczang 2009 szt. mieszana
brąz Ruhpolding 2012 szt. mieszana
brąz Ruhpolding 2012 sztafeta
brąz Nové Město 2013 sztafeta
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Ruhpolding 2008 sprint
brąz Ruhpolding 2008 sztafeta
Puchar Świata (Sprint)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2013/2014
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2017/2018
Puchar Świata (Bieg pościgowy)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2011/2012
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2016/2017
Puchar Świata (Bieg masowy)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2018/2019
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2009/2010

Arnd Peiffer (ur. 18 marca 1987 w Wolfenbüttel) – niemiecki biathlonista, trzykrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy osiągnął w 2008 roku, kiedy na mistrzostwach świata juniorów w Ruhpolding zdobył brązowe medale w sprincie i sztafecie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 10 stycznia 2009 roku w Oberhofie, zajmując siódme miejsce w sprincie. Tym samym już w debiucie zdobył pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 26 marca 2009 roku w Chanty-Mansyjsku, wygrywając rywalizację w tej samej konkurencji. W zawodach tych wyprzedził Norwega Ole Einara Bjørndalena i Austriaka Christopha Sumanna. W kolejnych startach jeszcze wielokrotnie stawał na podium, najlepsze wyniki osiągając w sezonach 2010/2011, 2011/2012, 2016/2017 i 2017/2018, kiedy zajmował czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2013/2014 był drugi, a w sezonie 2017/2018 trzeci w klasyfikacji sprintu. Ponadto w sezonie 2018/2019 był drugi, a w sezonie 2009/2010 trzeci w klasyfikacji biegu masowego, a w sezonach 2011/2012 i 2016/2017 zajmował trzecie miejsce w klasyfikacji biegu pościgowego.

W 2009 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Pjongczangu, gdzie zdobył brązowe medale w sztafecie męskiej i mieszanej. Wynik ten powtórzył na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Ruhpolding, a podczas mistrzostw świata w Oslo w 2016 roku i mistrzostw świata w Östersund w 2019 roku zajmował w obu tych konkurencjach drugie miejsce. Na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku w 2010 roku i mistrzostwach świata w Hochfilzen w 2017 roku zwyciężał w sztafecie mieszanej, a podczas rozgrywanych w 2015 roku mistrzostw świata w Kontiolahti był najlepszy w sztafecie męskiej. Pierwszy indywidualny medal wywalczył na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku w 2011 roku, gdzie był najlepszy w sprincie. Wyprzedził tam na podium Francuza Martina Fourcade'a i Tarjei Bø z Norwegii. Zwycięstwo odniósł także na MŚ w Östersund w 2019 roku, gdzie triumfował w biegu indywidualnym. Pozostałe miejsca na podium zajęli tam Władimir Iliew z Bułgarii i Tarjei Bø.

Debiut olimpijski zanotował podczas igrzysk w Vancouver w 2010 roku. W biegu indywidualnym i sprincie zajął 37. miejsce, w biegu pościgowym był siedemnasty, a w sztafecie był piąty. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Soczi razem z Erikiem Lesserem, Danielem Böhmem i Simonem Schemppem zdobył srebrny medal w sztafecie. Indywidualnie był między innymi osiemnasty w biegu pościgowym. Brał też udział w igrzyskach w Pjongczangu w 2018 roku, zdobywając złoty medal w sprincie. Wyprzedził tam Czecha Michala Krčmářa i Włocha Dominika Windischa. W biegu pościgowym nie utrzymał miejsca na podium i ostatecznie zajął ósme miejsce. Parę dni później wraz z kolegami z reprezentacji był trzeci w sztafecie męskiej, a w sztafecie mieszanej Niemcy zajęli czwarte miejsce.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zimowe igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2010 Vancouver
37.
37.
17.
5.
nd.
2014 Soczi
34.
19.
18.
2.
2018 Pjongczang
21.
1.
8.
13.
3.
4.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2009 Pyeongchang
3.
3.
2010 Chanty-Mansyjsk
nd.
nd.
nd.
nd.
nd.
1.
2011 Chanty-Mansyjsk
15.
1.
4.
8.
7.
2.
2012 Ruhpolding
7.
37.
17.
7.
3.
3.
2013 Nové Město na Moravě
28.
16.
21.
23.
3.
2015 Kontiolahti
22.
30.
14.
22.
1.
2016 Oslo
7.
13.
5.
2.
2.
2017 Hochfilzen
34.
12.
19.
10.
4.
1.
2019 Östersund
1.
9.
13.
6.
2.
2.

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
2008 Ruhpolding
3.
7.
nd.
3.
nd.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2008/2009 38.
2009/2010 9.
2010/2011 4.
2011/2012 4.
2012/2013 18.
2013/2014 7.
2014/2015 13.
2015/2016 11.
2016/2017 4.
2017/2018 4.
2018/2019 5.

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Pudła Czas biegu Przypisy
1. 26 marca 2009 Rosja Chanty-Mansyjsk Sprint na 10 km 0+0 25:51,1
2. 23 stycznia 2010 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 0+0 24:27,4
3. 4 lutego 2011 Stany Zjednoczone Presque Isle Sprint na 10 km 0+0 25:28,8
4. 5 marca 2011 Rosja Chanty-Mansyjsk Sprint na 10 km 0+1 24:34,0
5. 7 stycznia 2012 Niemcy Oberhof Sprint na 10 km 0+1 25:57,5
6. 4 lutego 2012 Norwegia Oslo/Holmenkollen Bieg pościgowy na 12,5 km 0+0+0+0 31:44,0
7. 14 lutego 2015 Norwegia Oslo/Holmenkollen Sprint na 10 km 0+0 24:57,0
8. 11 marca 2017 Finlandia Kontiolahti Bieg pościgowy na 12,5 km 0+0+0+0 30:35,0

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 26 marca 2009 Rosja Chanty-Mansyjsk Sprint na 10 km 1. 0+0 25:51,1
2. 23 stycznia 2010 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 1. 0+0 24:27,4
3. 24 stycznia 2010 Włochy Anterselva Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+1+0+0 31:52,1 +1,7 Dominik Landertinger
4. 27 marca 2010 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg masowy na 15 km 2. 0+0+0+0 38:23,4 +3,6 Dominik Landertinger
5. 7 stycznia 2011 Niemcy Oberhof Sprint na 10 km 2. 0+1 26:04,4 +16,7 Tarjei Bø
6. 4 lutego 2011 Stany Zjednoczone Presque Isle Sprint na 10 km 1. 0+0 25:28,8
7. 5 marca 2011 Rosja Chanty-Mansyjsk Sprint na 10 km 1. 0+1 24:34,0
8. 7 stycznia 2012 Niemcy Oberhof Sprint na 10 km 1. 0+1 25:57,5
9. 15 stycznia 2012 Czechy Nové Město na Moravě Bieg pościgowy na 12,5 km 2[1][2]. 1+0+1+1 35:01,9 +11,1 Anton Szypulin
10. 2 lutego 2012 Norwegia Oslo/Holmenkollen Sprint na 10 km 2. 0+0 25:22,9 +0,7 Jewgienij Garaniczew
11. 4 lutego 2012 Norwegia Oslo/Holmenkollen Bieg pościgowy na 12,5 km 1. 0+0+0+0 31:44,0
12. 16 marca 2012 Rosja Chanty-Mansyjsk Sprint na 10 km 2. 0+1 26:45,5 +5,3 Martin Fourcade
13. 17 marca 2012 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+0+1 35:06,7 +19,6 Martin Fourcade
14. 18 marca 2012 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg masowy na 15 km 2. 1+1+1+1 43:39,2 +23,5 Emil Hegle Svendsen
15. 18 stycznia 2014 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 3. 0+0 24:49,2 +4,3 Lukas Hofer
Simon Schempp
16. 6 marca 2014 Słowenia Pokljuka Sprint na 10 km 3. 0+1 25:06,2 +2,7 Björn Ferry
17. 13 marca 2014 Finlandia Kontiolahti Sprint na 10 km 3. 1+0 23:40,4 +7,2 Johannes Thingnes Bø
18. 17 stycznia 2015 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 3. 0+1 24:57,1 +57,9 Johannes Thingnes Bø
19. 14 lutego 2015 Norwegia Oslo/Holmenkollen Sprint na 10 km 1. 0+0 24:57,0
20. 5 grudnia 2015 Szwecja Östersund Sprint na 10 km 2. 0+1 24:53,6 +51,6 Martin Fourcade
21. 6 grudnia 2015 Szwecja Östersund Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+1+0+0 31:57,5 +35,1 Martin Fourcade
22. 18 marca 2016 Rosja Chanty-Mansijsk Sprint na 10 km 3. 0+0 24:41,6 +23,0 Julian Eberhard
23. 3 grudnia 2016 Szwecja Östersund Sprint na 10 km 3. 0+0 24:15,5 +43,6 Martin Fourcade
24. 7 stycznia 2017 Niemcy Oberhof Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+1+2 37:55,6 +1:09,9 Martin Fourcade
25. 11 marca 2017 Finlandia Kontiolahti Bieg pościgowy na 12,5 km 1. 0+0+0+0 30:35,0
26. 12 stycznia 2019 Niemcy Oberhof Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 1+0+0+0 34:29,8 +15,1 Johannes Thingnes Bø
27. 27 stycznia 2019 Włochy Anterselva Bieg masowy na 15 km 3. 0+0+0+0 34:39,4 +24,6 Quentin Fillon Maillet

Biegi narciarskie[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
40. 23 lutego 2014 Rosja Soczi 50 km stylem dowolnym 1:46:55,2 +4:36,3 Rosja Aleksandr Legkow

Miejsca w poszczególnych zawodach[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2013/2014
Kuusamo 29.11 (SP C) Kuusamo 30.11 (10 km C) Kuusamo 1.12 (15 km F) RT Lillehammer 7.12 (15 km C) Davos 14.12 (30 km F) Davos 15.12 (SP F) Asiago 21.12 (SP C) Oberhof 28.12 (4 km F) Oberhof 29.12 (SP F) Lenzerheide 31.12 (SP F) Lenzerheide 1.01 (15 km C) Cortina-Toblach 3.01 (35 km F) Val di Fiemme 4.01 (10 km C) Val di Fiemme 5.01 (9 km F) TdS Nové Město na Moravě 11.01 (SP F) Szklarska Poręba 18.01 (SP F) Szklarska Poręba 19.01 (15 km C) Toblach 1.02 (15 km C) Toblach 2.02 (SP F) Lahti 1.03 (SP F) Lahti 2.03 (15 km F) Drammen 5.03 (SP C) Oslo 9.03 (50 km C) Falun 14.03 (SP C) Falun 15.03 (2 × 15 km) FPŚ punkty
- - - - - - - - 66 DNS - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-100 Dyskwalifikacja

- – zawodnik nie wystartował
TdS – Tour de Ski DNS – Zawodnik został zgłoszony do biegu, ale w nim nie wystartował DNF – Zawodnik nie ukończył biegu LPD – Zawodnik został zdublowany

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wspólnie z Martinem Fourcadem
  2. Peiffer początkowo zajął czwarte miejsce, jednak po zawodach sędziowie przyznali Niemcowi 20 sekund bonifikaty. Spowodowane to było nie zasłonięciem się zasłonki na strzelnicy, pomimo celnego strzału.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]