Babice (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie biłgorajskim. Zobacz też: Babice.
Babice
Dawna cerkiew, obecnie kościół w Babicach
Dawna cerkiew, obecnie kościół w Babicach
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat biłgorajski
Gmina Obsza
Liczba ludności (2008) 966
Strefa numeracyjna (+48) 84
Tablice rejestracyjne LBL
SIMC 0896090
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Babice
Babice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Babice
Babice
Ziemia50°20′56″N 22°55′29″E/50,348889 22,924722

Babicewieś w Polsce położona na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Obsza.

Wieś królewska, położona była w 1589 roku w starostwie niegrodowym zamechskim w ziemi przemyskiej województwa ruskiego[1]. W latach 18831954 istniała gmina Babice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Historia[edytuj]

W literaturze wymieniana jako istniejąca w 1515 i 1589 r. Należała do starostwa zamechskiego. [2]

W świetle lustracji królewszczyzn z 1564/65 (?) było tu 26 kmieci osiadłych na prawie wołoskim (czyli nie płacili czynszu, a jedynie winni byli oddawać daninę w naturze), 7 zagrodników, 1 karczmarz. Ponadto stała drewniana cerkiewka prawosławna, młyn wodny, „niedawno zbudowany" staw rybny na rzeczce Lubini. Dochód ogólny z wsi wynosił wówczas 100 zł 19 gr. 12 denarów rocznie.

W 1589 r., wraz z całym starostwem zamechskim przeszła na dziedziczną własność kanclerza Jana Zamoyskiego, w nagrodę zwycięstwa pod Byczyną. Jeszcze w tym samym roku włączono wieś do nowo utworzonej Ordynacji Zamojskiej, do której należała do XIX w. W r. 1792 należała do ordynackiego klucza zamechskiego[2].

Według spisu z 1827 r. Babice liczyły 142 domy oraz 754 mieszkańców. W końcu XIX w. było tu już 313 domów. W r. 1879 funkcjonował tu browar ordynacki[2].

W okresie międzywojennym siedzibą gminy Babice, zajmującej obszar 9210 ha i liczącej 7338 mieszkańców, była pobliska Obsza.

Według spisu ludności z 1921 r. Babice liczyły 111 domów i 830 mieszkańców, w tym 18 Żydów i 585 Ukraińców. 29 lipca 1943 r. polska ludność wsi została wysiedlona, a jej gospodarstwa zasiedlono Ukraińcami.

Zabytki[edytuj]

We wsi znajduje się zabytkowy kościół, wzniesiony w latach 80. XIX wieku jako cerkiew prawosławna[3]. W Babicach znajdują się również trzy cmentarze:

  • najstarszy, unicki, po 1842 prawosławny, przy cerkwi - zachowały się 3 pomniki,
  • starszy, pierwotnie unicki, założony ok. 1825, po 1842 prawosławny, użytkowany do II wojny światowej, następnie zdewastowany,
  • nowy, prawosławny, założony w 1912, czynny[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 24.
  2. a b c Józef Niedźwiedź-Publikacja cyfrowa: Słownik historyczny województwa Zamojskiego. [dostęp 2013-11-10].
  3. Babice, Dawna cerkiew prawosławna, ob. kościół filialny pw. św. Andrzeja Boboli
  4. D. Kawałko, Cmentarze województwa zamojskiego, Państwowa Służba Ochrony Zabytków, Zamość 1994, s. 166-167.