Borys Paton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borys Paton

Borys Jewhenowycz Paton, ukr. Бори́с Євге́нович Пато́н (ur. 27 listopada 1918 w Kijowie) – uczony ukraiński, inżynier elektryk, urzędujący prezes Narodowej Akademii Nauk Ukrainy (w latach 1962-1991 prezes Akademii Nauk Ukraińskiej SRR, 1991-1993 Akademii Nauk Ukrainy), dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1969 i 1978), pierwszy w historii Bohater Ukrainy (1998).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn uczonego Jewhena Patona i Natalii Budde, 1941 ukończył Kijowski Instytut Politechniczny z tytułem inżyniera elektryka, 1941-1942 pracował jako inżynier laboratorium elektrotechnicznego fabryki "Krasnoje Sormowo" w mieście Gorki (obecnie Niżny Nowogród). Od 1942 młodszy pracownik naukowy, następnie starszy pracownik naukowy, 1945-1950 kierownik Wydziału Elektrotechnicznego Instytutu Spawania Elektrycznego Akademii Nauk Ukraińskiej SRR, 1950-1953 zastępca dyrektora ds. naukowych Instytutu Spawania Elektrycznego im. Jewhena Patona Akademii Nauk Ukraińskiej SRR. Od 1952 członek KPZR, od 1951 członek-korespondent, a od 1958 działający członek (akademik) Akademii Nauk Ukraińskiej SRR, od 1962 akademik Akademii Nauk ZSRR (od 1991 Rosyjskiej Akademii Nauk). W 1952 uzyskał stopień doktora, a 1954 został profesorem. Od 1953 kierownik Instytutu Spawania Elektrycznego im. Jewhena Patona Akademii Nauk Ukraińskiej SRR, od 1963 do rozpadu ZSRR członek Prezydium Akademii Nauk ZSRR. Od 1962 prezes Akademii Nauk Ukraińskiej SRR, która 1991-1993 nosiła nazwę Akademia Nauk Ukrainy, a od 1994 do dziś Narodowa Akademia Nauk Ukrainy.

Autor i współautor ponad 720 wynalazków (w tym 500 patentów zagranicznych), ponad 1200 publikacji, w tym 20 monografii naukowych. Członek Bułgarskiej Akademii Nauk (1969), Czechosłowackiej Akademii Nauk (1973), Akademii Nauk NRD (1980), Akademii Nauk Indii (1994), Akademii Nauk Armenii (1994), Akademii Nauk Gruzji (1996), Akademii Nauk Tadżykistanu (2001), Akademii Nauk Kirgistanu (2004) i doktor honoris causa i profesor wielu uniwersytetów światowych. Honorowy obywatel Kijowa (2002) i Mariupola (1998).

Od 1960 członek KC KPU, a od 1966 KC KPZR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 6 do 11 kadencji (1962-1989), zastępca przewodniczącego Rady Związku Rady Najwyższej ZSRR (1966-1989), deputowany ludowy ZSRR (1989-1991). Mieszka w Kijowie.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

I inne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]